به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ "أبْوَابُ السَّمَاءِ" یعنی "درهای آسمان" این تعبیر هم در قرآن هست و هم در روایات. منظور از آن یک جور ارتباط و اذن ورود به درگاه خداوند است.
زمانهای خاصی هست که به اصطلاح درهای آسمان باز است.کنایه از اینکه شدت بارش رحمت خدا بیشتر است و فرصت ویژه ای برای بندگان است که به خداوند قرب پیدا کنند.
در این زمانها دعا به استجابت نزدیک تر است. یکی از آنها وقتی است که موذن اذان می گوید.
پیامبرمان (ص) می فرمایند:
« إذا اُذِّنَ بِالأَذانِ ، فُتِحَت أبوابُ السَّماءِ ، وَاستُجيبَ الدُّعاءُ»[1]
هر گاه اذان گفته شود ، درهاى آسمان گشوده مى شوند و دعا ، مستجاب مى گردد
آیت الله حاج سید احمد زنجانی (رحمة الله علیه) در کتاب ارزشمند «اربعینیات» می نویسد:
از جمله مظّان استجابت دعا، هنگام قرائت قرآن و اذان است؛ چنان که در حدیث شریف، حضرت أمیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:
«اغْتَنِمُوا الدُّعَاءَ عِنْدَ أَرْبَعٍ؛ عِنْدَ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ وَ عِنْدَ الْأَذَانِ وَ عِنْدَ نُزُولِ الْغَيْثِ وَ عِنْدَ الْتِقَاءِ الصَّفَّيْنِ لِلشَّهَادَةِ».
«دعا کردن را در چهار وقت غنیمت بشمارید:
هنگام قرائت قرآن، گفتن اذان، نزول باران و زمان تلاقی صفّین برای شهادت.»
برخیز که وقت صبح دیدن دارد
آوای خوش اذان شنیدن دارد
دل مست طنین نام احمد گشته
جان حال و هوای پرکشیدن دارد
ارسال دیدگاه