‌کارگران فصلی در انتظار تدبیر مسئولان/ عدم ساماندهی، مشکل اصلی کارگران فصلی زنجان است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از موج رسا, کارگران فصلی در میدان‌های مشخصی در زنجان تجمع می‌کنند تا بتوانند روزی خود را بدست آورند. البته به قول علی امیری، یکی از کارگرهای ساختمانی‌، روزی هر کس دست خداست.

وی به مشکلات زندگی خود اشاره می‌کند گو‌یا درد دل‌های زیادی دارد و نمی‌تواند به زبان بیاورد، می‌گوید: شاید تعدادمان که در این چهار راه می‌ایستیم زیاد باشد اما روزی هر کس دست خداست. خانواده‌های هیچ کداممان گرسنه نمی‌مانند.

وی افزود: متاهل و اجاره نشین هستم و با این درآمد پایین توان چرخاندن زندگی را ندارم و از مسئولان درخواست دارم تا به مشکلات ما نیز توجه داشته باشند.

وی گفت: همه کار از دستم می‌آید و در گچ کاری و بنایی زبردستم اما این ماه تنها دو سه روز کار کردم و با رکود ساخت و ساز‌ها هیچ کاری وجود ندارد.

یکی از مشکلات اصلی این کارگران فصلی و ساختمانی ساماندهی است که هر ساله قول‌هایی داده می‌شود ولی این امر تاکنون تحقق نیافته است.

این دسته از کارگران بدون داشتن هیچ گونه حمایتی روزها را سپری و به اصطلاح نان بخور و نمیری را کسب می‌کنند.

معمولا این دسته از افراد جامعه که دنبال روزی حلال هستند در میدان دروازه ارگ و چهار راه پایین زنجان به راحتی می‌توان مشاهده کرد که حتی روزهای تعطیل نیز متنظر خوردن دری به تخته و جور شدن کاری مناسب برای بدست آوردن مزد آن روز هستند.

در میان جویندگان کار در روزهای تعطیل چهره میانسالان بیشتر از جوانان به چشم می‌خورد. اما جوانانی نیز در این جمع وجود دارد و بیکاری تنها بخشی از مشکلات کارگران فصلی است.

حوادث ناشی از کار و نبود بیمه و عدم نظارت بازرس درباره امنیت کاری، نبود درآمد مناسب و مسکن گلایه‌ای است که دل این دسته از کارگران را به درد آورده است.

این کارگران حتی در زمان کارکردن هم در معرض خطرهای جدی هستند و در فصل‌هایی مانند سرما این مشکلات دو برابر می‌شود.

علی جعفری یکی از کارگران فصلی با اشاره به مشکلات کار و کمبود درآمد خود اظهار کرد: با کمبود درآمد دسته پنجه می‌زنیم و همیشه دنبال روزی حلال هستم و صدایمان به جایی نمی‌رسد هر چه قدر از مشکلات خود بگویم صدایمان جایی نخواهد رسید.

وی می‌گوید: از تعطیلات عید نوروز فقط یک روز کار کردم و تنها دریافتی من 30 هزار تومان بود.

مشکلات مالی و نبود در‌آمد و مسکن از درد دل‌های کارگران فصلی زنجان بود که بازگو می‌کردند.

هر یک از این کارگران برای خود تخصص دارند، یکی گچکار، یکی بنا و کاشیکار، کارگران ساختمانی هستند.زمانی بود که کارگران فصلی در فصل سرد سال از روستاهای دور دست و نزدیک به شهرها می‌آمدند و بیشتر در ساخت ساختمان مشغول به کار می شدند. سال‌هاست این کارگران به شهر کوچ کرده‌اند و بیشتر روزهای سال به امید یافتن شغل کنار میدان یا بلوارهای شهر تجمع می‌کنند.

نبود کار در روستا‌ها سبب روی آوردن کارگران روستایی به شهر‌ها شده و این امر سبب کوچ روستاییان به شهر‌ها می‌شود.

30 هزار تومان میانگین دستمزد یک روز کارگر ساختمانی است. حجم کاری زیاد و سخت بودن نوع فعالیتی که این کارگران انجام می‌دهند، باعث می‌شود تا دستمزدهای بیشتری برای کار خود تعیین کنند انجام کارهای ساختمانی به دلیل مشکلات و آسیب‌های فراوان جسمی که به  کارگران وارد می‌کند یکی از مشاغل سخت و پر زحمت به حساب می‌آید.

روز به نیمه می‌رسد اما کارگران در میدان‌هایی که هر روزه برای کار می‌آیند ایستاده هستند و منتظرند که کسی بیاید و بگوید کارگر می‌خواهم در این حین هجوم افراد به سمت صدا می‌رود، اما تنها یک کارگر موفق می‌شود آن روز به سر کار برود… این قشر هیچ گونه حمایتی ندارند و هیچ شغل جایگزین و حمایتی از سوی مسئولان برای آنها در نظر گرفته نشده است.

به امید آنکه مسئولان در نگاه تدبیرگرایانه خود بتوانند راهکاری برای حل مشکلات این قشر بیابند.

انتهای پیام/پ