به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرکز اطلاع رسانی فلسطین، محله شیخ جراح شهر قدس باردیگر شامگاه گذشته شاهد درگیری شدید فلسطینیان با اشغالگران صهیونیست‌ها بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,منابع محلی نیز درگیری شدید فلسطینیان با شهرک‌نشینان اشغالگر اسرائیلی در محله شیخ جراح در قدس اشغالی را تائید کرده و گفته‌اند: «این درگیری پس از آن آغاز شد که شهرک‌نشینان یهودی در اقدامی تحریک آمیز، ساکنان فلسطینی محله شیخ جراح را مورد حمله و ضرب و جرح قرار دادند.»
منابع محلی اعلام کردند که تا این لحظه یک شهرک‌نشین اشغالگر بر اثر اصابت سنگ زخمی شده است.
مدتی است که نظامیان رژیم صهیونیستی فشارهای فزاینده خود علیه ساکنان منطقه «شیخ جراح» در قدس اشغالی را کرده‌اند؛ فشارهایی که البته با واکنش‌های گسترده گروه‌های مقاومت فلسطین مواجه شده است. صهیونیست‌ها سال گذشته نیز با یورش وحشیانه به منطقه شیخ جراح اقدام به تخریب گسترده منازل فلسطینیان ساکن این منطقه کردند. مهمترین دلیل اینگونه رفتارهای وحشیانه در تکمیل فرایند یهودی سازی قدس انجام می‌گیرد. فرایندی که از سال ۱۹۴۸ با تخریب منازل و کوچ اجباری فلسطینی‌ها توسط آژانس‌های مهاجرت یهودی آغاز شد.
جغرافیای کهن، آرام و دلنشین شیخ جراح و نزدیکی به بیت المقدس و عمق تاریخی آن نیز از دلایلی است که این منطقه را به محل طمع اسرائیلی‌ها تبدیل کرده است. شیخ جراح اکنون استخوانی در گلوی صهیونیست هاست. از طرفی امروز به نماد مقاومت و ایستادگی در برابر پروژه کوچ اجباری ساکنان اصلی فلسطین تبدیل شده است و بنابراین می‌توان دلیل این همه فشار تل آویو و نیز مقاومت و واکنش فلسطینی‌ها را در همین ویژگی‌ها ارزیابی کرد. اگر رژیم صهیونیستی در شیخ جراح موفق شود، بی تردید یهودی سازی و اخراج فلسطینی‌ها و تخریب منازل آنان در بقیه مناطق قدس هم بسیار آسان‌تر از هر زمان دیگر خواهد بود.
محله فلسطینی‌نشین شیخ جراح در بیت‌المقدس شرقی اشغالی زمانی یک باغستان خوش آب‌وهوا در فاصله کمتر از یک کیلومتری شمال دیوارهای باستانی شهر قدیم بیت‌المقدس بود. گفته می‌شود، نام محله شیخ جراح از نام طبیب شخصی صلاح‌الدین ایوبی گرفته شده که پس از تصرف شهر به دست مسلمانان در آنجا ساکن شده است.
در سال ۱۹۵۶ تعداد ۲۸ خانواده فلسطینی در این محله ساکن شدند. این خانواده‌ها بخشی از یک جمعیت ۷۵۰۰۰۰ نفری بودند که صهیونیست‌ها در جریان جنگ سال ۱۹۴۸ که نزد فلسطینی‌ها با عنوان «نکبت» یا «مصیبت» شناخته می‌شود آن‌ها را از شهرهای عرب‌نشین به اجبار بیرون راندند. این شهرها بعداً رژیم صهیونیستی را تشکیل دادند.
بیت‌المقدس شرقی توسط اردن اداره می‌شد و کرانه باختری تحت حاکمیت این کشور قرار داشت. اردن در سال ۱۹۵۶ با تائید آژانس امور آوارگان فلسطینی سازمان ملل (UNRWA) خانه‌هایی برای این ۲۸ خانواده احداث کرد.
در دهه ۱۹۶۰، این خانواده‌ها توافقی با دولت اردن منعقد کردند که به موجب آن مالک زمین‌ها و خانه‌ها می‌شدند و سند رسمی این املاک پس از سه سال به نامشان می‌شد. آن‌ها در عوض از وضعیت آوارگی خود چشم‌پوشی می‌کردند.
با این حال، توافق مذکور دوام چندانی نداشت، چرا که رژیم اسرائیل بطور غیرقانونی کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی را در سال ۱۹۶۷ اشغال کرد و کنترل این سرزمین‌ها از دست اردن خارج شد.
امروز، ۳۸ خانواده فلسطینی در محله شیخ جراح ساکن هستند که چهار خانواده با تخلیه قریب‌الوقوع مواجهند و سه خانواده دیگر نیز انتظار می‌رود از این محله بیرون رانده شوند. بقیه خانواده‌ها نیز مراحل مختلف پرونده خود را در دادگاه سپری می‌کنند و در دادگاه‌های رژیم اسرائیل با گروه‌های قدرتمندی از شهرک‌نشینان صهیونیست درگیر هستند.
منابع محلی نیز درگیری شدید فلسطینیان با شهرک‌نشینان اشغالگر اسرائیلی در محله شیخ جراح در قدس اشغالی را تائید کرده و گفته‌اند: «این درگیری پس از آن آغاز شد که شهرک‌نشینان یهودی در اقدامی تحریک آمیز، ساکنان فلسطینی محله شیخ جراح را مورد حمله و ضرب و جرح قرار دادند.»
منابع محلی اعلام کردند که تا این لحظه یک شهرک‌نشین اشغالگر بر اثر اصابت سنگ زخمی شده است.
مدتی است که نظامیان رژیم صهیونیستی فشارهای فزاینده خود علیه ساکنان منطقه «شیخ جراح» در قدس اشغالی را کرده‌اند؛ فشارهایی که البته با واکنش‌های گسترده گروه‌های مقاومت فلسطین مواجه شده است. صهیونیست‌ها سال گذشته نیز با یورش وحشیانه به منطقه شیخ جراح اقدام به تخریب گسترده منازل فلسطینیان ساکن این منطقه کردند. مهمترین دلیل اینگونه رفتارهای وحشیانه در تکمیل فرایند یهودی سازی قدس انجام می‌گیرد. فرایندی که از سال ۱۹۴۸ با تخریب منازل و کوچ اجباری فلسطینی‌ها توسط آژانس‌های مهاجرت یهودی آغاز شد.
جغرافیای کهن، آرام و دلنشین شیخ جراح و نزدیکی به بیت المقدس و عمق تاریخی آن نیز از دلایلی است که این منطقه را به محل طمع اسرائیلی‌ها تبدیل کرده است. شیخ جراح اکنون استخوانی در گلوی صهیونیست هاست. از طرفی امروز به نماد مقاومت و ایستادگی در برابر پروژه کوچ اجباری ساکنان اصلی فلسطین تبدیل شده است و بنابراین می‌توان دلیل این همه فشار تل آویو و نیز مقاومت و واکنش فلسطینی‌ها را در همین ویژگی‌ها ارزیابی کرد. اگر رژیم صهیونیستی در شیخ جراح موفق شود، بی تردید یهودی سازی و اخراج فلسطینی‌ها و تخریب منازل آنان در بقیه مناطق قدس هم بسیار آسان‌تر از هر زمان دیگر خواهد بود.
محله فلسطینی‌نشین شیخ جراح در بیت‌المقدس شرقی اشغالی زمانی یک باغستان خوش آب‌وهوا در فاصله کمتر از یک کیلومتری شمال دیوارهای باستانی شهر قدیم بیت‌المقدس بود. گفته می‌شود، نام محله شیخ جراح از نام طبیب شخصی صلاح‌الدین ایوبی گرفته شده که پس از تصرف شهر به دست مسلمانان در آنجا ساکن شده است.
در سال ۱۹۵۶ تعداد ۲۸ خانواده فلسطینی در این محله ساکن شدند. این خانواده‌ها بخشی از یک جمعیت ۷۵۰۰۰۰ نفری بودند که صهیونیست‌ها در جریان جنگ سال ۱۹۴۸ که نزد فلسطینی‌ها با عنوان «نکبت» یا «مصیبت» شناخته می‌شود آن‌ها را از شهرهای عرب‌نشین به اجبار بیرون راندند. این شهرها بعداً رژیم صهیونیستی را تشکیل دادند.
بیت‌المقدس شرقی توسط اردن اداره می‌شد و کرانه باختری تحت حاکمیت این کشور قرار داشت. اردن در سال ۱۹۵۶ با تائید آژانس امور آوارگان فلسطینی سازمان ملل (UNRWA) خانه‌هایی برای این ۲۸ خانواده احداث کرد.
در دهه ۱۹۶۰، این خانواده‌ها توافقی با دولت اردن منعقد کردند که به موجب آن مالک زمین‌ها و خانه‌ها می‌شدند و سند رسمی این املاک پس از سه سال به نامشان می‌شد. آن‌ها در عوض از وضعیت آوارگی خود چشم‌پوشی می‌کردند.
با این حال، توافق مذکور دوام چندانی نداشت، چرا که رژیم اسرائیل بطور غیرقانونی کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی را در سال ۱۹۶۷ اشغال کرد و کنترل این سرزمین‌ها از دست اردن خارج شد.
امروز، ۳۸ خانواده فلسطینی در محله شیخ جراح ساکن هستند که چهار خانواده با تخلیه قریب‌الوقوع مواجهند و سه خانواده دیگر نیز انتظار می‌رود از این محله بیرون رانده شوند. بقیه خانواده‌ها نیز مراحل مختلف پرونده خود را در دادگاه سپری می‌کنند و در دادگاه‌های رژیم اسرائیل با گروه‌های قدرتمندی از شهرک‌نشینان صهیونیست درگیر هستند.
منابع محلی نیز درگیری شدید فلسطینیان با شهرک‌نشینان اشغالگر اسرائیلی در محله شیخ جراح در قدس اشغالی را تائید کرده و گفته‌اند: «این درگیری پس از آن آغاز شد که شهرک‌نشینان یهودی در اقدامی تحریک آمیز، ساکنان فلسطینی محله شیخ جراح را مورد حمله و ضرب و جرح قرار دادند.»
,منابع محلی اعلام کردند که تا این لحظه یک شهرک‌نشین اشغالگر بر اثر اصابت سنگ زخمی شده است.
,مدتی است که نظامیان رژیم صهیونیستی فشارهای فزاینده خود علیه ساکنان منطقه «شیخ جراح» در قدس اشغالی را کرده‌اند؛ فشارهایی که البته با واکنش‌های گسترده گروه‌های مقاومت فلسطین مواجه شده است. صهیونیست‌ها سال گذشته نیز با یورش وحشیانه به منطقه شیخ جراح اقدام به تخریب گسترده منازل فلسطینیان ساکن این منطقه کردند. مهمترین دلیل اینگونه رفتارهای وحشیانه در تکمیل فرایند یهودی سازی قدس انجام می‌گیرد. فرایندی که از سال ۱۹۴۸ با تخریب منازل و کوچ اجباری فلسطینی‌ها توسط آژانس‌های مهاجرت یهودی آغاز شد.
,جغرافیای کهن، آرام و دلنشین شیخ جراح و نزدیکی به بیت المقدس و عمق تاریخی آن نیز از دلایلی است که این منطقه را به محل طمع اسرائیلی‌ها تبدیل کرده است. شیخ جراح اکنون استخوانی در گلوی صهیونیست هاست. از طرفی امروز به نماد مقاومت و ایستادگی در برابر پروژه کوچ اجباری ساکنان اصلی فلسطین تبدیل شده است و بنابراین می‌توان دلیل این همه فشار تل آویو و نیز مقاومت و واکنش فلسطینی‌ها را در همین ویژگی‌ها ارزیابی کرد. اگر رژیم صهیونیستی در شیخ جراح موفق شود، بی تردید یهودی سازی و اخراج فلسطینی‌ها و تخریب منازل آنان در بقیه مناطق قدس هم بسیار آسان‌تر از هر زمان دیگر خواهد بود.
,محله فلسطینی‌نشین شیخ جراح در بیت‌المقدس شرقی اشغالی زمانی یک باغستان خوش آب‌وهوا در فاصله کمتر از یک کیلومتری شمال دیوارهای باستانی شهر قدیم بیت‌المقدس بود. گفته می‌شود، نام محله شیخ جراح از نام طبیب شخصی صلاح‌الدین ایوبی گرفته شده که پس از تصرف شهر به دست مسلمانان در آنجا ساکن شده است.
,در سال ۱۹۵۶ تعداد ۲۸ خانواده فلسطینی در این محله ساکن شدند. این خانواده‌ها بخشی از یک جمعیت ۷۵۰۰۰۰ نفری بودند که صهیونیست‌ها در جریان جنگ سال ۱۹۴۸ که نزد فلسطینی‌ها با عنوان «نکبت» یا «مصیبت» شناخته می‌شود آن‌ها را از شهرهای عرب‌نشین به اجبار بیرون راندند. این شهرها بعداً رژیم صهیونیستی را تشکیل دادند.
,بیت‌المقدس شرقی توسط اردن اداره می‌شد و کرانه باختری تحت حاکمیت این کشور قرار داشت. اردن در سال ۱۹۵۶ با تائید آژانس امور آوارگان فلسطینی سازمان ملل (UNRWA) خانه‌هایی برای این ۲۸ خانواده احداث کرد.
,
در دهه ۱۹۶۰، این خانواده‌ها توافقی با دولت اردن منعقد کردند که به موجب آن مالک زمین‌ها و خانه‌ها می‌شدند و سند رسمی این املاک پس از سه سال به نامشان می‌شد. آن‌ها در عوض از وضعیت آوارگی خود چشم‌پوشی می‌کردند.
با این حال، توافق مذکور دوام چندانی نداشت، چرا که رژیم اسرائیل بطور غیرقانونی کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی را در سال ۱۹۶۷ اشغال کرد و کنترل این سرزمین‌ها از دست اردن خارج شد.
,
امروز، ۳۸ خانواده فلسطینی در محله شیخ جراح ساکن هستند که چهار خانواده با تخلیه قریب‌الوقوع مواجهند و سه خانواده دیگر نیز انتظار می‌رود از این محله بیرون رانده شوند. بقیه خانواده‌ها نیز مراحل مختلف پرونده خود را در دادگاه سپری می‌کنند و در دادگاه‌های رژیم اسرائیل با گروه‌های قدرتمندی از شهرک‌نشینان صهیونیست درگیر هستند.
,]
ارسال دیدگاه