آیین "مسلمان کردن و نام گذاری نوزادان " در بشرویه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پیام بشرویه یکی از  رسم های معنوی که در شهرستان بشرویه در هنگام تولد نوزادان  اجرا می شد ، مسلمان کردن کودک توسط ریش سفیدان و معتمدین محله است که برای مسلمان کردن کودک رسم بود که در روز هفتم تولّد، روحانی محلّه و یا یکی از مردان مسن و مؤمن خانواده(معمولاً پدربزرگ) نوزاد را در بغل  گفته و در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه را قرائت می کند .

انجام این مراسم معنوی در سیره رفتاری حضرت محمدی (ص) نیز به آن توجه فراوانی شده است و حضرت محمد مصطفی (ص)  در این زمینه می فرمایند: «در گوش راست نوزاد اذان بگویید و در گوش چپش اقامه. زیرا این کار کودک را از شر شیطان حفظ می کند. سپس در گوش او آیة الکرسی، سوره های فاتحة الکتاب، اخلاص، ناس، فلق و آیات آخر سوره حشر را بخوانید،شاید در برخی از شهرهای بزرگ به دلیل مشغله های زیاد کاری این سنت حسنه فراموش می شود ولیکن در شهرستان بشرویه همچنان پابرجاست

بعد از انجام مسلمان کردن نوزاد ، با مشورت پدر و مادر کودک, نام یکی از ائمه‌ی اطهار را روی بچّه می‌گذاشتند.

نام گذاری کودکان به این صورت بود که اگر روز تولّد طفل ، با روز ولادت هر یک از ائمه‌ی اطهار(ع) مصادف گردد و یا به آن نزدیک‌تر باشد، نام همان امام بزرگوار را بر نوزاد می‌گذارند و معتقدند که در روز محشر امام هم‌اسم طفل به فریاد او خواهد رسید و از او شفاعت خواهد کرد.

از دیگر عقاید مردم بشرویه  این است که معتقد بودند کسی که بچّه‌دار شده تا چهل روز نباید به قبرستان برود. نوزاد را تا چهل روز نباید از خانه بیرون ببرد و یا این‌که به خانه‌ی زن دیگری که هنوز چهل روز از تولّد کودکش نگذشته نباید برود؛ زیرا همه‌ی این‌ها باعث "چله‌شدن مادر یا کودک " می‌شود که ممکن است در آن‌ها تأثیر بدی بگذارد ، که البته این باور عامیه نسبت به قدیم کمرنگ تر شده  بیشتر همان افراد مسن و قدیمی بر این باور عامیانه اعتقاد دارند

در زمان قدیم که امکانات بهداشتی و درمانی به صورت کنونی وجود نداشته است تعداد مرگ و میر کودکان نیز به مراتب بیشتر بوده که گاهی اوقات اتفاق می‌افتد که نوزادان, هنگام تولّد یا مدّتی بعد از تولّد از دنیا می‌رفتند.در این مواقع رسم بود که اگر این زن فرزند جدیدی به دنیا آورد، برای زنده ماندن او علاوه بر نذر و نیاز, نام وی را «بمانی», «بمانعلی» ,«ماندگار» یا «کنیز» می‌گذاشتند و معتقد بودند که کودک با این عمل زنده خواهد ماند و ماندگار خواهد شد!

به گزارش خبرنگار پیام بشرویه ، قنداق کردن نوزادان در قدیم برای استحکام و قوت گرفتن پاهای نوزاد به طور عمومی در اکثر نقاط کشور مرسوم بوده است ولیکن در شهرستان بشرویه در هنگام قنداق کردن کودک رسم بود که وقتی کار قنداق بچّه تمام می‌شد، در همان حالتی که کودک روی زمین خوابیده است کسی که کار قنداق را انجام می داد پس از بستن بند قنداق، کف دست‌ها را از دو طرف روی قنداق می‌زد و بلافاصله کف دو دست را در دو طرف قنداق بر زمین می‌کوبید و گاهی اوقات این شعر هم در هنگام انجام کار قرائت می کرد:

شعر محلی بشرویه ( لهجه محلی ):

دردُ رَنجِتْ وَرْزَمی

Dard -o- ranjet var zami

فرشته‌ها رَ دُخُو بینی

Ferešteha ra doxo bibni

به حق اولاد علی

Be hage ovlad-e-ali

وَر تَنِت گوش وَر دَری

Var tanet guš var dari

عقل و هوش وَر دَری

Agl-o-huš var dari

دردُ رَنجِتْ وَرْزَمی

Dard -o- ranjet var zami

دردُ رَنجِتْ وَرْزَمی

دردُ رَنجِتْ وَرْزَمی

Dard -o- ranjet var zami

Dard -o- ranjet var zami

فرشته‌ها رَ دُخُو بینی

Ferešteha ra doxo bibni

فرشته‌ها رَ دُخُو بینی

فرشته‌ها رَ دُخُو بینی

Ferešteha ra doxo bibni

Ferešteha ra doxo bibni

به حق اولاد علی

Be hage ovlad-e-ali

به حق اولاد علی

به حق اولاد علی

Be hage ovlad-e-ali

Be hage ovlad-e-ali

وَر تَنِت گوش وَر دَری

Var tanet guš var dari

وَر تَنِت گوش وَر دَری

وَر تَنِت گوش وَر دَری

Var tanet guš var dari

Var tanet guš var dari

عقل و هوش وَر دَری

Agl-o-huš var dari

عقل و هوش وَر دَری

عقل و هوش وَر دَری

Agl-o-huš var dari

Agl-o-huš var dari

مفهوم شعر محلی فوق :

درد و بلایت به زمین بخورد

فرشته‌ها را در خواب ببینی

به حق اولاد علی

بر استخوان‌های تنت گوشت به وجود آید(سالم باشی)

و باهوش شوی.

 در حال حاضر نیز پوشاک بچه ، جای قنداق های قدیمی را گرفته است ، گرچند برخی از متخصصان و پزشان بر این باورند که قنداق کردن به استخوان های کودک آسیب می زند ولیکن هنوز قدیمی ها معتقدند با قنداق کردن کودکان علاوه بر کمک به رشد صحیح استخوان ها ، کودک خوش اخلاق و با صبرو  حوصله می شود که البته فرزندان تنومند و  رشیدشان که بزرگ شده اند را سند محکمی بر ادعای خود می دانند.

انتهای پیام/