به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از نسل شاهوارعلاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, نسل شاهوار, علاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود. , علاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود. , علاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود. , علاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود. , علاوه بر آیین ها، آداب و رسوم سنّتی رایج در شهرستان شاهرود در مناسبت های مختلف، برگزاری مراسم عزاداری ماه محرّم در این شهرستان یکی از انواع گردشگری فرهنگی و مذهبی محسوب می شود که در نوع خود کم نظیر است. این مهم جذابیّت خاصّی برای گردشگران داخلی و خارجی داشته و ضمن آشنا نمودن آنها با فلسفۀ این عزاداری ها و معرفی فرهنگ ناب شیعه، آداب و رسوم محلّی نیز به معرض نمایش گذاشته می شود. ,
,
در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند.
, در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند., در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند., در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند., در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند., در روزهای پایانی ماه ذی الحجّه و همزمان با فرا رسیدن ماه محرّم اهالی نقاط مختلف شهرستان شاهرود مساجد، تکایا و حسینیه ها را غبارروبی نموده و در و دیوار آن را سیاه پوش می نمایند.,
در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است.
, در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است. , در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است. , , , , در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است. , در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است. , در شهر شاهرود در روز 27 ذی الحجّه یک نفر از خدّام تکیۀ بازار (زنجیری) شیپور تکیه را به صدا در می آورد مبنی بر اینکه ماه محرّم فرا رسیده است. ,
در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود.
, در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود., در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود., , , , در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود., در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود., در شهر بسطام هر محلّه دارای یک منبرخانه یا تکیه است که زنان و مردان به سیاه پوش کردن آن مبادرت می ورزند. در اکثر منبرخانه ها، تکایا، مساجد، حسینیه ها و حتّی خانه ها مراسم روضه خوانی و ذکر مصیبت امام حسین (ع) بر پا می شود., (ع), (ع),
در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد.
, در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد., در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد., , , , در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد., در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد., در شهرهای بیارجمند، میامی و کلاته خیج زنان و مردان همه روزه هنگام صبح به حسینیه ها و مساجد محلّه رفته و در مجالس روضۀ ماه محرّم شرکت می کنند. از شب اوّل ماه محرّم در مساجد و تکایای این نقاط پس از نماز مغرب و عشاء مجالس مدّاحی، ذکر مصیبت و سینه زنی برپا می گردد.,
بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود.
, بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود., بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود., بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود., بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود., بسیاری از پایگاه های عزاداری همچون تکایا دارای موقوفات می باشند که از محلِّ درآمد آنها در طول سال مخارج عزاداری ایّام ماه محرّم و صفر تأمین می گردد. دسته روی، طوق بندان و تعزیه خوانی ازجمله روش های عزاداری به شمار می رود.,
شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است.
, شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است. , شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است. , شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است. , شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است. , شهر کوهستانی و پلکانی شکل مُجن که در فاصله 33 کیلومتری غرب شاهرود واقع شده همه ساله میزبان هزاران تن از عزاداران حسینی و گردشگران فرهنگی از اقصی نقاط کشور خصوصاً تهران و استان گلستان است. , 
, 
, 
,
از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین (Tahchin) در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقیدۀ کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد.
, از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین (Tahchin) در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقیدۀ کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد., از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین (Tahchin) در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقیدۀ کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد., از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین , از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین , از قدیم الایّام از شب سوم ماه محرّم در صحن دو تکیۀ بزرگ مجن (تکایای بالا و پایین) مقارن با غروب آفتاب مراسم با شکوهی تحت عنوان «چِلچِلا» انجام شده و این آیین تا شب دهم با حضور خادمین و انبوه عزاداران ادامه می یابد. اوج مراسم سوگواری شهر مجن در روز عاشورا جلوه می نماید و مراسم نخل گردانی، حمل علم و پرچم، حرکت نمادین کاروان اُسرا، طفلان مسلم، ذوالجناح و ... از دیگر آیین های معمول در این روز است و زنان و دختران با قرار گرفتن بر روی بام خانه ها نظاره گر اجرای مراسم بوده و اشک ماتم می ریزند. این آیین با اقامۀ نماز ظهر عاشورا و صرف اطعام نذری (بیشتر غذاهای محلّی نظیر نان مجنی و نوعی چلوی مخصوص به نام تهچین , (Tahchin, (, (, Tahchin, Tahchin, ) در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقیدۀ کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد., ) در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقیدۀ کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد., ) , ), , در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقید, در خانه ها و تکایا به پایان می رسد. به عقید, ۀ , ۀ, , کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد., کارشناسان مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی آیینِ چِلچِلا به همراه آیین نخل گردانی در شهر مُجن را می توان از نمونه های پیشنهادی جهت ثبت در فهرست میراث معنوی ملّی و جهانی بر شمرد.,
در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده می شود.
, در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده می شود. , در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده می شود. , در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده می شود. , در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده می شود. , در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده , در روستاهای کالپوش، قلعه نو خرقان، گرمن، میقان، طرود، دیزج، رویان و فرومد آیین های خاصِّ خود را دارند مثلاً در شیوۀ عزاداری روستای قلعه نو خرقان تفاوت های زیادی دیده می شود. در این مراسم خبری از طبل و سنج نیست و بیشتر از علامت های تک شاخه استفاده می شود، اکثر عزاداران در حال سینه زدن هستند و گروه کوچکی هم زنجیر می زنند. نحوۀ سینه زدن هم بسیار جالب و خاص است، مردم در حالیکه از پشت، کمربند های یکدیگر را گرفته اند (به طوریکه به هیچ عنوان نمی توان از بین آنها رد شد) به صورت موزون و با حرکتی خاص در پاها (چیزی شبیه به رقص کردی) سینه می زنند. اینگونه سینه زنی به صورت حلزونی شکل در دیگر مناطق مانند شهر مجن دیده می شود. هنگامی که به محلِّ خاصّی می رسند مثلاً در کنار مزار شهدا، گروه کوچک زنجیر زنها در وسط قرار گرفته و گروه سینه زنها به دور آنها می چرخند و با شور و هیجانی خاص سینه می زنند. در نزدیکی های ظهر عاشورا در حالیکه مردم به صورت دایره وار در حال سینه زدن هستند، به محض نزدیک شدن به وقت اذان، محل را ترک نموده و چندین اسب آراسته با پارچه های سبز و مشکی به دور مردم چرخانده می شوند و در همین حین، خیمه ها به آتش کشیده , می شود. , می شود. , 
, 
, 
,
مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند.
, مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., مانند این مراسم با کمی تفاوت نیز در روستای دیزج انجام می گیرد. در آنجا نخل و علم هایی که با پارچه های رنگارنگ تزیین شده و بر نوک هر یک سیب سرخی نصب شده بیشتر از همه جلب توجّه می کند. نخل گردانی و چرخاندن نخل این روستا از شور و هیجانی آمیخته با حزن و اندوه برگزارکنندگان و میهمانان انجام می شود و بچّه ها اشک ریزان کبوتر های خود را که بال هایشان را سرخ رنگ کرده اند، رها نموده و در آسمان به پرواز در می آیند., 
,
یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد.
, یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد., یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد., یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد., یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد., یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد., یکی از جذابیّت های واقعی این مراسم برای گردشگران، معنوی بودن و خلق و خوی مهمان نوازی ساکنان محلّی و روستائیان در برخورد با آنهاست. گردشگران از این که در جامعۀ میزبان به شیوه ای سنّتی و بومی مورد استقبال و پذیرایی قرار می گیرند، بسیار لذّت می برند و توسعۀ این نوع گردشگری معنوی می تواند بسیار مفید باشد.,
در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد».
, در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد»., در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد»., در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد»., در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد»., در روستاهای جنوبی شاهرود مانند دهملّا، کلاته خان، قلعه شوکت و خوریان در اینگونه مراسم ها در دعوت از میهمانان از یکدیگر سبقت می گیرند به گونه ای که در برخی مواقع که مجلس آنها خالی است دست میهمان را گرفته و او را به سمت خانۀ خود جهت پذیرایی و صرف ناهار دعوت می کنند و برای آنها تفاوتی ندارد که میهمان اهل کجاست؟ و پیرو چه آیینی است؟ شاید آنها با این رفتار خود می خواهند کرامت و مهربانی خاندان پاک اهل بیت علیهم السلام را یادآور شوند و به قول بزرگ ما طاووس العارفین شیخ ابوالحسن خرقانی: «هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آن کس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البتّه بر خوان بوالحسن به نان ارزد».,
علیرضا اسلام پناه
, علیرضا اسلام پناه, علیرضا اسلام پناه, علیرضا اسلام پناه, علیرضا اسلام پناه, علیرضا اسلام پناه, علیرضا اسلام پناه]
ارسال دیدگاه