به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، شمارش معکوس بزرگترین ماراتن سیاسی سال از هم اکنون آغاز شده است. پاییز و زمستان امسال قطعا بدون تاثیر از جو سیاسی بهارستان نخواهد بود. بسیاری که در آرزوی پوشیدن ردای نمایندگی هستند از هم اکنون سخت در تلاشند تا بتوانند نظر و رای مردم را به خود جلب کنند. از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ایران مردم تجارب گوناگونی را در امر انتخابات داشته و همواره مشارکت و اقتدار در برگزاری انتخابات اصلی ترین هدف بوده است که این امر با هوشیاری و وفاداری مردم به نظام به منصه ظهور رسیده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از کُردتودی، شمارش معکوس بزرگترین ماراتن سیاسی سال از هم اکنون آغاز شده است. پاییز و زمستان امسال قطعا بدون تاثیر از جو سیاسی بهارستان نخواهد بود. بسیاری که در آرزوی پوشیدن ردای نمایندگی هستند از هم اکنون سخت در تلاشند تا بتوانند نظر و رای مردم را به خود جلب کنند. از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ایران مردم تجارب گوناگونی را در امر انتخابات داشته و همواره مشارکت و اقتدار در برگزاری انتخابات اصلی ترین هدف بوده است که این امر با هوشیاری و وفاداری مردم به نظام به منصه ظهور رسیده است., کُردتودی,,
حضرت امام خمینی (ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران مجلس را در راس امور کشور دانسته اند و این توصیف، جایگاه رفیع نمایندگی مجلس را تبیین میکند، اما متاسفانه تعدادی از این جایگاه نظارتی رفیع دکانی را برای رسیدن به اهداف و امیال خویش ساختند.
,,
زمانی که مردم از سر وفاداری به نظام با اشتیاق به پای صندوقهای رای رفته و نسبت به برگزیدن وکیلان خویش اقدام می نمایند قطعا این تصور را ندارند که روزی نردبانی برای پیشرفت و ترقی عده ای شوند. تجربه نشان داده است که تعدادی از نمایندگان در ادوار گذشته کاملا از ریل وظیفه خویش دور و به بیراهه رفتند.
, زمانی که مردم از سر وفاداری به نظام با اشتیاق به پای صندوقهای رای رفته و نسبت به برگزیدن وکیلان خویش اقدام می نمایند قطعا این تصور را ندارند که روزی نردبانی برای پیشرفت و ترقی عده ای شوند. تجربه نشان داده است که تعدادی از نمایندگان در ادوار گذشته کاملا از ریل وظیفه خویش دور و به بیراهه رفتند.,
گاهی عده ای به مانند دلالان قهار و با زدوبندهای سیاسی بجای تفکر در مشکلات مردم بصورت کامل از دایره مردمی دور و در دنیایی مادی گری خود غرق شدند، نمایندگانی بودند که تا رسیدن به پل مجلس دست به دامان همه می شدند، از محبتهای ساختگی و دروغین تا اشک تمساح ریختن برای فقرا، اما همینکه به قول یک مثا قدیمی "خرشان از پل گذشت" با مردم کاملا ناآشنا و بیگانه میشدند.
,
,
گویا این صندلیهای مجلس به گونه ای طراحی گردیده که برای تعدادی غرورآمیز و کاسب پرور شده بود. ظریفی میگفت یکی از همین نمایندگان در زمان تبلیغات نمایندگی شب و روز در دسترس و آنتن موبایلش دائم الخمر بود، اما به محض رسیدن به بهارستان گوشی موبایلش را به روی همه مردم بست و هرگز کسی نتوانست صدایش را از پشت تلفن بشنود. این جنس از نمایندگان حتی نسبت به افراد ستاد خویش وفادار نماندند. البته برای تعدادی محدودی جهت گرفتن پست و منصب اداری برایشان به هر دری زدند تا که شایسته سالاری در مسلخ زیاده خواهی های خودشان قربانی بایسته سالاری نمایند. این نمایندگان بجای نشستن در مجلس و نظارت بر قوانین به میدان سیاسی استان آمده و با معامله های تهاتری شخصی را بعنوان فرماندار معرفی کرده که در عوض امتیاز سه بخشدار را میگرفتند، مدیرکل را انتخاب و در عوض امتیاز چند مدیرجزء را کسب میکردند؛ خلاصه بازار بده بستانهای نمایندگی داغ داغ.
,,
مردم هم با دیدن این بازار بده بستانهای سیاسی تعدادی از نمایندگان و جواز کسب شدن شغل نمایندگی برای عده ای، آنچنان که باید اهمیتی به آنها نمی دهند چرا که در صندلی بهارستان بعنوان نماینده آنان چه شخصی قرار گیرد، یا که در چه سطحی از معلومات و سواد علمی قرار داشته باشد برای مردم مشارکت و اقتدار نظام نزد دشمنان مهمترین هدف بود. همین امر باعث گردید که هر فردی در این استان به خود این جرات را بدهد و وارد این کارزار بزرگ سیاسی شوند، مجلس باید جایگاه بزرگان علم و سیاست باشد نه هر کسی که بنحوی از جور زمانه دلگیر شود، بیاید و در این جولانگاه سیاسی خود را بیازماید.
,,
به هر صورت سزاوار نیست که این جایگاه رفیع نمایندگی آلوده دستهای پلیدی گردد که از سر قدرت طلبی و جاه دنیایی خود را وارد این عرصه شوند. نباید مردم به این یقین برسند که فقط صندلی مجلس خالی نمانده و چنین دیدگاه فاجعه باری را داشته باشند که نمایندگان در گذشته برایمان چکار کردند. حال باید بگذاریم فلانی هم چند سالی نماینده مردم شود تا که به آرزویش برسد، واقعا با اینگونه تفکر جهت پرکردن صندلی بهارستان برای توسعه و پیشبرد استان فوق العاده خطرناک و مضرخواهد بود.
,,
یادداشت: محمد قادرمرزی
, یادداشت: محمد قادرمرزی]
ارسال دیدگاه