به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با پایان دوران مسئولیت دولت غربگرا در ایران و روی کار آمدن دولت سیزدهم با محوریت دولت مردمی، خودباوری در جامعه زمینه ساز این شد که اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی در کشور تا حد قابل توجه ارتقا پیدا کند.
سرمایه ای که در دوران ۸ سال مسئولیت حسن روحانی در پاستور با گره زدن زندگی مردم به غرب، دچار تزلزل شده و موجب نادیده گرفتن توانمندی های داخلی شده بود.
با وجود اینکه بیش از دو سال است که دولت حسن روحانی به پایان رسیده، اما رویکرد حامیان سیاست هایش همچنان حاکی از خودتحقیری و نادیده گرفتن توانمندی های داخلی است.
علم در ایران جایگاهی ندارد!
محمود سریع القلم از نزدیکان حسن روحانی که در دوران ریاست جمهوری مشاور وی بود به تازگی در اظهاراتی گفته است: عدم قبول تخصص گرایی از سوی ما ایرانی‌ها است. ایرانی ها و ژاپنی ها، دو کشور غیر غربی همزمان به توسعه و مدرنیته علاقه مند شدند. ولی ژاپنی ها در جایگاه دیگری هستند. من معتقدم هنوز تخصص در ایران مورد قبول واقع نشده و در DNA ما هنوز تخصص جاری نیست. بعضی وقت‌ها فکر می کنم ما ایرانی ها انتظارات خیلی بالایی داریم؛ وقتی شرایط تحقق عدالت، آزادی، دموکراسی و پیشرفت را ایجاد نکرده‌ایم، چرا در انتظار تحقق آنها نشسته ایم؟
او این را هم گفته که شخصیت یک ایرانی به سختی قابل شناخت است، ولی شما یک ژاپنی را به سرعت ظرف یک روز می توانید بشناسید. به همین دلیل داشتن صدها لایه در شخصیت ایرانیان مخل توسعه است. حداقل در اقتصاد، توسعه یافتگی شفافیت لازم دارد. این موضوع باید حل بشود. یک نفر نمی تواند در طی یک روز ۵ بار شخصیت عوض کند، باید یک شخصیت داشته باشد.
سریع القلم سپس تصریح می کند که علم هنوز در ایران جایگاهی ندارد و البته تخصص در کشورهایی مثل عربستان و قطر و امارات از اهمیت زیادی برخوردار است!
او البته در پیش از این و در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی نیز در سخنانی گفته بود: «یک راننده تاکسی که از ۵ صبح تا ۱۲ شب باید در این خیابان ها بدود تا هزینه ۳ بچه دانشجویش را درآورد، سر چهارراه از او می پرسند که نظر شما درباره برنامه هسته ای و مذاکرات ژنو چیست؟ او چه دانشی دارد که یک واکنش منطقی به این سوال بدهد.»
این اظهارات وی البته همان زمان با واکنش های بسیاری از سوی اقشار مختلف از چهره های علمی و اساتید دانشگاهی تا کسبه و رانندگان تاکسی قرار گرفت.
خودتحقیری با تئوری آبگوشت بزباش
نادیده گرفتن توانمندی های داخلی البته تنها با چهره های همچون سریع القلم محدود نمی شود.
اکبر ترکان که مسئولیت مشاور حسن روحانی را داشت و هم حزبی نوبخت و واعظی نیز به شمار می رفت در زمان مسئولیت دولت مطبوعش در اظهارنظری گفته بود: «اگر تعرفه واردات برداشته شود، قابلیت رقابت در هیچ تکنولوژی و هیچ صنعتی به جز آبگوشت بزباش و قرمه‌سبزی را نخواهیم داشت.»
به جای پیشرفت به دنبال حدیث آرزومندی رهبران کشور بودیم!
محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه سابق در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشته بود: «برای پیشگیری از ترکمانچای‌ها باید "انتخاب کنیم" که آرزوهایمان را در چارچوب امکانات دنبال کنیم، ما در طول تاریخ اهدافمان را بر اساس آرزوهایمان چیده‌ایم و به توانایی‌هایمان توجهی نکرده‌ایم.
در اظهارات ظریف که با استقبال رسانه های خارجی مواجه شده بود این هم آمده است که: «در ۷۵ سال برنامه‌ریزی توسعه ما، منابع ملی نابود شده و توسعه نیز حاصل نشده، چون بیشتر برنامه‌ها به جای ترسیم مسیر جبران عقب‌ماندگی‌ها متناسب با امکانات و فرصتها، حدیث آرزومندی رهبران کشور بوده‌اند».
وی در این پست اینستاگرامی با انتشار دو عکس از یک موتور هواپیما در بالای ابرها و دستی که رو به آسمان است، دوباره اظهارات جنجالی و پرحاشیه خود با عنوان «خودمان انتخاب کردیم» را مطرح کرده است.
این گونه خود تحقیری وزیر امور خارجه سابق کشور البته تنها به این موضوع محدود نمی شود.
در حالی که آمریکا و متحدانش تهدید می‌کردند که علیه ایران از گزینه نظامی استفاده خواهند کرد، جناب آقای ظریف ادعا کرد که آمریکا می‌تواند با یک بمب، تمامی تاسیسات نظامی ایران را نابود کند!
بدون شک اظهارات ظریف آشکارا در جهت تضعیف نظام، بزرگنمایی حریف و آب ریختن به آسیاب دشمن بود.
برکسی پوشیده نیست که اشکال اساسی غربگراها که در دوران ۸ ساله در دولت روحانی به خوبی به چشم خورد در حوزه سیاست داخلی بود. نگاهی که همه‌چیز را به خارج از کشور و به ویژه آمریکا بند کرد، طبیعی است که به توان داخلی اعتماد نکند، دنبال راه‌حل‌های مبتکرانه نباشد و از جوانان و تکیه بر توان داخلی استفاده نکند. توانی که بی شک اگر به ظرفیت های آن نگاه ویژه ای می شد، امروز کشور ما شاهد این حجم از مشکلات اقتصادی نبود.
ارسال دیدگاه