کامیوندارهای ایرانی رکورد جدیدی ثبت کردند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مدیرکل دفتر ترانزیت و حمل‌ونقل بین المللی سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای جواد هدایتی عنوان کرد که در پنج ماهه نخست سال جاری، بیش از ۶ میلیون و ۵۶۲ هزار تُن کالا از طریق جاده‌های کشور جابه‌جا شده است. 
این حجم قابل توجه کالا، نتیجه بیش از ۲۹۷ هزار سفر ترانزیتی است که توسط کامیون‌ها و وسایل نقلیه فعال در این بخش انجام شده است. به گفته جواد هدایتی این آمار نشان‌دهنده ظرفیت بالای زیرساخت‌های حمل و نقل کشور و نقش کلیدی آن در تجارت بین‌المللی است.
علاوه بر این، با فعالیت حدود ۲۵۷۸ شرکت در حوزه حمل و نقل بین‌المللی کالا و ۶۴ شرکت در بخش حمل و نقل مسافر، ایران به یکی از مسیرهای اصلی ترانزیت در منطقه تبدیل شده است. 
با وجود ۴۰ هزار وسیله نقلیه فعال و بیش از ۵۱ هزار راننده حرفه‌ای، کشور به خوبی برای پذیرش بارهای ترانزیتی آماده است.
با این حال، برخی چالش‌ها مانند محدودیت‌های زیرساختی و فرآیندهای اداری پیچیده، می‌تواند مانع رشد بیشتر این صنعت شود. کارشناسان بر لزوم سرمایه‌گذاری در نوسازی ناوگان و بهبود زیرساخت‌ها تأکید می‌کنند. 
به گفته حسن کریم‌نیا، کارشناس حمل‌ونقل و ترانزیت، یکی از مهم‌ترین چالش‌های ترانزیتی ایران توقف خارج از عرف بین‌اللمللی در مرزهای ترانزیتی است. به عنوان مثال، سیر مسیر بندرعباس به مرز آستارا با کامیون حدود ۳ ۴ روز زمان می‌برد، در صورتی که همین کامیون حدود ۱۰ ۱۲ روز پشت مرز آستارا می‌خوابد.
این کارشناس افزود: توقف کامیون در مرزها، علاوه بر افزایش زمان ترانزیت، هزینه عبور کالا را افزایش می‌دهد و بدین ترتیب جذابیت مسیر تجاری ایران کاهش پیدا می‌کند که می‌تواند سایر بازرگانان را از کریدورهای عبوری از خاک ایران دور کند.
به رغم این مشکلات، افزایش حجم ترانزیت کالا نشان‌دهنده عزم ایران برای تبدیل شدن به یک هاب ترانزیتی منطقه‌ای و اوراسیا است.
این تحولات نه‌تنها به افزایش درآمدهای ارزی کشور کمک می‌کند، بلکه موجب کاهش هزینه‌های لجستیکی تجار داخلی و تقویت همبستگی اقتصادی با کشورهای همسایه می‌شود. 
در شرایطی که جهان به دنبال تأمین کالاها و تجارت امن‌تری است، ایران با این دستاوردها می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان شرق و غرب و شمال و جنوب نقش‌آفرینی کند.
کارشناسان معتقدند ترانزیت (عبور) کالا منافعی اعم از «درآمد ارزی سرشار»، «ایجاد جایگاه راهبردی در سطح بین‌الملل»، «گره خوردن منافع مشترک با کشورهای ذینفع و قدرت‌های اقتصادی و سیاسی»، «خنثی‌کنندگی تحریم‌های ظالمانه و یکجانبه»، «توسعه اقتصادی و فرهنگی و ‏‎‏‎‏افزایش مراودات مالی به واسطه وجود منافع بازرگانان کشورهای دیگر» و مهم‌تر از آن «تنظیم منافع مردم-دولت» را به همراه دارد.