به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فیلم «تقاطع نهایی» سراغ موضوعی حساس و زنانه رفته است؛ داستانی که حول محور خیانت و تبعات آن می‌چرخد. پیرنگ اصلی فیلم بر پایه اتحاد تعدادی از زنان شکل می‌گیرد که قصد دارند مردی را که همسر دوم اختیار کرده، تنبیه کرده یا از میان بردارند. اما نکته قابل تامل در درامِ جلیلی اینجاست که این اتحاد، پایدار نمی‌ماند. فیلم نشان می‌دهد که چگونه زنان نه تنها با مردان، بلکه با خودشان نیز در ستیز هستند و در نهایت، همان زنی که وارد زندگی این خانواده شده، دیگران را دور می‌زند. این رویکرد «زنان علیه زنان»، هسته مرکزی درام را تشکیل می‌دهد، هرچند که به باور منتقدان، این پتانسیل در لایه‌های سطحی باقی می‌ماند.
شوک نهایی؛ تنها برگ برنده فیلم
جذابیت اصلی فیلم که شاید بتواند مخاطب را تا انتها با خود همراه کند، عنصر تعلیق و غافلگیری پایانی آن است. در حالی که بیننده تصور می‌کند با یک جنایت و مقتول روبروست، حضور ناگهانی شخصیت مقتول در سکانس پایانی، شوک بزرگی به مخاطب وارد می‌کند. آقای فرجی، منتقد سینما، در این باره معتقد است: «جذابیت فیلم عملاً در همین غافلگیری خلاصه شده و اثر، آورده خاص دیگری برای سینمای ایران ندارد.»
چالش کارگردانی در لوکیشن محدود: سینما یا تئاتر؟
«تقاطع نهایی» در ردیف فیلم‌های «تک‌لوکیشن» یا آپارتمانی قرار می‌گیرد. ساخت چنین آثاری به دلیل محدودیت فضا، نیازمند دکوپاژ بسیار دقیق، مدیریت خط فرضی و تداوم حس (راکورد) است تا پلان‌ها دچار لکنت نشوند. اگرچه فیلم در بخش فنی و مدیریت لوکیشن موفق عمل کرده و از اشتباهات فاحش دوری جسته است، اما نتیجه نهایی بیشتر به یک «تئاتر ضبط‌شده» یا «تله‌فیلم» شباهت دارد تا یک اثر سینمایی بلند که برای پرده بزرگ ساخته شده باشد.
بن‌بست در گیشه؛ نمره متوسط برای روایت جلیلی
به نظر می‌رسد ضعف اصلی فیلم نه در تکنیک، بلکه در فیلم‌نامه و عمق داستان باشد. نبودِ غنای روایی باعث شده تا فیلم نتواند فراتر از یک اثر تلویزیونی ظاهر شود. بر همین اساس، پیش‌بینی می‌شود «تقاطع نهایی» در جلب نظر مخاطبان انبوه و موفقیت در گیشه با چالش‌های جدی روبرو باشد.
آقای فرجی در جمع‌بندی نقد خود، با در نظر گرفتن تمام جوانب فنی و داستانی، نمره ۴.۵ از ۱۰ را به این اثر اختصاص داد؛ نمره‌ای که نشان‌دهنده یک اثر متوسط و کم‌رمق در کارنامه سازندگانش است.
ارسال دیدگاه