آی آدمها! که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، این روزهای حال دنیای ما آدم ها خوب نیست، یعنی اصلا خوب نیست. نا خودآگاه یاد شعر نیما یوشیج می افتم: "ای آدمها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید!/ یک نفر در آب دارد می سپارد جان/ یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند/ روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانی..."

بگذارید یک راست بروم سر اصل مطلب؛ حال این روزهای مردمان یمن خوب نیست؛ همان ها که آدم اند قبل از هر گونه دین و مذهبی که داشته باشند، مسلمان و شیعه بودنشان به کنار که محب علی (ع) بودن را به قیمت جانشان در کف دستانشان محکم گرفته اند.

آی آمها! این را من نمی گویم که بگویید از خودم می گویم، این را سخنگوی یونیسف در یمن تاکید می کند که اوضاع در این کشور بسیار دشوار است و به سمت فاجعه پیش می‌رود و اگر به گفته «کریستوف بولیراک» سخنگوی یونیسف، در صورت ادامه محاصره و ممانعت از ورود کالاهای تجاری اعم از مواد غذایی و سوخت به یمن در آن صورت تا یک هفته دیگر سوخت به اتمام رسیده و تعداد زیادی از افراد قربانی خواهند شد.

سخت است اهل رسانه باشی و همه اخبار روز دنیا جلوی چشمانت و متاثر نشوی از حال و روز دنیایی که عجیب در گذرش مانده ای، سخت است با خودت بگویی صبر خدا چقدر است؛ سخت است فقط بخوانی و رصد کنی و کپی کنی و در آخر هیچ!

چقدر محتاج مهربانی هایمان هستند؛ همان ها که چشم امیدشان به آسمان و آب است تا که هواپیمایی یا یک کشتی از زمینشان عبور کند و امید زنده ماندن را در وجودشان بارور نماید.

اکنون، وقت سبقت گرفتن در خوبی هاست؛ هر آنچه که از مهر نصیب "اهل یمن" می شود دستان پر مهر ما را می بوسند، برادرم، خواهرم! اوضاع خراب است، باید با دستان ما سامان یابد، وقت شتاب اشت!

اُف بر دنیایی که آدم هایش هیچ از انسانیت نمی دانند؛ اُف بر آنهایی که نمی توانند کلمه حقوق بشر را معنی کنند، اُف بر همه کسانی که انسان نیستند و این کلمه مقدس را با قامت کریهشان به لجن می کشند!

دم خلبان پرواز غیرت گرم! آن زمان که دست خالی برمی گردد ولی کوهی از شجاعت و دلاوری را با خود یدک می کشد، دمش گرم که خجالت زده چشمان رهبری می شود ولی امید را بارور می کند که مردم مظلوم یمن تنها نیستید؛ خدا هست، ما هستیم...

وقت آن است تا ثابت کنیم بودن در کنار مردم مظلوم همه کشورها، نقش ایرانیان است در بازی دنیا؛ باشد که دنیای آخرمان سبز شود به واسطه مهرورزی هایمان، باشد که خداوند سایه امنیت و آرامش را از سرمان کوتاه نکند...

انتهای پیام/پ