پدر و مادر مسئول پرورش فرهنگی فرزندان هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از کلاس خبر، محمد خانی در جمع اولیا دانش آموزان با بیان اینکه مسئله پدری و مادری و سرپرستی فرزندان مسئولیتی خطیر، و موفقیت در آن مستلزم آگاهی، فداکاری و اخلاق و اعتقاد است بیان کرد: به فرموده ی پیامبر پدر مسئول است، او مسئول اعتماد در درون خانواده و مراقبت از فرزندان است و بایستی زمینه استقلال و آزادی آنها را فراهم آورد.

خانی گفت: از نظر کودک پدر همه چیز را می‌داند، به همه سؤالات پاسخ می‌گوید و از هر واقعه‌ای در هر جا که اتفاق افتد خبر دارد، از آینده و گذشته خبر دارد، و اوست که دریچه‌ای از اطلاعات را به روی کودک می‌گشاید بنابراین پدر  و مادر مسئول پرورش فرهنگی فرزندان هستند.

وی افزود: شاید تصور کودک از پدر اغراق آمیز باشد ولی این نکته درست است که افراد بزرگسال واجد اطلاعات و تجاربی هستند که کودکان فاقد آنند و اگر آنها را از کودک مضایقه نمایند از موقعیت شایسته و مناسبی محروم می‌گردند. بنابراین پدر در این رابطه متعهد انجام نقشی است که دیگران از آن عاجزند.

به گفته ی خانی پدر و مادر از یک دید معلم خانواده، رهبر و قانون دان هستند و این خطاست که تصور شود نقش فرهنگی فقط به عهده مدرسه است، زیرا پایه‌های صحیح علم و اطلاع را پدر در خانواده می‌گذارد و اوست که فرزندان را در جهت رشد مهارت ها، معلومات، پرورش ذوق و سلیقه و جهت دادن آنها یاری می‌کند.
 

عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه  با اشاره به اینکه کودک در مسیر رشد از افراد بسیاری اثر می‌پذیرد و تحت تأثیر دیده‌ها و شنیده‌هاست گفت: همه آنهایی که اطراف او هستند و به نحوی در او اثرگذارند و مدل و الگوی کودکند. اما پدر از همه آنها مهمتر و مؤثرتر است و این اهمیت و تأثیر تا سنین نوجوانی همچنان باقی می ماند.

این مدرس دانشگاه تصریح کرد: رفتار پدر و مادر در سنین خردسالی فرزند برای او درس، اخلاق، تربیت، سازندگی یا ویرانگری است. و همه چیز محبت، شفقت، وفاداری، خلوص و صفا، رشادت و شهامت ، ادب و تواضع ، عزت نفس ، سجایای اخلاقی و ... را از آنها کسب می‌کند.

وی افزود: این امر آن چنان از نظر روانشناسان تربیتی گسترش دارد که برخی از آنها رفتار فرزندان را انعکاسی از رفتار پدران می دانند و معتقدند نحوه استدلال پدر، بکارگیری وسایل و ابزار کینه توزی و خود خواهی او و ... همه در کودک مؤثر است. بر این اساس پدران در برابر رفتار شخصی خود مسئولند و با افکار و رفتارشان کودک را جهت می‌دهند و موجبات رشد و یا سقوط شخصیت فرزندان را فراهم می آورند.
 

وی نحوه برخورد پدر در خانواده را بسیار اثرگذار عنوان کرد و گفت: شرایط اثرگذاری پدر و مادر در کودک این است که پدر در خانه و در حضور کودک همدم و همبازی او باشد، به او محبت کند و از نظر کودک عادل باشد. در برخوردها هیچگونه تبعیضی نداشته باشد تا به نظر کودک کسی آید که به رفع نیازهای او اقدام می‌کند و در کل او پدر را دوست داشته باشد. فرزند در چنین شرایطی است که از پدر الگو می‌گیرد و می‌کوشد کردار و رفتارش را با او موافق سازد.

خانی ادامه داد: در غیر این صورت ممکن است فرزند در اثر خشم و فشار پدر از او سرمشق بگیرد ولی چنین جنبه الگویی هرگز پایدار نیست. او جبراً راه و روش پدر را تکرار می‌کند. ولی در دل هرگز عشقی نسبت به او احساس نمی کند و فکر نمی کند که مانند او باشد و حرکات و رفتارش را بر اساس خواسته او شکل بدهد. طبیعی است هرگونه تلاش و اقدامی که در این راه به عمل آید بی ثمر خواهد بود.

 
عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور استان خاطر نشان کرد: پدران و مادران اگر بخواهند فرزند خود را بپرورانند و به شیوه و روشی خاص جهت دهند باید مدل و الگوی راه و روشی باشند که برای فرزند خویش خواستارند. پدرانی که بین عمل و گفتارشان ، تفاوت است و پدرانی که فرصتی کافی برای ارتباط با فرزندان خود ندارند، هرگز الگوی خوبی برای فرزندان خود نخواهند بود.

انتهای پیام/