دستفروشی شغلی کاذب و بدون امنیت مالی/از درآمد 7میلیونی تا جیب‌های همیشه خالی/ وقتی قاچاق به صرفه‌تر از تولید می‌شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «رازق»، دستفروشی یکی از مشاغل کاذب به حساب می آید که سال ها است حضورشان جلوه دیگری به خیابان ها داده است. آنها به خیابان عادت کرده‌اند و مردم به خرید از آنها. دستفروشان اجناس را به قیمت پایین‌تری می‌ خرند و با قیمت پایین هم به مردم می فروشند و به نوعی بازار ثابت عده ی خاصی از مردم شده اند.

دستفروشان در تمام ایام سال بساط خود را در سطح خیابان‌ها و گذرگاه‌های شهر پهن می‌کنند و تعداد آنها در ایام خاص مانند زمان بازگشایی مدارس و عید نوروز چند برابر می‌شود.

در شرایطی که شاهد کمبود فرصت‌های شغلی در کشور هستیم و بسیاری از جوانان و سرپرستان خانوار توانایی ایجاد اشتغال برای تامین درآمد و معاش خانواده را ندارند پدیده دستفروشی بسیاری از آنها را هرچند غیرپایدار شاغل کرده است.

اینکه اوضاع کار و زندگی این دستفروشان چگونه است و دغدغه های آنها چیست، شاید مطلبی باشد که کمتر پای صحبت آنها نشسته ایم و از دور به آنها نگاه می کنیم!
 

دستفروشی جایگاه اجتماعی ندارد!

علی احمدی 35 ساله و فوق لیسانس مدیریت است در گفت و گو با خبرنگار «رازق»، با بیان اینکه بعد از 15 سال خدمت در بانک به علت برخی مسایل اخراج شده و بیمه ام قطع شد، گفت: بعد از دوسال بیکاری به پیشنهاد یکی از دوستان به کار دستفروشی روی آوردم و شال و روسری می فروشم.

احمدی افزود: دستفروشی درآمد خوبی دارد اما جایگاه اجتماعی ندارد و برخوردها و رفتارهای غیرمتعارف مشتریان را تحمل می کنم تا بتوانم خرج خانواده ام را بدهم.

اوضاع بد اقتصادی جوانان را دستفروش می کند

وی که از اولین دستفروشان راسته خود بوده است، بیان کرد: اوضاع بد اقتصادی باعث شده جوانان هم به دستفروشی روی بیاورند و بعد از 2 سال تمام راسته از دستفروش پر شده است.

این فروشنده ادامه داد: در بسیاری از کشورهای اروپایی هم دستفروشی وجود دارد اما برای آنها برنامه های مشخصی وجود دارد و زمان و مکان خاصی تعیین شده است ولی در ایران نه نظارتی وجود دارد و نه برنامه مشخصی! یک روز بساط کار را جمع می کنند روز دیگر کاری به کارت ندارند.
 

درآمد بعضی ماه‌ها به 7 میلیون هم می رسد

وی گفت: در فصل هایی مثل تابستان، ماهی 4 تا 7 میلیون تومان هم کار کرده ام اما اگر به نسبت سال حساب شود، حقوق ماهیانه یک کارمند می شود و این در حالی است که قدرت خرید پایین است و غیر از لوازم اولیه خانه و اجاره خانه، هیچ خرج دیگری نمی کنم.

وی تنوع و کیفیت جنس خارجی را بیشتر از جنس ایرانی دانست و بیان کرد: جنس درجه سه چینی در بازار بیشتر از کالای ایرانی است و علت اینکه تولیدی ها محصول بی کیفیت تولید می کنند هزینه بالای تولید است، چون دولت از آنها حمایت نمی کند نمی توانند کیفیت اجناس خود را افزایش دهند.

رضا علیزاده فروشنده لباس زنانه است و می گوید 6 سال است که در این کار است و به لحاظ درآمد از کار خود راضی است اما جایگاه اجتماعی پایینی دارد.

وی افزود: در 28 سالگی چون قدرت مالی ندارم نمی توانم ازدواج کنم و قدرت خریدم در حد تهیه نیازهای اولیه است و مانند دیگر افراد قدرت خرید پایینی دارم.

دستفروش امنیت شغلی و جانی ندارد!

این فروشنده دستفروشی را کار سختی می داند و معتقد است برای ماندن در بازار دستفروشی باید جسور بود و از طرفی هیچ امنیت شغلی و جانی ندارد و بعضی از مردم اگر احساس کنند دستفروش غریبه است حتما او را اذیت می کنند.

وی افزود: کیفیت کالاهای چینی به نسبت قیمتی که دارند بالا است و به همین دلیل خیلی از کالاهایی که دستفروشی می شود خارجی هستند.

این دستفروش ادامه داد: قیمت یک شلوار درجه 3 چینی 3 هزار تومان است اما قیمت همان لباس در تولیدی های داخلی به 20 هزار تومان هم می رسد به همین علت قاچاق به صرفه تر است!

دستفروشی با لیسانس ادبیات!

محمود سعادتی که فروشنده لباس بچه گانه است می گوید هم لیسانس ادبیات و هم مدرک حسابداری از سازمان مدیریت صنعتی دارد اما شغلی ندارد به هیمن علت 4 ماه است که به دستفروشی روی آورده است.
وی با بیان اینکه دستفروشی را از روی ناچاری انتخاب کرده ام چون کار رسمی پیدا نکرده ام، افزود: شرکت های خصوصی هم از افراد بیگاری می کشند و علاوه بر وظیفه اصلی، کارهای اضافی هم با همان حقوق ثابت به آدم حواله می کنند.

محمود که به پیشنهاد یکی از دوستانش وارد شغل دستفروشی شده است می گوید: چون رشته دانشگاهی اش ادبیات است، روحیه بازار دسفروشی را ندارد.

وی ادامه داد: در دوران دانشگاهی و سربازی هم کار می کردم اما قدرت خرید الانم نسبت به آن سال ها خیلی کاهش یافته است و با اینکه درآمدم بیشتر هم شده است اما توان خرید برخی نیازها را ندارم.

محمود از دستفروشان این راسته معتقد است کارمندی مزیتی نسبت به کارگری دارد آن هم اینکه کارمندان درآمد مشخص دارند و روی آن برنامه ریزی می کنند اما دستفروشی بگونه ای است که از فردای خود خبر ندارندکه بازار فردا خوب است یا بد!

این فروشنده که برخلاف دوستان دیگرش معتقد است کالاهای ایرانی حسن بیشتری داد، گفت: کیفیت کالای ایرانی بهتر است و چون مکان تولید مشخص است اگر کیفیت و جنس لباس پایین باشد راحت تر می شود عوض کرد اما کالاهایی که قاچاقی وارد می شوند این مزیت را ندارند.

وی ادامه داد: ورود پوشاک خارجی علاوه بر بحث اقتصادی موجب ورود فرهنگ آن کشور هم به داخل ایران می شود و مردم با فرهنگ کشورهای خارجی عجین می شوند.

این فروشنده با بیان اینکه اوضاع بازار خوب نیست، افزود: زمانی که دولت‌ها شعار می‌دهند همواره برعکس آن عمل می‌کنند و دولت یازدهم با شعار اصلاح اقتصادی روی کار آمد اما برنامه‌ها و عمکرد دولت خلاف این را نشان می دهد چون جیب مردم خالی است و قدرت خرید ندارند.

انتهای پیام/خ