اگر می خواهی از تو راضی شوم دعا کن تا شهید شوم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت؛ دیشب حال و هوای شهر من رنگ شور و اشتیاق به خود گرفته بود و دل های فرزندان بی قرار به عشق پدر نبض شهر را دردست داشت. اما این روزها در میان ما کودکانی هستند که روز پدر برایشان گره خورده به یک قاب عکس، یک انگشتر، یک تسبیح و یک سنگ سرد.

این‌ها همه سهم فرزندان شهدای مدافع حرم از روز پدر است در خیال هیچ کدامشان نمی‌گنجید که روزی آغوش گرم پدر تبدیل به سنگ سردی شود که هر هفته به جای گونه‌های پدر باید بر آن بوسه زنند.

پدرانی که نه به جبر تقدیر بلکه برای دفاع از حرم حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) جان خود را فدا کرده و دیگر در کنار فرزندانشان نیستند و امسال و سالهای بعد باید در کنار عکس پدر و تصویر روزهای خوش با او بودن روز پدر را سپری کنند.

زمانیکه صحبت از فرزندان شهدای مدافع حرم می شود ناخود آگاه ذهن به سمت فرزندان کوچه شهدا می رود اگرچه نبود پدر برای آنها سخت تر است اما بدانیم پدر پدر است و فرزند در هرسنی جای خالی او را حس می کند و نبود او برای فرزندش دردناک است.

شکیبا قنبریان فرزند شهید مدافع حرم محمد قنبریان در گفتگو با خبرنگار مرآت در توصیف روز هایی که میلاد امام علی (ع) را در کنار پدر برگزار می کردند، گفت: پدر من روحیات خاص و ویژه ای داشت، اصلا مادیات برایش مهم نبود و تبریک ما به او در روز پدر به یک شاخه گل و یا کادوی کوچک ختم می شد.

این فرزند شهید مدافع حرم در ادامه اظهار کرد: پدر تمام زندگی دختر است و نبود او در هرسنی دشوار است ، اما پدر من روح بزرگی داشت و علاوه بر دختر خود، برای دخترهای مظلوم سوریه و عراق هم پدری کرد و لباس رزم پوشیده و به میدان نبرد رفت تا علاوه بر دفاع از حریم و ناموس اهل بیت(س)، از حریم و ناموس مظلومان این شهرها هم دفاع کند.

شکیبا قنبریان مهمترین خصلت اخلاقی پدر را گشاده دستی او دانست و افزود: پدرم بسیار بخشنده بود و اگر کسی از یک ساعت و یا انگشتر او خوشش می آمد، همان را به او تقدیم می کرد.

وی همچنین اذعان کرد: از وقتی که پدرم شهید شده حتی بیشتر از قبل در زندگی من تاثیر گذار بوده  و هرلحظه همراه من است و اگر یک مشکلی در کار من باشد پدرم تنها چاره ساز است.

این فرزند شهید مدافع حرم بیان کرد: پدرم بی تاب شهادت بود و همیشه از دیگران می خواست برای شهادت او دعا کنند و آخرین سفر به مشهد با خانواده را هرگز فراموش نمی کنم پدرم به من گفت اگر می خواهی از تو راضی شوم دعاکن تا شهید شوم.

شکیبا قنبریان با بیان اینکه دلتنگی هایم را بر سر مزار پدر می گذرانم؛ افزود: وصیت پدر این بود که در کنار برادرانش آرام گیرد اگر چه مزار او در شاهرود و ما در سمنان هستیم و این بعد مسافت وجود دارد اما ارتباط دلی بین ما برقرار است و اگر دلتنگ او شوم امامزاده یحیایی سمنان را در کنار دیگر شهیدان می گذرانم.

انتهای پیام/