به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا 3 روز پیش در راس هیات بلند پایه سیاسی و اقتصادی وارد تهران شد و در دیدار با آقای رئیسی و رهبر انقلاب، درنهایت با امضای تفاهم نامه ها و قراردادهای مختلف سیاسی و اقتصادی با ایران، خبر از یک توافق نامه همکاری 20 ساله با ایران داد؛ امضای این سند همکاری خبر از ارتقای همکاری های دو جانبه و مشترک سیاسی و اقتصادی در حوزه های مختلف می دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,پیش از حضور مادورو، ایران با کشورهای چین و روسیه نیز سندهای همکاری 25 و 20 ساله امضا کرده بود.
,اما سوال اصلی نگارنده این است که در میان این تفاهم نامه ها و اسناد همکاری های طولانی مدت، جای تفاهم نامه های فرهنگی کجاست؟! چرا در نشست های خبری رئیس جمهور با رئیس جمهورهای چین، روسیه و ونزوئلا هیچ سخنی از تفاهم نامه های فرهنگی به میان نمی آید؟ اصولا اهمیت فرهنگ و هنر در دولت جدید چه تعریف و جایگاهی دارد؟
,بدون شک در شرایطی که کشور دچار تحریم های شدید اقتصادی و سیاسی است، شاید اولویت دولت مسائل اقتصادی باشد اما غفلت از حوزه فرهنگ و هنر می توان خسارت های جبران ناپذیری به همراه داشته باشد و قطعا امضای تفاهم نامه های بلند مدت با این کشورها بدون در نظر گرفتن مسائل فرهنگی و هنری می تواند این فرصت طلایی را از بین ببرد.
,اکثر کارشناسان حوزه فرهنگ و هنر معتقداند که برای توسعه فرهنگی یک ملت، جاده هنر به واقع میان بری است که می تواند رسیدن به این قله را سهل و آسان کند و دولت می تواند با بهره گرفتن از هنرمندان متعهد و متخصص در حوزه های مختلف هنری و فرهنگی راه را برای تولیدات مشترک باز کند تا به ارتقای فرهنگ کمک کرده باشد؛ مسیری که دولت کره جنوبی با توسل به دیپلماسی فرهنگی و تولید آثار هنری از فیلم و سریال تا موسیقی، هنر و فرهنگ خود را به خارج از مرزهای این کشور ارسال کرده است. از سریال های کره ای که به دوران گذشته آنها اشاره دارد تا سریال های به روز این کشور که حداقل تلویزیون کشور خودمان را در روزگاری تسخیر کرده بودند تا سریال هایی که سر از پلتفرم هایی مثل نتفلیکس در می آورند و رکورد تماشاگر جهانی این پلتفرم را از آن خود می کنند و در حوزه موسیقی نیز آنقدر برای نوجوانان و جوانان دنیا جذابیت دارند که فیفا از گروه کره ای «بی تی اس» دعوت می کند تا یکی از اجراهای زنده روز افتتاحیه جام جهانی قطر را اجرا کنند.
,در کنار فعالیت های هنری و فرهنگی بین کشورها، چقدر «گردشگری فرهنگی» می تواند به شناخت ملت ها از آیین، فرهنگ و تاریخ کشورها کمک کند و به عنوان مثال برداشتن روادید بین این کشورها، تولید و پخش مستندهایی از آثار تاریخی و فرهنگی این کشورها در کانال های تلوزیونی و درنظر گرفتن تخفیف های مالیاتی در قالب سفر به این کشورها می تواند در این اسناد همکاری دیده شود.
,راه نفوذ سیاست و اقتصاد بدون شک از جاده فرهنگ و هنر آغاز می شود و اگر این فرضیه را دولتمردان ما به عنوان یک فرض طلایی در نظر داشته باشند، دستاوردهای بزرگی از کنار آن به دست خواهد آمد که می تواند باعث شکوفایی فرهنگ و هنر این مملکت شود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه