به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ " در جریان واگذاری سرخابی‌ها که شیوه و زمان و شرایط آن را تا حدود زیادی سازمان خصوصی‌سازی، طراحی و اجرا نمود اشاره‌ای شد به مبحث افزایش سرمایه از محل صرف سهام. سوال این است که یک، افزایش سرمایه از محل صرف سهام، چه مفهومی دارد؟ و آیا در مسیر خصوصی‌سازی سرخابی‌ها ، افزایش سرمایه از محل صرف سهام با توجه به شرایط و وضعیت سرخابی‌ها یک اقدام موثر و هوشمندانه بوده است یا خیر؟ پاسخ این است که برابر ماده ۱۶۰ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت ، شرکتهای سهامی می‌توانند از طریق افزایش سرمایه با انتشار سهام جدید اقدام به جذب منابع مالی نمایند. سهام جدیدی که منتشر می‌شود ممکن است به همان مبلغ اسمی سهام کنونی فروخته شود و ممکن است به مبلغی بیش از مبلغ اسمی سهام کنونی. اگر افزایش سرمایه بر مبنای فروش سهام به مبلغی بیش از ارزش اسمی سهام کنونی انجام شود بدین معناست که به سهام سهامداران موجود، یک عایدی و اضافه ارزش سهام ، تعلق گرفته است."
"به این نوع از افزایش سرمایه شرکت، افزایش سرمایه از محل صرف سهام گفته می‌شود. مبلغ اضافه ارزش دریافتی بابت سهام منتشره جدید ، می‌تواند بین سهامداران سابق شرکت، تقسیم شود یا اینکه به اندوخته شرکت، منتقل گردد و برای مواردی که مشخص و مصوب شده، هزینه شود. اگر سهامداران کنونی، حق تقدم و اولویت خود برای شرکت در افزایش سرمایه را (در جهت حضور سهامداران جدید از خود سلب و ساقط کنند) بدین معناست که وجه حاصل از افزایش سرمایه به روش صرف سهام باید به اندوخته شرکت منتقل شود و صرف اموری شود که به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده و در طرح افزایش سرمایه، آمده است. با توضیحاتی که در بند یک این نوشتار دادم و با عنایت به اینکه طبق مدل سازمان خصوصی‌سازی برای واگذاری سرخابی‌ها، دولت بعنوان سهامدار کنونی از حق تقدم خود برای شرکت در افزایش سرمایه، صرف نظر کرده است درباره محل انباشت و نگهداری مبالغ بدست آمده از افزایش سرمایه سرخابی‌ها می‌توان گفت تنها گزینه موجود این بوده که پول افرایش سرمایه به خود این دو باشگاه داده شود.
"بسیار واضح است که با توجه به شرایط و وضعیت مالی و مدیریتی این دو باشگاه ، چه اتفاقی برای منابع بدست آمده از افزایش سرمایه خواهد افتاد. آن زمان که مکرراً گفتیم و نوشتیم که این مدل واگذاری اشکال دارد و گفتیم و نوشتیم که بر مصرف این منابع باید نظارت آهنین اعمال شود عزیزان مسئول در سازمان خصوصی‌سازی و وزارت ورزش و دست اندرکار در سرخابی‌ها به اندازه لازم عنایت نفرمودند. و شد آنچه که اکنون می بینید سازمان خصوصی‌سازی در قبال این مدل واگذاری و در قبال آنچه بر سر منابع مالی حاصله از افزایش سرمایه در سرخابی‌ها آمد اگر بیشتر از بقیه دستگاه‌ها مسئول نباشد کمتر از آنها هم مسئول نیست."
"آیا مدل واگذاری که سازمان خصوصی‌سازی برای سرخابی‌ها در نظر گرفت (افزایش سرمایه از محل صرف سهام با سلب حق تقدم دولت واگذاری ۱۰ درصد سهام در فرابورس) توانست ایراد مالکیت همزمان دولت بر این دو باشگاه را مرتفع کند؟ پاسخ قطعا خیر است. سرخابی‌ها اکنون و تا زمانی که بیش از ۵۱ درصد سهام آنها تحت مالکیت دولت باشد همچنان شخصیت و ماهیت دولتی دارند و از این دیدگاه ، تفاوتی نمی‌کند که مالکیت دولت بر سرخابی‌ها از طریق وزارت اقتصاد یا سازمان خصوصی سازی اعمال شود یا وزارت ورزش و دیگر اشخاص و دستگاهای دولتی. روش و فرایند کنونی سازمان خصوصی‌سازی برای واگذاری سرخابی‌ها از همان ابتدا نیز قابلیت عملی و اجرایی برای برطرف نمودن مالکیت همزمان دولت بر دو باشگاه حاضر در یک لیگ حرفه‌ای فوتبال را نداشته است."
"الزامات لیگ حرفه‌ای فوتبال برای دریافت مجوز حرفه‌ای باشگاه‌ها باید در همان فصلی که باشگاه‌ها در لیگ حاضر هستند رعایت شود و با عنایت به اینکه دولتی بودن همزمان دو باشگاه حاضر در یک لیگ از موانع حضور آنها در لیگ به شمار می‌رود مدل و شیوه واگذاری که سازمان خصوصی‌سازی برای سرخابی‌ها در نظر گرفته است با لحاظ شرایط این دو باشگاه و شرایط کشور ، عملا از همان ابتدا ، قابلیت اجرا در یک فصل فوتبالی را نداشته است. بدین جهت بلحاظ کارشناسی می‌توان گفت مدل واگذاری و خصوصی‌سازی سرخابی‌ها شتابزده بوده و بنیان کارشناسی قوی نداشته است. در قبال وضعیت موجود از سازمان خصوصی‌سازی هم باید انتظار پاسخگویی داشته باشیم."
ارسال دیدگاه