به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سوگ یک احساس ذهنی ناشی از دست دادن عزیزان است، اما رفتاری که پس از این احساس از خود نشان می‌دهیم تا به مرحله پذیرش برسیم، «سوگواری» نامیده می‌شود. این احساس در کودکان و نوجوانان که هنوز درک کاملی از مرگ و از دست دادن ندارند، ممکن است به صورت اضطراب، افسردگی یا حتی انزوای اجتماعی نمود پیدا کند.
مراحل سوگواری و پذیرش
روند سوگوارییک روند طبیعی است که باید به تدریج طی شود و والدین، مراقبان و مربیان می‌توانند با ایجاد محیطی امن و حمایتگر، کودک یا نوجوان را در این مسیر همراهی کنند. این حمایت نه تنها باعث التیام سوگ می‌شود، بلکه به رشد عاطفی و سلامت روانی بلندمدت آنها نیز کمک می‌کند.
روند سوگواری معمولاً دو تا سه ماه طول می‌کشد تا فرد کم‌کم به پذیرش دست یابد، اما کل فرآیند ممکن است ۶ ماه تا یک سال ادامه داشته باشد. مراحل سوگواری شامل مراحل زیر می شود:
انکار: سکوت، حرف نزدن و قبول نکردن مرگ عزیز.
چانه‌زنی: تفکر که ای کاش یک بار دیگر او را می‌دیدم.
افسردگی: گریه، کاهش انرژی و خلق.
خشم: عصبانیت نسبت به اطرافیان، خود یا حتی خدا.
احساس گناه و نهایتاً پذیرش مرگ.
نقش والدین و مراقبان
برای طی شدن درست مراحل سوگواری، اجازه دادن به بروز احساسات بسیار اهمیت دارد. حضور والدین یا مراقب، گوش دادن بدون قضاوت و همدلی کردن می‌تواند روند پذیرش را تسهیل کند.
برای کودکان بالای ۱۰ سال، والدین می‌توانند قبل از مراسم توضیح دهند: پدرت یا مادرت قرار است به خاک سپرده شود. آیا دوست داری در مراسم شرکت کنی؟ توصیه می‌شود جنازه به کودکان نشان داده نشود و آنها با همراهی یک نفر بزرگ‌تر، از فاصله در مراسم حضور یابند تا تصویر ذهنی خوشایندی از عزیزشان باقی بماند.
در پاسخ به سوال کودکان درباره قبر، می‌توان گفت، جسم اوست و روحش در دنیا دیگری است و دیگر نمی‌تواند چیزی بخورد. معمولاً کودکان بالای ۷ سال به مفهوم ابدیت مرگ پی می‌برند و می‌توانند آن را درک کنند.
اثرات سوگ و نشانه‌های آن
سوگ بر رفتار و سلامت جسمی و روانی کودکان و نوجوانان تأثیر می‌گذارد. اضطراب جدایی از عزیزان تا یک ماه طبیعی است و ممکن است کودک مدرسه نرود یا سر کار نرود. کم‌خوابی، بی‌اشتهایی، سکوت و کاهش انرژی از دیگر نشانه‌هاست که نشان می‌دهد کودک یا نوجوان هنوز در حال پردازش فقدان است.
راهکارهای التیام سوگ
برای تسهیل روند پذیرش راهکارهای متعددی وجود دارد از جمله؛ آشنا شدن با افرادی که شرایط مشابه را تجربه کرده‌اند.
همچنین ابراز احساسات و یادبود عزیزان مانند نوشتن نامه، درست کردن تابلو یا جعبه دلتنگی برای نگهداری خاطرات و بیان احساسات می تواند کمک کننده باشد. سازگاری با محیط جدید و حمایت جایگزین و حضور یک نفر همراه در زمان‌هایی که فرد باید بدون عزیز از دست رفته باشد، نیز می‌تواند به سازگاری و پذیرش کمک کند.
اهمیت حمایت اجتماعی و همدلی
کودکان و نوجوانان نیاز دارند احساسات خود را بدون ترس یا سرزنش بیان کنند. تنها گوش دادن و حمایت مداوم می‌تواند به پذیرش واقعی مرگ کمک کند.
ارسال دیدگاه