والدین فشار روانی قرنطینه را برای فرزندان خود خنثی کنند/ لزوم ارتقاء «سواد مجازی» با هدف آگاهی از مخاطرات اینترنت

«مجید ابهری»، روانشناس و متخصص علوم رفتاری در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در رابطه با الزاماتی که اولیا دانش آموزان در دوران تعطیلی مدارس به واسطه شیوع کرونا باید در رفتار خود با فرزندان شان لحاظ کنند، گفت: در مدت زمانی که مدارس به جهت شیوع کرونا تعطیل بوده مدام از رسانه ها اخبار متاثر کننده ای حول افت تحصیلی دانش آموزان شنیده ایم.

وی اضافه کرد: در ابتدا صراحتا بگویم که در افت تحصیلی دانش آموزان قطعاً پدر و مادر و اولیا نیز مقصرند؛ چرا که همواره والدین به عنوان حافظ و حامی فرزندان خود شناخته شده اند. این حس غریزی مربوط به امسال و این ایام و این دوره نیست و حس و غریزه ای است که قدمتی به طول عمر آدمیزاد دارد.

ابهری با بیان اینکه در طی  دو سال تعطیلی مدارس و  باب شدن آموزش مجازی، دانش آموزان دانش آموزان روحیه ای افسرده و شکننده پیدا کرده‌اند. گرچه در ابتدا به خاطر حس کودکانه ای که همه زمانی تجربه کرده ایم و از تعطیلات خوشحال می شدیم؛ از تعطیلات استقبال کردند. اما به مرور زمان از این وضع خسته شده و حضور در مدارس را ترجیح دادند. با این احوال والدین باید به این نکته توجه کنند که شرایط سنی فرزندان آنها به گونه‌ای است که مدام دوست دارند در بین هم سن و سالان خود و در فضای باز، به درس خواندن و سایر فعالیت های تعلیمی و تربیتی بپردازند. اما بحث کرونا و تعطیلی مدارس آنها را به گونه ای در منازل زندانی کرد. لذا با توجه به وضع موجود وظیفه والدین ایجاب می‌کند که این کمبود را برای فرزندان خود جبران نمایند و به تداوم حضور فرزندان خود در خانه کمک کنند.

این آسیب شناس در بخش دیگری از سخنانش متذکر شد: والدین برای جبران این افت تحصیلی باید در انجام تکالیف درسی و مرور دروی به فرزندان خود کمک کند. گرچه ممکن است که پدرو مادری نتوانند این کار را انجام دهند، اما دست‌کم میتوانند پل ارتباط بین فرزندان خود و معلم و اولیای مدرسه باشند.

وی افزود: اگر والدین با عصبانیت و خشونت با فرزندان خود رفتار کنند، فرزندان هم هرگز نمی توانند مسائل و مشکلات درسی خود را به آنها بازگو کنند؛ اما اگر از در دوستی با آنها در آیند و به آنها بقبولاند که اگر در درک مسائل درسی دچار مشکل شدند، با آنها مشکلات خود را توضیح دهند تا آنها مراتب را به معلمان و اولیای مدارس اطلاع دهند؛ چراکه دانش آموزان از آنجایی که بیان قدرتمندی ندارند و در مقابل معلمان معمولاً حالت انفعالی به خود می‌گیرند یا ممکن است خجالت بکشند؛ در بیان مشکلات شان دچار تناقض شده و همین تجربه ها باعث می شود که آنها دیگر مشکلات و عدم درک مطالب درسی را برای معلمان خود بازگو نکنند و در نتیجه این روند باعث میشود، افت تحصیلی برای آنها رقم بخورد.

این مدرس دانشگاه در ادامه خاطرنشان کرد: والدین باید به این نکته توجه کنند که ۵۰ درصد از اهداف آموزشی که در رفتن فرزندان آنها به مدارس تعریف و تدوین شده، جنبه تربیتی و پرورشی دارد؛ لذا وظیفه آنها ایجاب می کند که با روی باز و تحمل شرای دشوار مشکلات درسی فرزندان خود یا شخصا رفع و یا آنها را به معلمان منعکس کنند و در  پیشبرد اهداف درسی به فرزندان خود کمک کنند؛ چرا که اگر کودک و نوجوان روحیه ای پویا و فعال و کنشگر نداشته باشد، هرگز نمی تواند آینده تحصیل درخشانی داشته باشد و در جامعه فردی موفق شود.

ابهری در خاتمه سخنانش تصریح کرد: نکته بعدی که باید اولیا توجه ویژه ای به آن داشته باشند و از این حیث فرزندان خود را مدام تحت نظر بگیرند، در فضای مجازی و اینترنت تعریف می شود. به این معنا که فرزندان آنها به عنوان یک دانش آموز مجور به استفاده از اینترنت هستند و باید بخش عمده ای از تکالیف درسی خود را از طریق اینترنت و پیام رسان های خارجی انجام دهند. طبیعتا فضای اینترنت و شبکه های اجتماعی و پیام رسان های بیگانه تنها برای استفاده درسی ساخته و راه اندازی نشده اند و خود اینترنت یکی از آلوده ترین فضاهاست.

وی اضافه کرد: لذا والدین باید با فرزندان خود دوستانه صحبت کنند و از مخاطراتی که در شبکه های مجازی و دام هایی که در اینترنت با هدف صید دانش آموزان و خنثی کردن استعداد فرزندان ما پهن شده، آنها را آگاه کنند. حتی لازم است در مدارس و سایر نهادهای فرهنگی بسته هایی تدوین شود و هراز گاهی مانند مجله ای الکترونیک در اختیار دانش آموزان و خانواده های آنان قرار بگیرد. در این مجله های فرهنگی باید برخی از دام هایی که مقابل کودک، جوان و نوجوان ما پهن شده آورده شود و راجع به آن توضیحات کارشناسی داده شود. مطالبی از این دست باید در گروه‌های آموزشی به اشتراک گذاشته شود تا در نهایت  اولیا از مخاطراتی که پیش پای فرزندان آنهاست، آگاه شوند و به موقع در رفع این مخاطرات فرزندان خود را یاری دهند. در پایان تاکید میکنم که بهترین راه ورود به قلب و فکر و اندیشه کودک و نوجوان و حتی جوانان رفاقت و دوستی پدر و مادر و اولیا است. چون اگر کودک و نوجوان نتواند با پدر و مادر خود رابطه برقرار کند، آنوقت راز مگوی خود را برای بیگانگان می گوید و موقعیت سوءاستفاده را در اختیار آنان قرار میدهد.

انتها پیام/