به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از ترنم دشتی روز بیست و هشتم ماه صفر از جمله ماتم افزا ترین ایام سال است روز درگذشت رسول بزرگواری که کتاب الهی و عترت خود را نزد بازماندگان به امانت گذاشت و به عرش پرواز کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ترنم دشتی,گویی نگران امتی بود که عمر گرانبهایش را صرف کرده بود رسولی که وقتی به زندگی پر برکتش نگاه می کنی به روشنی در میابی که مبعوث شده است تا نزد امت مکارم اخلاقی و انسانی را به قرب بنشاند.
,محبت، گذشت و بزرگواری ان حضرت در مدیریتش بسیاری از مشکلات را که حل شدنی نبود حل می کرد. رحمت و محبت در اداره امور اعجاز می کرد و از همه اینها بواسطه مدد از خداوند بود.
,روز بیست وهشتم صفر روز وفات چنین پیامبری است روز بیست و هشتم صفر سال یازدهم که روایت شده دوشنبه روزی بوده و رسول خدا به هنگام وفات شصت و سه سال داشت .غسل وحنوطش را مولا علی(ع) عهده دار بود و پس از غسل و کفن بر بدن مطرش نماز گزارد.
,آن گاه اصحاب دسته دسته و بدون جماعت بر آن حضرت نماز خواندند و سپس امیر المونین علی (ع) آن حضرت را در حجره طاهره در همان نقطه ای از دنیا رفته بود دفن کردند.
,ایام بیست و هشتم صفر و آخرین روز از ماه صفر روز وفات حضرت ختمی مرتبت و سلاله های پاکش امام حسن مجتبی و امام علی بن الموسی الرضا(ع) را تسیلیت می گوییم.
,ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود من مانده ام رنجور از او بیچاره ورنجور از او گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود او می رود دامنن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می رود در رتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود سعدی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه