به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نطنزنا، بیش از دو سال از حیات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و… دولت تدبیر امید می گذرد ولی به نظر می رسد مشکلات متعدد در حوزه های مختلف و به خصوص در عرصه اقتصادی همچنان به قوت خود باقیست و یا حتی بیشتر از سابق شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نطنزنا،,هفته دولت بهانه ای شد تا خبرنگار نطنزنا در گزارشی میدانی به میان مردم رفته و از مشکلاتشان بپرسد و از عملکرد دولت در این دوسال نظرهای آنها را بگیرد.
,در اولین قدم به سراغ کشاورزی رفتیم که از دست های پینه بسته و پیشانی چروکیده اش می توان به وضح فهمید که سرد و گرم روزگار را چشیده است، وی می گوید من چیزی از سیاست نمی دانم ولی اینقدر می دانم که وضعیت اقتصادی خوبی نداریم، من سال های گذشته محصولات خود را ارزان تر از سال های اخیر می فروختم ولی در تامین مایحتاج زندگیم به مشکلی نمی خوردم ولی متاسفانه امروزه هرچند که محصولات را نسبت به سال های اخیر کمی گران تر می خرند ولی این گرانی در برابر افزایش قیمت ها در دیگر کالاها هیچ است و از مسئولان می خواهم در این باره فکری بکنند.
,محمد کشاورز دیگری بود که از سرما زدگی محصولاتش گفت و اضافه کرد: با این ضرری که به من رسید دیگر توان پرداخت وام کشاورزی ام را ندارم و از مسئولان خواهشمندم در این مورد چاره ای بیندیشند.
,علیرضا از کمبود آب شرب و حتی قطعی آن در شهر نطنز گلایه کرد و گفت: درست است که این یک مشکل حاد است ولی سوال من این است که آیا از تامین آب شرب برای ما نیازی ضروری تر وجود دارد که تقریبا چهار چنج ماهی است که فکری اساسی در این مورد نشده است؟
,احسان معلم پایه ابتدایی در شهر بادرود است او می گوید معلم ها این روزها وضعیت خیلی خوبی ندارند؛ وی می گوید حقوق من به اندازه ای نیست که بخواهد هزینه یک خانواده سه نفره را تامین کند؛ و مجبورم در این ایام که مدارس تعطیل است کارگری کنم، او راست میگفت ظاهری که وی در هنگام کار پیدا کرده بود بر ادعایش صحه می گذاشت.
,حسن را تازه از کارخانه اخراج کرده اند، وی می گوید سه چهار ماهی بود سرکار می رفتم و از این بابت خیلی خوشحال بودم ولی مسئولان کارخانه به دلیل قادر نبودن پرداخت حقوق کارگران اقدام به تعدیل کردند و منم هم در این راستا از کارخانه اخراج شده و الان خجالت زده همسر و فرزندانم هستم.
,علیرضا یکی از کارمندان یکی از نهادهای دولتی شهرستان است وی از ما می خواهد کوچکترین نشانی از وی در مصاحبه نباشد(چرایش را نپرسیدیم) وی می گوید از دهم هر ماه عزا می گیرم چرا که حقوقم کفاف خانواده پنج نفریم را نمی دهد وی میگوید خیلی وقت است دنبال کاری می گردم تا بعد از ساعات اداری آنجا مشغول شوم ولی متاسفانه هنوز نیافتم.
,موسی دارد خانه می سازد؛ وی از وعده های دولت در زمینه پرداخت وام گله دارد و می گوید دولتی ها که آنقدر تبلیغات می کنند و می گویند جوانان را صاحب خانه می کنیم پس کو؟ چرا باید برای گرفتن حق خودمان التماس کنیم؛ وی می گوید اقدام دولت گذشته در این مورد بسیار بهتر از دولت فعلی است.
,سرپرست خانواری می گوید شنیدم مسئول اقتصاد کشور گفته است که شب دادن یارانه شب عزای دولت است؛ آیا دولتی که با آن شعارهای دهن پرکن بر راس کار آمد توان این را ندارد که این یارانه که حق خودم است و باور کنید برای به حساب ریختنش لحظه شماری می کنم را به من بدهد؛ آیا شب خوشحالی من شب عزای دولت شده است.
,نفر بعد پدر داماد بود؛ وی می گوید دو شب دیگر عروسی پسرم است ولی الان عزا گرفتم؛ خانواده ما با اینکه تصمیم گرفتند با حداقل امکانات این مراسم برگزار شود ولی من در تامین این حداقل ها نیز مانده ام.
,نفر آخر نه خودش را معرفی کرد و نه شغلش را گفت ولی حرف های منطقی زد؛ وی گفت رسیدگی به وضعیت اقتصادی مردم وظیفه اصلی دولت است اگر دولت رسیدگی نکند شاید در مواردی این کمبودها به کفر نیز بیانجامد اما نکته ای به نظر ضروری می رسد این است که آدم به نان شب محتاج باشد ولی امنیتش تامین شود، وی اقدام دولت در بازگشایی سفارت انگلیس و همچنین دادن مجوز به بی بی سی را از مواردی دانست که در آینده می تواند به این امنیت ضربه بزند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه