به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از" زنان کویر "، صبح امروز بانوان راننده سوژه ی ما بودند به یکی از ایستگاه ها تاکسی 133 رفتیم تا با این قشر از بانوان به گفتگو بنشینیم و از کار آنها و سختی های کارشان مطلع شویم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, " , زنان کویر, ",ساعت 7 صبح بود که به ایستگاه تاکسی های 133 رسیدیم ، 4 نفر از بانوان راننده را مشاهده کردیم که به نظر می رسیدند پر انرژی سر کار آمده اند چرا که در حال بگو و بخند بودند.
,جلو رفتیم و خودمان را معرفی کردیم . از هدفمان گفتیم و خواستیم تا با ما مصاحبه ایی داشته باشند.در ابتدای امر مخالفت می ورزیدند و معتقد بودند که چه دلیلی دارد از مشکلاتمان سخن بگوییم چرا که کسی گوش نخواهد داد و ترتیب اثر داده نخواهد شد.
,تا اینکه بالاخره خانم " ن. ب" گفت: بارها نامه زده ایم و به مسئولین مشکلاتمان را بازگو کرده ایم اما کو گوش شنوا؟ اینکه من و دوستانم نمی خواهیم صحبت کنیم بخاطر این است که به خوبی می دانیم " آب در هاون کوبیدن است"
,
, از چگونگی کارشان پرسیدیم در پاسخ خانم " س.د" گفت:
,در دو شیف 6 صبح تا 2 بعد از ظهر و 2 تا 9 شب کار میکنیم.هر راننده دارای کدی است و در ابتدای صبح که به ایستگاه می آید کد خود را به مرکز اعلام می کند تا در هنگام نیاز خدمات رسانی کند.
,آیا صدای این بی سیم شما را اذیت نمی کند؟
,خانم " م.م" با خنده پاسخ داد: عادت کرده ایم اگر این صداها را نشنویم تعجب می کنیم.
,در ادامه پرسیدیم نظرتان راجع به کار تان چیست؟
,خانم " س.د " گفت: واقعا سخت است؛ رانندگی یک کار مردانه است و در حد و توان یک زن نیست به واقع یک زن باید تمام توان و انرژی خود را صرف انجام این کار بگذارند. خستگی کار ما عواطف مادرانه مان را در خانه آسیب زده کرده است.
,
, در همین حین خانم " ن.ب " ادامه داد: 8 ساعت کار کردن و درگیر شدن با دنده و کلاچ چیزی از لطافت زنانه باقی نخواهد گذاشت. یک زن وقتی پشت فرمان ماشین می نشیند دیگر دستانش دست یک زن نیست، لطافت و ظرافت زنانه را ندارد. آنقدر زبر و زمخت می شوند و یا صورتمان در آفتاب می سوزد که دیگر مثل یک زن نیستیم.، احساس مادرانه مان در میان سختی کار از بین می رود.
,همچنان که از سختی های کارشان می گفتند، یکی از بانوان به مطلب جالب و قابل توجهی اشاره کرد، خانم " م.م" گفت: تاکسیرانی فقط از ما پورسانت می گیرد، بدون ذره ایی خدمات و یا امکانات به رانندگان تاکسیهای 133، 8 ساعت کلاچ و دنده عوض کردن زندگی زنانه و نشاط و شادابی را از ما گرفته است اما به دلیل نیاز است که کار می کنیم.
,در حالیکه همه ی همکارانش با سر گفته هایش را تایید می کردند ادامه داد: کارکنان دیگر ادارات از سوی اداره شان حمایت می شوند، در هر شهری مراکز رفاهی دارند و یا دارای بن و تخفیفات برای حضور در باشگاه ها و ... هستند اما ما...
,خانم "ف.ت" با تایید کلام همکارش چنین سوالی را مطرح کرد: آیا جزء بانوان این شهر نیستیم؟ مدیر کل امور بانوان استان لطفا به ما هم نگاهی بیاندازید؛ توقع داریم به ما هم توجه داشته باشید و با حمایت شما ما نیز مشکلاتمان کمتر شود.
,از آنها پرسیدیم نظرتان در مورد فرهنگ جامعه چیست وقتی می بیندد شما به عنوان یک زن در خیابان ها رانندگی می کنید؟
,همگی با هم پاسخ دادند ؛ در بی فرهنگی به سر می بریم.متاسفانه از سوی مردان گاها توهین هایی می شنویم که امیدواریم روزی به این سطح از دانایی برسیم که همگی چه زن و چه مرد در مرحله ی اول انسان و بنده ی خدا هستیم. البته ترافیک نسبت به گذشته چندین برابر شده است و اشتباه ، هم از سوی مردان راننده و هم زنان راننده ممکن است رخ بدهد.
,یکی از بانوان ادامه داد: طرح تاکسی های 133؛ در واقع هشت سال پیش با هدف کمک به زنان بی سرپرست، بد سرپرست و خود سرپرست افتتاح شد.که در همان روزهای اول اکثر بانوانی که دارای چنین شرایطی بودند ماشین های خود را فروختند اما متاسفانه در جامعه هنوز دید بدی به رانندگان تاکسی 133 دارند.
,
, یک خاطره ؟
,پیر زنی را سوار کردم که ابتدا می دانست کجا می خواهد برود اما هیمن که رسیدیم به مکان مورد نظر نمی دانست کجا باید برود فهمیدم آلزایمر دارد.
,هرچند که خودش اصرار داشت رهایش کنم و او را پیاده نمایم .اما وجدانم اجازه نمی داد.
,بنابراین از دفترچه تلفنی که همراهش بود شماره ایی را گرفتم ،خوشبختانه دخترش بود و جالب اینکه دقیق کنار خانه ایی بودیم که آن پیر زن می بایست می رفت در حالیکه چندین بار کوچه را طی کردیم.( خانم " س.د")
,آیا شغلتان امنیت دارد؟
,خانم " ن.ب" پاسخ داد: اگر منظورتان امنیت جانی و روحی، روانی است آری؛مسافر مان خانم است امنیت داریم ضمن اینکه داشتن بی سیم نیز آرامشی است که می توانیم در صورت مواجه شدن با مشکل بیان کنیم.
,در ادامه خواستیم هر صحبتی که دوست دارند برایمان بازگو کنند؛
,یکی از خانم ها به این موضوع اشاره کرد کار در تاکسی 133 چه زن و چه مرد فرقی نمی کند، کار سختی است با حقوق کم. بیشتر حقوقمان صرف پورسانت، بنزین و یا استهلاک ماشین می شود، حال سوال این جاست زن و مرد راننده ایی که باید تامین کننده ی نیازهای خانه و خانواده باشند آیا می توانند در این امر توانا باشند؟
,در این میان خانم " س.د" گوی کلام را ربود و با دلخوری گفت: قطع سهمیه های بنزین توسط دولت بی توجهی به تاکسیرانان بود . بنزین سرمایه ی اصلی کار یک راننده است، همانطور که هر اداره دارای امکانات اولیه ایی برای کارکنانش است، اما با گران شدن بنزین زندگی را برای ما دوچندان سخت کردند.
,در ادامه یکی دیگر از بانوان گفت: بنزین را تک نرخی کردند؛هر روز باید بنزین بزنیم خب کرایه چگونه بگیریم تا به صرفه باشد؟سهمیه ی ما را چرا قطع کردند ؟
,پرسیدیم با این همه ی سختی پس شادی کار شما در چیست؟
,وقتی همدیگر را در شهر می بینیم و یا در ایستگاه در کنار هم هستیم شادیم...
,در پایان خواستیم که با دوربین زنان کویر یک عکس یادگاری بیاندازند که در زیر مشاهده می کنید:
,
, ,
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه