به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نوزاد انسان و بسیاری از حیوانات در آغاز تولّد، قدرت استفاده از غذاهای سخت و سنگین را ندارند؛ به همین دلیل، دست قدرتمند آفرینش، غذای مخصوصی به نام شیر برای آنها در پستان مادر، فراهم ساخته است. در حقیقت همان خون های بدن مادر، که در دوران بارداری مورد استفاده «جنین» بود؛ با یک دگرگونی وسیع و سریع به شکل شیر در می آید، و تا مدّت لازم او را تغذیه می کند.
پستان مادر، در دوران بارداری بتدریج تغییر شکل داده؛ و بر اثر ترشّحاتی که از «جفت» به خون مادر ریخته می شود، به آنها آماده باش می دهد، و روز به روز بزرگ تر شده و خود را برای وظیفه سنگین آینده آماده می سازد.
لوله هایی که در پستان است و تا نوک پستان امتداد دارد، منشعب و زیاد شده و ترشّح مختصری دارند، و به هنگام تولّد نوزاد، اعلام آمادگی کامل می کنند.
عجب اینکه ترشح شیر از سلّولهای پستان دائمی نیست، و گرنه مرتّبا به خارج می ریخت، بلکه به محض اینکه لب های نوزاد، به پستان مادر می رسد، و شروع به مکیدن می کند، تحریکات عصبی از راه اعصاب به نخاع و از نخاح به هیپوتالاموس رفته و باعث دو نوع ترشح می گردد که یکی از آنها از راه خون به پستان ها می ریزد و نسوج اطراف مجاری شیر را منقبض ساخته و به آنها فشار وارد می کند تا شیر به سوی نوک پستان رانده شود، و تمام این اعمال، ظرف ۳۰ ثانیه کامل می شود، و عجیب تر اینکه نه تنها شیر در آن پستانی که به آن لب زده جاری می گردد؛ بلکه در پستان دیگری نیز همین جریان برقرار و آماده می شود، و لذا تأکید شده نوزاد را از هر دو پستان شیر دهند.
شیر یک غذای کامل است؛ مخصوصا شیر مادر، که هیچ چیز در دنیا جانشین آن نمی گردد. شیر دارای ویتامین آ، ب، د، پ و ویتامین های دیگر است؛ و ۲۲ نوع مادّه مختلف از سوی دانشمندان در آن کشف شده است، به اضافه انواع آنزیم ها. بسیاری از داروهای لازم نیز از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل می شود؛ و به همین دلیل کودکانی که از شیر مادر بی بهره می شوند گرفتار کمبودهای مختلفی می گردند.
به نظر می رسد که شیر مادر تنها جسم کودک را تغذیه نمی کند؛ بلکه عواطف و روح او را نیز سیراب می کند، به همین دلیل کسانی که از شیر مادر محروم می شوند دارای اشکالات و کمبودهای عاطفی نیز احیانا خواهند بود. به همین دلیل قرآن مجید می فرماید: «وَالْوالِداتُ یُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَیْنِ کامِلَیْنِ لِمنْ أرادَ أَنْ یُتِمَّ الرَّضاعَةَ» (۱)؛ (مادران فرزندان خود را دو سال تمام شیر می‌دهند این برای کسی است که بخواهد دوران شیر خوارگی را تکمیل کند).(۲)
پی نوشت:
(۱). قرآن کریم، سوره بقره، آیه ۲۳۳.
(۲). پیام قرآن، مکارم شیرازی، ناصر، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۸۶ هـ ش، چاپ نهم، ج ۲، ص ۹۲.
ارسال دیدگاه