به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از "دانشجونیوز"، اولین سمپوزیوم بین المللی اختلال طیف اتیسم کارگاه دو روزه به منظور تشخیص و درمان بیماری اوتیسم برگزار شد. در این کارگاه دبیران، اساتید و دانشجویان رشته روانشناسی حضور داشتند. در اولین روزکارگاه آشنایی با بیماری اوتیسم، اعلام اهداف سمپوزیوم بود. ودر دومین روز آن ارائه مبانی نظری و مقاله جهت تشخیص و درمان و آموزش اختلال طیف اوتیسم بود. محمدرضا بحرانی رییس دانشگاه پیام نور مرکز بوشهر در این باره می گوید: با توجه به ورود به عصر ارتباطات و اطلاعات، اوتیسم بیماری نادر و جدیدی است که پرداختن به آن ضروری به نظر می‌رسد. چرا که امروزه درعصری زندگی می‌کنیم که تعاملات و روابط اجتماعی اهمیت بسیاری پیدا کرده است و زندگی در تنهایی و انزوا، بدون برقراری ارتباط با دیگران تقریباً غیرممکن است. اما بیماری اوتیسم باعث اختلال در ارتباطات اجتماعی و تعامل آن‌ها با دیگران می‌شود. کودکانی که به این بیماری دچار می‌شوند از جامعه کناره‌گیری نمی‌کنند بلکه از ابتدا هرگز به طور کامل به جامعه وارد نمی‌شوند ولی می‌توان با استفاده از شناخت به موقع و روشدرمانی مناسب، آن‌ها را وارد اجتماع کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "دانشجونیوز"،, به موقع و روشدرمانی مناسب، آن‌ها را وارد اجتماع کرد. , درمانی مناسب، آن‌ها را وارد اجتماع کرد. ,
.
,
, , , .,
حسین نازلی استاد روانشناسی دانشگاه اژه آنکارا در تعریف بیماری اوتیسم می‌گوید: این اختلال، نوعی اختلال رشدیاست که با رفتارهای ارتباطی کلامی غیرطبیعی شناخته می‌شود. این کودکان قادر نیستندبه طور عادی با دیگران ارتباط برقرار کنند. از لحاظ زبان به شدت محدود بوده و تمایلشدید و وسوسه‌گونه‌ای دارند که هر چیز پیرامون آن‌ها ثابت و بدون تغییر بماند ونسبت به تغییر در محیط پیرامون خود واکنش شدید نشان می‌دهنداختلال اوتیسم رامی‌توان در اوایل کودکی تشخیص داد و معمولاً از سه ماهگی علائم خود را نمایانمی‌سازد. حسین نازلی می‌گوید: در حالت طبیعی و عادی، نوزادان معمولاً ازسه‌ماهگی نشانه‌های دل‌بستگی را به مادرشان نشان می‌دهند اما درکودکان اوتیسم این دل‌بستگی اولیه کم‌تر مشهود است و معمولاً والدین کودکان اوتیسم تلاش زیادی می‌کنندتا با نوزادشان ارتباط برقرار کنند و در عواطف یک‌دیگر شریک شوند. کودک اوتیسم واکنش‌های متفاوتی را در برابر احساسات والدین و دیگر اطرافیان از خود بروز می‌دهدو مشکلات زیادی با دنیای اجتماعی دارد. نوع تعامل آن‌ها به گونه‌ای است که به نظرمی‌آید که بیماران اوتیسم در دنیای متفاوتی زندگی می‌کنند. حسین نازلی در خصوص تعاملات اجتماعی بیماران اوتیسم می‌گوید: آن‌ها به ندرت به دیگران نزدیک می‌شوند وممکن است به دیگران طوری نگاه کنند که گویا آن‌ها را نمی‌بینند و یا ممکن است به اطراف آن‌ها نگاه کنند. این کودکان در ارتباط با دیگران تماس چشمی برقرار نمی‌کنندو اگر تماس چشمی هم داشته باشند خیره خیره و غیرعادی است. این کودکان ظاهراً یک شخص را از شخص دیگر متمایز نمی‌کنند و در بازی‌های دیگران شرکت نمی‌کنند و گاهی اصلاًبازی برایشان جذاب و دوست داشتنی نیست .
, . ,
,
,
, 
, 
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه