به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز،طبیب، تاجر، صراف و دسیسه‌گر سیاسی و مالی دیگری که طی سال‌های ۱۵۶۴-۱۶۰۲ میلادی نقش موثر و مرموزی در تاریخ عثمانی ایفا کرد. فردی است که او را با نام “سلیمان اشکنازی” می‌شناسیم. “سلیمان” به یک خاندان یهودی ساکن آلمان تعلق داشت که شاخه‌ای از آن به ایتالیا مهاجرت کرد و با نام ”باسوی” شهرت یافت. اعضای این خاندان دراصل خود را “بت شبع” می‌نامیدند و بعد‌ها این نام به “بش” و “باسوی” تبدیل شد. سلیمان به دلیل پیشینه آلمانی خانواده‌اش در میان یهودیان به اشکنازی (آلمانی) معروف بود و ترک‌ها او را “آلمان اوغلو” (آلمانی زاده) می‌خواندند. سلیمانی اشکنازی در سال ۱۵۲۰ م در شهر اودین، در شمال ایتالیا، به دنیا آمد. در جوانی به “کراکو”، پایتخت لهستان، مهاجرت کرد و طبیب دربار شد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, صاحب نیوز,استقرار سلیمان در “کراکو” مقارن یا سلطنت (۱۵۳۰-۱۵۷۲) “زیگیسموند دوم اگوستوس” است. او همان پادشاهی است که با الیگارشی یهودی لهستان پیوند نزدیک داشت و در سال ۱۵۵۱ طی فرمانی برای تمرد یهودیان از اطاعت سران جامعه یهودی مجازات اعدام قائل شد. درآن زمان در راس ساختار به شدت منسجم و متمرکز جامعه یهودی لهستان، موسوم به “کاهال”، خاندانهایی چون “مارگولیت” (شلزینگر) پولاک و “پوپر” جای داشتند، خاندانهایی که نسل‌های کنونی ایشان از شهرت فراوان برخورداند.
,مورخین دانشگاه عبری اورشلیم “کاهال کراکو” را مهمترین سازمان یهودیان شرق اروپا طی سده شانزدهم تا هیجدهم می‌دانند. سوداگران یهودی هرچند از سده دهم میلادی به عنوان تاجر برده و صراف و رباخوار در لهستان حضور داشتند ولی شمار ایشان اندک بود. موج بزرگ مهاجرت یهودیان به شبه جزیره “ایبری”، از اوائل سده شانزدهم میلادی لهستان را نیز چون عثمانی به یکی از مراکز مهم سکونت یهودیان بدل ساخت.
,این یهودیان با حدود ۳۰۰ خانواده اشرافی لهستان که مقدرات این سرزمین را به دست داشتند پیوندی نزدیک برقرار کردند تا بدانجا که درکنار هر یک از اشراف لهستان یک یهودی قرار داشت که مشاور و مباشر و بانک شخصی او بود. سوداگران یهودی با دست اندازی بر اراضی کشاورزی لهستان، که انبار آذوقه سراسر قاره اروپا به شمار می‌رفت، صادرات گندم و سایر تولیدات کشاورزی را به انحصار خود درآوردند و این عامل آنان را به کلید‌دار این انبار بزرگ بدل ساخت و نقشی مهم در تامین آذوقه ارتش‌های منطقه به ایشان واگذارد.
,
, , غلات لهستان به فرانسه، انگلیس، اسپانیا، ایتالیا و عثمانی صادر می‌شد. سوداگران یهودی مستقر در لهستان با اتکا بر منابع غنی شوره (پتاس) این سرزمین به ایجاد کارگاه‌های بزرگ تولید باروت نیز دست زدند و فروش باروت و تجهیزان نظامی را، در کنار تامین سیورسات و پیمانکاری نظامی، به عنوان یکی از مشاغل تخصصی خود پدیدآوردند. از دهه ۱۵۶۰ به دلیل جنگ‌های عثمانی و هایسبورگ – دو ابر‌قدرت مسلمان و مسیحی آن عصر این سوداگری نظامی رونق فراوان یافت.
,این تجارت مبتنی بر شبکه جهانی سوداگران یهودی بود که درمراکز مهم سیاسی و تجاری اروپای مسیحی و عثمانی مستقر بودند. مورخین دانشگاه عبرری اورشلیم شبکه جهانی فوق را در سده هفدهم چنین توصیف کرده اند: از مرکز، در هلند، از طریق آلمان به لهستان و لیتوانی و از آنجا به امپراتوری عثمانی ممتد بود. و از عثمانی از راه دیگر – که بخشی از آن زمینی و بخش دیگر دریایی بود، از طریق ایتالیا به مراکز موفق یهودیان در هلند، شمال غربی آلمان و انگلیس پیوند می‌خورد. در سال ۱۶۰۰ کمپانی هند شرقی انگلیس، در سال ۱۶۰۲ کمپانی هند شرقی هلند، در سال ۱۶۱۶ کمپانی هند‌شرقی دانمارک فعالیت خود را آغاز کردند.
,آریستو کراسی مالی و فروپاشی نظام سنتی، عبد الله شهبازی ج ۵ ص ۵۵-۵۷
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه