محیط‌بانان پارک ملی گلستان دو مورد آتش‌سوزی را در این پارک خاموش کردند + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نیلکوه  سلیمان قربان زاده در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت: یک فقره از این آتش‌سوزی‌ها در منطقه آبشار آق سو پارک ملی گلستان رخ داد که با حضور به‌موقع مأموران پارک و یگان حفاظت محیط‌زیست تنگراه و اداره کل مهار شد.

وی افزود: این آتش‌سوزی به مساحت 1300 مترمربع رخ‌داده و گونه‌های سوخته از نوع گندمیان و شاخه‌های خشک درختان جنگلی است.

به گفته قربان زاده همچنین یک فقره آتش‌سوزی که روز گذشته براثر سهل‌انگاری مسافران عبوری از جاده آسیایی (در پارک ملی گلستان )روبروی پاسگاه ایست بازرسی تنگراه رخ داد با اقدام به‌موقع آتشبانان و کارکنان پارک مهار و خاموش شد.

سرپرست پارک ملی گلستان تصریح کرد: وسعت این آتش‌سوزی 400 مترمربع برآورد شده است.

وی افزود: طی ماه مرداد چهار مورد آتش‌سوزی جزئی نیز در عرصه‌های جنگلی پارک ملی گلستان روی داد که بیشتر براثر سهل‌انگاری مسافران گذری از پارک بود.

قربان زاده گفت: محیط‌بانان و آتشبانان مستقر در پارک ملی گلستان از ابتدای هفته جاری به دلیل موج گرمای بی‌سابقه در استان در مناطق تحت حفاظت حضور مستمر داشته و نظارت و گشت شبانه خود را افزایش داده‌اند.

به گزارش «پایگاه خبری تحلیلی نیلکوه» پارک ملی گلستان در 30 کیلومتری شرق شهرستان زیبای گالیکش و در منتهی‌الیه حوزه استحفاظی استان گلستان (به سمت خراسان شمالی) قرار دارد.

این پارک نخستین پارکی است که در ایران عنوان پارک ملی را به خود اختصاص داد. این پارک تا قبل از سال 1336 از شکارگاه‌های شناخته‌شده و پرآوازه کشور محسوب می‌شد و به جنگل گلستان مشهور بود.

در 19 مرداد سال 1336 به نام منطقه حفاظت‌شده ˈ آلمه وایشکیˈ تحت حفاظت و حمایت کانون شکار ایران قرار گرفت.

پارک ملی گلستان که با وسعت 91 هزار و 895 هکتار تحت حفاظت قرارگرفته در سال 1977 به‌عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره انتخاب و به پروژه شماره 8 برنامه انسان و کره مسکون (MAB) یونسکو اهداء شد و تاکنون نیز جایگاه خود را در خانواده ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره جهان حفظ کرده است.

این پارک در شرق استان گلستان و در حدفاصل استان‌های گلستان و خراسان شمالی قرار دارد که مدیریت آن در اختیار شهرستان گالیکش است.

پارک ملی گلستان پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات‌وحش است که 1362 گونه گیاهی که یک‌پنجم فلور گیاهی ایران را شامل می‌شود.

همچنین تاکنون 69 گونه پستاندار، 150 گونه پرنده، سه گونه دوزیست و 24 گونه از خزندگان در این پارک شناسایی‌شده‌اند که نشان از اهمیت حیاتی این پارک دارد.

این پارک شامل دره‌ها و چشم اندازهای متنوع، منابع آبی متعدد نظیر رودخانه‌ها، نهرها و چشمه‌ها و آبشارها است و از تنوع زیستی و ارزش‌های اکوتوریستی بالایی برخوردار است.

پوشش گیاهی این پارک شامل بلوط، بلند مازو، ممرز، انجیلی، پلت، شیردار، کرکو، آزاد، اوری، توسکای قشلاقی، کلهو، انجیر، توت، ملچ، داغداغان، ازگیل و ولیک، زالزالک، سیاه تلو، گوجه وحشی، شیرخشت، گردو، تمشک، انار وحشی، گلابی وحشی، زرشک، تاغ، گز، پرند، کاروانکش، گون، چوبک، درمنه، خارشتر و ارس است.

جاده ترانزیتی و بین‌المللی تهران به مشهد مقدس نیز از وسط این پارک ملی عبور می‌کند.