به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ امام علی(ع) در بخشی از نامه ۲۵ نهج‌البلاغه ضمن تأکید بر انتخاب کارگزاران امین و مهربان، به جزئیاتی چون منع جدایی انداختن میان مادر و نوزادش و لزوم رعایت عدالت در بهره‌کشی از حیوانات پرداخته‌اند. هدف از این دستورات، حفظ کرامت مخلوقات و رساندن اموال بیت‌المال به صورت “فربه و پرتوان” برای توزیع میان نیازمندان عنوان شده است. این نامه سندی تاریخی از پیوند عمیق مدیریت، اخلاق و حقوق در حکومت اسلامی است.
در ترجمه و شرح نامه ۲۵ نهج البلاغه آمده است:
و چون مال مسلمانان را می فرستی، آن را به کسی بسپار که به دینداری او مطمئن باشی تا آن را به ولیّ امر مسلمانان برساند و او میان مسلمانان قسمت نماید. و به نگهداری آنها مگمار، مگر مردی نیکخواه و مهربان و امین را که نیکو نگهبانی کند. کسی که با ستوران درشتی نکند و آنها را تند نراند و خسته شان نگرداند.
پس، هر چه گرد آورده ای، زود به نزد ما فرست تا ما نیز در جایی که خداوند مقرر فرموده، صرف نماییم. چون امین تو ستوران زکات را گرفت، از او بخواه که در راه میان مادر و کره شیرخواره اش جدایی نیفکند و آن قدر آن را ندوشد که کره اش را زیان رسد و با سوار شدن بر آنها خسته نکند و میان آن شتر که بر آن سوار می شود یا آن را می دوشد و دیگر شترها عدالت ورزد. و چنان کند که شتر خسته بیاساید و با شتری که پایش مجروح شده و رفتن نتواند بمدارا رفتار کند و آنها را بر سر آبگیرها برد و آب دهد و از راههایی براند که به علفزارها نزدیک باشد، نه از راههای خشک و عاری از گیاه، و ساعتها مهلت آسایش دهد تا آب خورند یا علف بچرند.
تا به اذن خدا آنها را به ما برساند، فربه و پرتوان نه خسته و لاغر، و ما آنها را، چنانکه در کتاب خدا و سنت پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده، تقسیم کنیم. اگر چنین کنی، اجر تو بزرگ باشد و تو را به رستگاری، ان شاء الله، نزدیکتر سازد.
ارسال دیدگاه