به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، این بار صبح ابری و بارانی سنندج در بهار 94 در روستای یمینان سفلی در میان آتش برپا شده از انفجار جان سوز شعله های پر قدرت گاز شاهد ایثار ،شکوه و عظمت فضایل اخلاقی بانوی مسلمان کُرد دیگری بود که قدرت و اشتیاق او در حفظ حجاب بر گرمای شعله های آتش غلبه کرد و خاطره به یاد ماندنی دیگری را در تاریخ این مرز کهن ثبت کرد تا بار دیگر آن غیرت زنانه و ناموس پرستی زن کُرد ایرانی که شهره خاص و عام از گذشته تا به حال شده و موجب شده بود نویسندگان بزرگ روس از آعتبار آن در جنگ روس و ایران سخن به میان آورده بودند دوباره متجلی شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر, نوای آبیدر,
بانوی با غیرت "پروین محمدی" با درسی که از پندها و نصیحت های دلسوزانه پدر و مادر خود گرفته بود و با تجربه و درسی که از همنشینی با یار با وفای خود در زندگی مشترک گرفته بود در جریان آتش سوزی کلبه خود که در میان سبزه زار و پهنای دشت کشاورزی روستای یمینان بود، در هنگامه ای که در میان شعله های آتش با لباسی سوخته و تنی تاول زده بیرون آمد درد و رنج دوباره برگشتن به میان شعله های آتش را به جان خرید تا از تماشای مردمانی که دور کلبه او بخاطر نجاتش از آتش جمع شده بودند محفوظ بماند و با پوششی از لباس زیبای کُردی که گرمای سوخته شدن گوشت، پوست و استخوان را در زیر آن می شد از دور احساس کرد درد خود را پنهان کرد تا به ما و تمام زنان و دختران این دیار درس تاریخی دهد که در هر حال شرافت انسانی و حفظ حجاب و اصالت زن را برترین گوهر انسانی بدانیم و او با این کار تاریخ این سرزمین را یکبار دیگر خواندنی تر کرد.
این کار پسندیده را نه تنها دختر 18 ماهه او که آن هم در آن حادثه جان به جان آفرین تسلیم کرد و در آتش برپا شده جان سپرد، بلکه دشت، کوه ،صحرا و مردمان خونگرم آن دیار با چشمان با بصیرت خود دیدند و این شاهکار انسانی را برای همیشه در حافظه و تاریخ سرزمین خود مانند درُ گرانبها و میراث ارزشمندی تا ابد به جان و دل سپردند تا آیندگان از آن درس عبرت بگیرند.
یادداشت: برزو دورویی
انتهای پیام/پ
,
بانوی با غیرت "پروین محمدی" با درسی که از پندها و نصیحت های دلسوزانه پدر و مادر خود گرفته بود و با تجربه و درسی که از همنشینی با یار با وفای خود در زندگی مشترک گرفته بود در جریان آتش سوزی کلبه خود که در میان سبزه زار و پهنای دشت کشاورزی روستای یمینان بود، در هنگامه ای که در میان شعله های آتش با لباسی سوخته و تنی تاول زده بیرون آمد درد و رنج دوباره برگشتن به میان شعله های آتش را به جان خرید تا از تماشای مردمانی که دور کلبه او بخاطر نجاتش از آتش جمع شده بودند محفوظ بماند و با پوششی از لباس زیبای کُردی که گرمای سوخته شدن گوشت، پوست و استخوان را در زیر آن می شد از دور احساس کرد درد خود را پنهان کرد تا به ما و تمام زنان و دختران این دیار درس تاریخی دهد که در هر حال شرافت انسانی و حفظ حجاب و اصالت زن را برترین گوهر انسانی بدانیم و او با این کار تاریخ این سرزمین را یکبار دیگر خواندنی تر کرد.
, در هنگامه ای که در میان شعله های آتش با لباسی سوخته و تنی تاول زده بیرون آمد درد و رنج دوباره برگشتن به میان شعله های آتش را به جان خرید تا از تماشای مردمانی که دور کلبه او بخاطر نجاتش از آتش جمع شده بودند محفوظ بماند و با پوششی از لباس زیبای کُردی که گرمای سوخته شدن گوشت، پوست و استخوان را در زیر آن می شد از دور احساس کرد درد خود را پنهان کرد تا به ما و تمام زنان و دختران این دیار درس تاریخی دهد که در هر حال شرافت انسانی و حفظ حجاب و اصالت زن را برترین گوهر انسانی بدانیم و او با این کار تاریخ این سرزمین را یکبار دیگر خواندنی تر کرد., در هنگامه ای که در میان شعله های آتش با لباسی سوخته و تنی تاول زده بیرون آمد درد و رنج دوباره برگشتن به میان شعله های آتش را به جان خرید تا از تماشای مردمانی که دور کلبه او بخاطر نجاتش از آتش جمع شده بودند محفوظ بماند و با پوششی از لباس زیبای کُردی که گرمای سوخته شدن گوشت، پوست و استخوان را در زیر آن می شد از دور احساس کرد درد خود را پنهان کرد تا به ما و تمام زنان و دختران این دیار درس تاریخی دهد که در هر حال شرافت انسانی و حفظ حجاب و اصالت زن را برترین گوهر انسانی بدانیم و او با این کار تاریخ این سرزمین را یکبار دیگر خواندنی تر کرد.,,
این کار پسندیده را نه تنها دختر 18 ماهه او که آن هم در آن حادثه جان به جان آفرین تسلیم کرد و در آتش برپا شده جان سپرد، بلکه دشت، کوه ،صحرا و مردمان خونگرم آن دیار با چشمان با بصیرت خود دیدند و این شاهکار انسانی را برای همیشه در حافظه و تاریخ سرزمین خود مانند درُ گرانبها و میراث ارزشمندی تا ابد به جان و دل سپردند تا آیندگان از آن درس عبرت بگیرند.
,
یادداشت: برزو دورویی
,
,
انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه