به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پژوهشگران ژاپنی به کشف جالبی رسیده‌اند: سیاهچاله‌های کوچک هم درست مثل سیاهچاله‌های بزرگ، هنگام بلعیدن ماده همه چیز را قورت نمی‌دهند، بلکه بخشی از آن را با سرعتی سرسام‌آور به بیرون پرتاب می‌کنند.
این یافته تازه نشان می‌دهد حتی سیاهچاله‌های کوچک هم می‌توانند روی محیط اطرافشان اثر بگذارند. دانشمندان مدت‌ها تصور می‌کردند چنین رفتار پیچیده‌ای فقط مربوط به سیاهچاله‌های عظیم در مرکز کهکشان‌هاست، اما حالا معلوم شده «غول‌ها و کوتوله‌ها» یک ویژگی مشترک دارند: هم بلعیدن و هم فوران!
طبق این مطالعه، بخشی از موادی که به درون سیاهچاله کشیده می‌شود، دوباره با سرعتی نزدیک به نور (حدود ۳۲ میلیون کیلومتر در ساعت) به بیرون پرتاب می‌شود. این سرعت آنقدر بالاست که می‌تواند سرنوشت ستاره‌ها و گازهای اطراف را تغییر دهد.
به گفته دانشمندان، این کشف تازه کمک می‌کند بهتر بفهمیم سیاهچاله‌ها چگونه روی شکل‌گیری و تحول کهکشان‌ها تأثیر می‌گذارند.
ارسال دیدگاه