logo
دوشنبه 27 مهر 1405 | دوشنبه 19 اكتبر 2026 |
اخبار داغ
  1. ضیافت چوب و خیال در قلب پایتخت؛ آنچه در جشنواره تئاتر عروسکی خواهیم دید
  2. طنین سازها فراتر از پایتخت؛ از غوغای شیراز تا صحنه‌گردانی در ۴۰ شهر
  3. فرانسه با صدای آزادی، آزادی را خفه کرده است/ عدالت جویی نسل نو دامن دولتمردان فرانسوی را گرفته است
  4. "علی اف" صحنه گردان نمایش های صهیونیستی/ هراس دولت باکو از جمعیت ۹۷ درصدی مسلمان این کشور!
  5. نفس بیماران زیر بار گرانی دارو؛ وزارت بهداشت برای کاهش هزینه درمان چه کرده است؟
  6. نتانیاهو برای به‌تعویق‌انداختن انتخابات به دنبال راه‌اندازی جنگ است/ روابط ترامپ و نتانیاهو مانند گذشته نیست
  7. "اخلاقی" با رأی بالا به عنوان وزیر دفاع انتخاب خواهد شد
  8. عاقبت سرپیچی کشتی‌ها از مقررات ایرانی تنگه هرمز سوختن است
  9. از خروش مجید مجیدی علیه جنایات غرب تا غفلت لاله مرزبان در ونیز
  10. به نام سوارکاری، به کام اسپانسرها و اینفلوئنسرها!/ وقتی یک مسابقه ورزشی جولانگاه بلاگرها شد
  11. شکاف عمیق در گیشه سینما؛ جولان کمدی‌های میلیاردی
  12. سکوت مجامع بین الملل در برابر سرکوب‌ حجاب در باکو نشانه استاندارهای دوگانه غرب است/ پایه های حکومت "علی اف" به زودی خواهد شکست
  13. اعتراف "اوباما" به خباثت مذاکراتی آمریکا/ غربگراها همچنان در پی سیاست تسلیم!
  14. انتخابات زیر سایه جنگ؛ قمار نظامی ترامپ و نتانیاهو چه هزینه‌ای دارد؟
  15. آمریکا با وارونه‌نمایی واقعیت‌ها به دنبال پیروزی در جنگ روایت‌ها است
  16. وقتی شعارهای توسعه به ابتذال و رکود ختم شد/ از بیم و امید تا سقوط گیشه و محتوا
  17. پالس غربگراها به دشمن برای فشار به ملت! /از ورثه "هاشمی‌رفسنجانی" تا "ظریف" به دنبال عقب نشینی ملت در برابر آمریکا!
  18. انزوای ایران یا شکست راهبردی آمریکا؟
  19. قلعه‌نویی: دلیلی برای تغییر همکارانم نمی‌بینم/ هیچ وساطتی برای بیرانوند نمی‌کنم
  20. آیا پلتفرم‌ها قصه را قربانی الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی کرده‌اند؟

مدیریت خشم در روزهای سخت/ چطور از «زودرنجی» به «آرامش» برگردیم؟

مدیریت خشم در روزهای سخت/ چطور از «زودرنجی» به «آرامش» برگردیم؟
بسیاری از ما ایرانی‌ها طی سال‌های اخیر در زندگی روزمره خود دچار نوعی زودرنجی شده‌ایم و سطح تحمل‌مان پایین آمده که نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ وقتی ذهن در طولانی‌مدت در معرض استرس قرار می‌گیرد، توانایی تنظیم هیجاناتش کاهش پیدا می‌کند و در این وضعیت سریع‌تر خشمگین می‌شود و از خود واکنش نشان می‌دهد. این موضوع لزوماً نشانه ضعف شخصیت نیست، بلکه نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

بسیاری از ما ایرانی‌ها طی سال‌های اخیر در زندگی روزمره خود دچار نوعی زودرنجی شده‌ایم و سطح تحمل‌مان پایین آمده است؛ موضوعی که روانشناسان بارها درباره آن هشدار داده‌اند. از واکنش‌های تند در خانه گرفته تا تنش‌ و بگومگو در خیابان، صف‌ها، اتوبوس و مترو، دعواهای همسایگی، هنگام رانندگی یا حتی در گفت‌وگوهای معمولی، همگی نشانه‌ای از این وضعیت هستند. به‌گفته متخصصان، این مسئله تا حد زیادی به فشارهای انباشته اجتماعی در سال‌های اخیر مربوط می‌شود.
بخشی از این وضعیت به شرایط زندگی در جامعه برمی‌گردد؛ از سوی دیگر، سبک زندگی کم‌تحرک، خواب ناکافی، بمباران خبری و درگیری ذهنی با خبرهای منفی و تکرارشدن آنها در جمع‌های خانوادگی و محیط کار نیز این وضعیت را تشدید کرده‌اند.

وقتی ذهن در طولانی‌مدت در معرض استرس قرار می‌گیرد، توانایی تنظیم هیجاناتش کاهش پیدا می‌کند و در این وضعیت سریع‌تر خشمگین می‌شود و از خود واکنش نشان می‌دهد. این موضوع لزوماً نشانه ضعف شخصیت نیست، بلکه نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

با این حال، این وضعیت قابل مدیریت است. مثلا از سر گرفتن بعضی عادت‌های ساده می‌تواند به کاهش این تحریک‌پذیری کمک کند؛ عادت‌هایی مثل تنظیم خواب، کاهش مواجهه بی‌وقفه با اخبار، داشتن فعالیت بدنی منظم حتی در حد پیاده‌روی کوتاه، داشتن مطالعه روزانه (اگر به مطالعه علاقه دارید)، دیدن یک مینی‌سریال یا فیلم دلخواه و ایجاد زمان‌های واقعی برای استراحت ذهن. بهتر است فرد در زمان‌هایی عمداً از ورودی‌های ذهنی و فشارهای روزمره فاصله بگیرد و اجازه دهد سیستم عصبی به حالت آرام‌تری برگردد. این توقف‌های کوتاه اما منظم در بلندمدت می‌توانند آستانه تحمل روانی را بالا ببرند و واکنش‌های هیجانی را قابل کنترل‌تر کنند.

پایین آمدن آستانه تحمل، زود عصبی شدن و زودرنجی مسئله‌ای فردی یا جدا از شرایط جامعه نیست. طبیعی است که تحت‌تأثیر فشارهای روزمره، نگرانی‌های مالی و تکرار بی‌وقفه مشکلات در جامعه، به‌تدریج خستگی ذهنی و فرسودگی روانی شکل می‌گیرد و در جامعه گسترش پیدا می‌کند. شرایطی که در حال حاضر بخش زیادی از مردم با آن درگیرند و طبیعی است که روی رفتار و واکنش‌هایشان اثر بگذارد.

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه