به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از مدیریت ارتباطات و اطلاع رسانی معاونت امور بین الملل قوه قضائیه و ستاد حقوق بشر، جنگ 12 روزه، پروژه بی ثباتی تروریستی دی ماه 1404 و تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی که از نهم اسفند 1404 آغاز شد و تا زمان توافق آتش‌بس در روزهای پایانی فروردین ۱۴۰۵ ادامه داشت، گوشه ای از جنایت های نظام سلطه و در رأس آن آمریکا با جمهوری اسلامی ایران است که سبب رقم خوردن طیف گسترده‌ای از موارد نقض حقوق بشری مردم کشورمان شده است.
در همین رابطه، ناصر سراج، معاون امور بین‌الملل قوه قضاییه و دبیر ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران در گفت‌وگویی تفصیلی با رسانه‌ها به تشریح موارد مطروحه در این زمینه پرداخت؛ این گفت‌و‌گو در سه بخش تهیه و تنظیم شده که بخش اول آن امروز منتشر شد و بخش دوم و سوم آن در روزهای آتی منتشر خواهد شد.
بخش اول: تجاوز خرداد ماه (۲۳ خرداد ۱۴۰۴)، جنگ 12 روزه
پرسش: تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران در حین مذاکرات هسته‌ای در خرداد ماه سال گذشته،وقایع تروریستی دی ماه و جنگ اخیر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا اساساً مسأله آمریکا با ایران به برنامه هسته‌ای مرتبط است یا مشکل آمریکا موجودیت و استقلال ایران است؟
سراج: بر هیچ کسی پوشیده نیست که دشمنی نظام سلطه و در رأس آن آمریکا با جمهوری اسلامی ایران، هرگز به برنامه هسته‌ای یا بهانه‌های واهی حقوق بشری محدود نبوده و نیست. ریشه این خصومت، ماهیّت اسلامی نظام، استقلال و پیشرفت‌های چشمگیری است که ملّت ایران به آن دست یافته است. از بدو پیروزی انقلاب اسلامی تا امروز، آمریکا از هیچ جنایتی علیه ملّت ایران فروگذار نکرده است.
اجازه دهید فقط چند نمونه را پشت سر هم مرور کنیم: تحریک رژیم بعث عراق برای حمله به ایران و تجهیز این رژیم به انواع سلاح‌های پیشرفته کشتار جمعی، حمله نظامی به طبس، حمله ناو آمریکایی وینسنس به هواپیمای مسافربری جمهوری اسلامی ایران و شهادت ۲۹۰ غیرنظامی، فشارهای اقتصادی و اعمال تحریم های ظالمانه و غیرقانونی علیه نظام جمهوری اسلامی، حمایت، سازماندهی و هدایت مخالفان نظام و گروهک‌های تروریستی مثل منافقین، فضاسازی سیاسی و تبلیغاتی و جنگ روانی علیه نظام اسلامی، اختصاص بودجه‌های کلان برای مقابله با انقلاب اسلامی، مقابله با دستیابی جمهوری اسلامی به فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز و صدها مورد دیگر نشان دهنده عمق خصومت و دشمنی رژیم آمریکا با ملّت سرافراز و عزتّمند ایران اسلامی است.
در مورد برنامه صلح آمیز هسته ای ایران نیز افکار عمومی جهان به عینه شاهد آن بوده و هست که هیچگاه تسلیحات هسته ای در دکترین بازدارندگی ایران جایی نداشته و اساسا ًبر پایه فتوای قائد شهید امت اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای (ره) سلاح های هسته ای حرام اعلام شده بود.
از اینرو، جمهوری اسلامی ایران در چارچوب توافق برجام بیشترین نظارت ها وتعهدات فراتر از پادمان را با هدف رفع نگرانی ها و اعتمادسازی نسبت به برنامه هسته صلح آمیز خود پذیرفت اما این حسن نیّت ایران نه تنها خصومت و عداوت آمریکا را کاهش نداد بلکه رژیم جنایت کار آمریکا تلاش کرد بر دامنه تحریم های غیر قانونی خود علیه ملّت ایران بیافزاید و همین رئیس جمهور متکبّر و متوهّم فعلی آمریکا در دور نخست ریاست جمهوری خود در سال 2018 از این توافق خارج شد تا باهدف واهی تسلیم ملّت ایران کمپین فشار حداکثری علیه ملّت ایران را آغاز کرد.
در خرداد ماه سال گذشته رژیم صهیونیستی تحت رهبری یک جنایتکار جنگی که حکم بازداشت او توسط دیوان کیفری بین‌المللی صادر شده، با همدستی کامل آمریکا به سه تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان آژانس حمله کردند. این تجاوز در میانه مذاکرات همراه با حسن نیّت ایران بار دیگر تأکید کرد که برنامه هسته‌ای صرفاً یک بهانه است و آمریکا نمی تواند استقلال، عزّت و پیشرفت ایران اسلامی را تحمل کند.
از منظر حقوق بین‌الملل، این تجاوز مصداق بارز تجاوز نظامی محسوب می‌شود که ناقض اصل بنیادین «منع توسّل به زور» مندرج در ماده ۲ منشور ملل متحد است. افزون بر این، حملات صورت‌گرفته، قواعد ناظر بر حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL)، به‌ویژه اصول تمایز، تناسب و احتیاط در حمله، را به شکلی فاحش و بی‌پرده نقض کرده‌اند. همچنین، هدف قرار دادن غیرنظامیان و تأسیسات درمانی و امدادی، بر اساس کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی، جنایت جنگی تلقی شده و مستوجب پیگرد بین‌المللی است.
پرسش: در جریان تجاوز 12 روزه به ایران چه جنایاتی رخ داد و از منظر حقوق بین الملل، حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه چه نقض هایی صورت گرفت؟
سراج: رژیم اشغالگر و متجاوز صهیونیستی در جریان جنگ تحمیلی 12 روزه مجموعه‌ای از حملات نظامی هماهنگ، هدفمند و از پیش برنامه‌ریزی شده را علیه جمهوری اسلامی ایران به مرحله اجراء درآورد. این اقدامات متجاوزانه که با نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بین‌الملل همراه بود، نه‌تنها تأسیسات صلح‌آمیز هسته‌ای و مراکز نظامی، بلکه زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی، مناطق مسکونی، امدادگران هلال احمر و حتی نهادهای رسانه‌ای را هدف قرار داد. در جریان این تجاوز ۱۱۰۰ شهروند ایرانی (شامل ۱۰۲ زن - که دو تن از ایشان مادران باردار بودند - ده‌ها کودک و نوجوان و ۱۴ تن از نخبگان علمی) به شهادت رسیدند و بیش از 5600 هزار نفر مصدوم و مجروح شدند که عمدتاً شهروندان غیر نظامی از جمله زنان و کودکان، سالمندان و معلولین، کادر درمانی و بهداشتی و .... قرار داشتند. به 7 بیمارستان و مرکز درمانی، محل ساختمان صلح جمعیت هلال احمر، 6 پایگاه اورژانس، 4 واحد‌های بهداشتی و بیش از 10 دستگاه آمبولانس حمله شد و در حملات وحشیانه به زندان اوین که مصداق آشکار جنایت جنگی است 80 شهروند ایرانی که در بین آنها از جمله زندانیان، کارکنان اداری، سربازان وظیفه، خانواده‌های زندانیان و حتی همسایگان زندان حضور داشتند، به شهادت رسیدند.
در جریان این تجاوز بسیاری از اصول و ارزش های حقوق بشری و قواعد حقوق بشردوستانه از جمله حق حیات، حق بر بهداشت و سلامتی، حق امنیّت فردی، حقوق زندانیان در نتیجه حملات وحشیانه به زندان اوین، حمایت‌های صورت‌گرفته از خبرنگاران و رسانه‌ها و حق آزادی بیان در نتیجه حمله به ساختمان خبر صداوسیما، حق آزادی و امنیّت شغلی و نقض اصل تفکیک در نتیجه حملات گسترده به بیمارستان ها، ساختمان هلال‌احمر، زندان اوین مراکر و اماکن مسکونی و عمومی و ... توسط متجاوزان نقض گردید.
ارسال دیدگاه