گزارش بین‌المللی از افزایش امید به زندگی در ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، کیهان در ستون ویژه های خود نوشت: با حمایت مالی بنیاد «بیل و ملیندا گیتس» تحقیق جامعی در مورد میانگین طول عمر و دلایل مرگ و میر جهانیان صورت گرفته و ایران جزو اندک کشورهایی است که در قیاس با سال 1990 بالاترین افزایش امید به زندگی را داشته است. پایگاه اینترنتی رادیو زمانه با انتشار این خبر نوشت: اغلب آدم‌ها آرزوی عمری طولانی را دارند، برای همین، نتیجه آخرین پژوهش مربوط به بررسی جهانی بیماری‌ها «Global Burden of Disease»  می‌تواند برای بسیاری خبری خوشحال‌کننده باشد.
براساس گزارش GBD امید به زندگی مردم جهان به طور متوسط شش سال و دو ماه افزایش یافته و از 65 سال و سه ماه به 71 سال و پنج ماه رسیده است، داده‌های این تحقیق در میانه دسامبر 2014 منتشر شد. میانگین امید به زندگی در جهان در 23 سال گذشته، همواره در مورد زنان بیشتر از مردان بوده که به ترتیب 6 سال و نیم و پنج سال و هشت ماه است. امید زندگی یک شاخص آماری است که میانگین طول عمر در یک جامعه یا انتظار جمعیت هر کشور از افزایش طول عمر را نشان می‌دهد.
طبق آمار سازمان بهداشت جهانی میزان عمر متوسط در ایران 73 سال و پنج ماه تخمین زده می‌شود، بنابراین جایگاه ایران در بین 193 کشور جهان 106 و بالاتر از حد متوسط جهانی است.
پایگاه اینترنتی رادیو زمانه در ادامه نوشت: روی بد سکه در این گزارش به بازندگان تعلق دارد که مردم جنوب آفریقا هستند. تنها در این منطقه از جهان است که امید زندگی به میزان پنج سال و یک ماه کاهش یافته و دلیل این امر، چیزی جز ترکیب «ایدز» و «سل» نیست.
این گزارش می‌افزاید: افزایش امید به زندگی در کشورهای مختلف بسیار ناموزون است، به عنوان مثال در اروپای شرقی میزان افزایش یک سال و هفت ماه بوده که در مقایسه با افزایش پنج سال و نیمی در اروپای مرکزی ناچیز به نظر می‌رسد، اما تغییر غیرمنتظره، مربوط به آمریکای شمالی است که تنها سه سال و نیم افزایش نشان می‌دهد. در این پژوهش، اطلاعات مربوط به 188 کشور و 240 مورد متفاوت مرگ و میر جمع‌آوری و ارزیابی شده‌اند.
این گزارش خاطر نشان می‌کند: 10 عامل مرگ و میر در ایران به قرار زیر هستند؛ بیماری ایسکمیک قلب، عوارض زایمان زودرس، بیماری‌های مادرزادی، تصادف رانندگی، سکته مغزی، عفونت ریوی، سایر بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری قلبی ناشی از فشار خون بالا، بیماری مزمن انسداد ریه، آسیب‌رسانی به خویش (خودکشی، اعتیاد ...) این عوامل بر داده‌های دانشگاه‌های «علوم پزشکی ایران» و موسسات و مراکز بهداشتی و درمانی استان‌های مختلف استوار شده‌اند.
مراکز و سازمان‌های مختلفی در اعلام رده‌بندی شاخص امید زندگی مشارکت دارند که سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی و سرویس اطلاعاتی مرکزی آمریکا (CIA) برخی از آنها هستند.
پژوهش «GBD» یا Global Burden of Disease   برای اولین‌بار در سال 1992 توسط دانشگاه «هاروارد»، سازمان بهداشت جهانی و بانک جهانی انجام گرفت، بنیاد «بیل و ملیندا گیتس» از حامیان مالی این پروژه است.

انتهای پیام/ف