فعالیت مسلحانه مارکسیست‌ها با چراغ سبز ساواک در دانشگاه تبریز/ انجماد سیاسی بعد از فتنه ۷۸

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، علی حق بیگی فعال دانشجویی قبل از انقلاب در این مراسم با بیان اینکه شهدا با خون پاکشان برای ما عزت آفریدند به ورودی های دانشگاه تبریز اشاره کرده و گفت: در زمان قبل از پیروزی انقلاب، دانشگاه تبریز سه ورودی داشت. گارد دانشگاه که همان پلیس ویژه دانشگاه بود در این سه درب می ایستادند. حفاظت دانشگاه آن زمان یک ضد شورشی به تمام معنا بود.

وی به خاطره ای از درب شمالی این دانشگاه اشاره کرده و اظهار داشت: سال ۱۳۵۲ بود برخی دانشجویان در جایگاه تابلوی این دانشگاه، پلاکارد اسم آزادی را به نمایش درآورده بودند. آن زمان این کار جرم بود و این کار باعث شد تا این حرکت همیشه در اذهان مردم باقی بماند

وی ادامه داد: شروع و پایان تظاهرات دانشجویان و محل فرار آنها از دانشگاه از این درب بود. زد و خورد ها با پلیس آن زمان در مقابل این درب اتفاق افتاده است. خیابان اصلی این دانشگاه نیز معبر خاصی برای دانشجویان بود.

دانشکده کشاورزی مقصد بعدی این گردش بود؛ حق بیگی با بازگو کردن خاطرات این دانشکده بیان کرد: آن زمان دانشگاه تبریز ۶ دانشکده داشت. دانشکده کشاورزی یکی از فعالترین دانشکده ها در آن زمان بود. جلوی این دانشکده محل مناظرات و گفت و گوهای دانشجویی بود.
وی گفت: در آن زمان دانشجوهای مذهبی با اینکه در فعالیت های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی فعالیت داشتند اما دانشجویان درس خوانی بودند. اساتید نیز به آنها احترام قائل می شدند.

از کافه تریا تا افکار مارکسیستی / نمازخوانان در لیست سیاه ساواک

وی با بیان خاطره هایی از کافه تریا اظهار داشت: کافه تریا را خود دانشجویان اداره می کردند و دانشجویان وزین و اخلاق مدار در آن زحمت می کشیدند. غیر مذهبی ها نیز اهل مطالعه و فعال بودند اما افکار مارکسیستی داشتند.

حق بیگی تصریح کرد: نمازخانه های دانشکده های آن زمان با فشار دانشجویان ایجاد شده بود و دانشجویان آن جا را اداره می کردند. کسانی که در نمازخانه های دانشکده ها نماز می خواندند، در لیست سیاه ساواک قرار می گرفتند و برخی دانشجویان به همین خاطر در نماز خانه نماز نمی‌خواندند.

وی ادامه داد: ساختمان قدیمی کتابخانه مرکزی یکی از محل های ارتباط دانشجویان با یکدیگر بود. بسیاری از تظاهرات و درگیری ها جلوی این کتابخانه صورت گرفته است. در یک درگیری که علاوه بر دانشجویان، کادر دانشگاه نیز به اعتراض برخواسته بود، شهیدان میرزایی و غلامی در همین موقعیت و جلوی همین کتابخانه به شهادت رسیدند.

دانشگاه تبریز جریان ساز در قیام های ۵۴ و ۵۶

حق بیگی با بیان اینکه در قیام سال ۱۳۵۶ اعتراضات در همین محوطه شروع شد، گفت: دانشجویان در این اعتراضات به سمت بازار حرکت کردند. در سال ۱۳۵۴ نیز ، در دانشگاه تبریز یک قیام بزرگی برپا شد که معمولا مغفول مانده است.

وی اظهار داشت: آن زمان ماشین تشریفات استاندار ، ماشین رئیس دانشگاه بود و مانند الان نبود و همچنین آن زمان فرصت آن نبود که کسی سخنرانی کند؛ دانشجویان فقط می توانستند شعار دهند.

فعالیت مسلحانه مارکسیست ها با چراغ سبز ساواک

حق بیگی به فعالیت های مارکسیست ها در این دانشگاه اشاره کرده و بیان کرد: سال ۱۳۵۷، آن زمانی که دانشجویان مذهبی به اعتراضات مشغول بودند، گروه های مارکسیستی که اسلحه نیز در دست داشتند اموال دانشکده ها را تصرف کرده و دانشکده ها را گرفته بودند. ساواک هم دست آنها را بازگذاشته بود و کاری به کارشان نداشت.

وی افزود: بعدها پسر آیت الله غفاری به دانشگاه آمده سخنرانی کرده و گفتند باید دم آنها را بگیریم و به بیرون پرتشان کنیم که همه جمع شده و آنها را از دانشگاه ببرون کردند.

وی به تحولات سیاسی و اجتماعی در دانشگاه علوم طبیعی اشاره کرده و اظهار داشت: یک زمانی کل تالار مرکزی در اینجا به دلایلی نامعلوم آتش گرفت. دانشگده علوم طبیعی دانشجویان درس خوانی داشتند و تعطیلی ها و اعتراضات هم از این دانشکده شروع می شد و دانشکده های دیگر خبر دار شده و به آنها ملحق میشدند.

وی ادامه داد: آن زمان ساواکی ها در تمام گروه ها نفوذ کرده بودند و آن افراد نفوذی اطلاعات را به ساواک منتقل می کردند؛ البته دانشجویان نیز زرنگ و باهوش بودند و می دانستند که چه کسی چه کاره است.

وی ادامه داد: آن زمان آیت الله سعیدی زیر شکنجه های ساواک شهید شد و ساواک عکس های این جریان را جلوی دانشکده به نمایش گذاشتند.

حق بیگی به ایثار دانشجویان اشاره کرده و بیان کرد: ساختمان توحید در زمان جنگ تحمیلی بمباران شده و ۲۲ دانشجو به شهادت رسیدند. وقتی مجروحین را به بیمارستان امام خمینی(ره) یا همان پهلوی سابق انتقال دادند، ساواک و پاسبانی هنوز وقت نکره بود که به آنجا سر بکشد. آن زمان اعلام شد که خون مورد نیاز است و دانشجویان برای اهدای خونشان صفی طولانی کشیدند.

وی به فعالیت های دانشجویان دانشکده پزشکی اشاره کرده و بیان کرد: گاها جلسات گردهمایی در این دانشکده برگزار می شد. همچنین دانشجویان دانشگاه نیز جلوی این دانشکده زیاد تجمع میکردند.

وی تصریح کرد: دانشجویان مذهبی سر پا گوش به حرف روحانیت بوده و در مساجد حضور داشته و به مردم (مستضعف) کمک می کردند.
وی تاکید کرد: باید این موضوعات را به دانشجویان جدید به عنوان الگو معرفی کنیم که بدانند دانشجویان ما چه افراد با اخلاقی بودند نه آن غرب گرایان که حتی حرف زدنشان را هم بلد نبودند.

انجماد سیاسی بعد از فتنه ۷۸

در ادامه این مراسم، علی نوید از فعالین دانشجویی بعد از انقلاب  با بیان اینکه ما توفیق داشتیم که در بازه انقلاب اسلامی به دنیا آمدیم گفت: در تیرماه ۱۳۷۸ حوادثی اتفاق افتاد؛ بعد آن فضای دانشگاه در مهر ۱۳۷۸ به فضای منجمدی تبدیل شده بود و دانشجویان انجمن اسلامی دانشگاه خودشان را در دانشگاه حاکم می دیدند و بسیج دانشجویی که متاثر از اتفاقات تیرماه ۱۳۷۸ بودند به انزوا رفته بود.

وی افزود: دیدگاهی که به بسیج دانشجویی آن زمان بود در حوزه بحث های نظامی سیاسی بود؛ یعنی بسیج دانشجویی فرقی با بسیج ناحیه نداشت.

وی به دلیل شیوع این تفکر اشاره کرده و گفت: رزمندگانی که درس هایشان را در زمان جنگ رها کرده بودند و بعد از اتمام جنگ به تحصیل بازگشته بودند، ناخودآگاه حال و هوای آن زمان را با خود به دانشگاه آورده بودند.

نوید تصریح کرد: مطالبه جنبش نرم افزاری و رسیدن به قله های علم از سوی مقام معظم رهبری باعث شد تا دانشجویان به این سمت حرکت کنند.

نوید ادامه داد: ما تصمیم گرفتیم که غیر از بسیج یک هسته علمی بسیج فیزیک در دانشکده فیزیک تشکیل دهیم. آن زمان بسیج دانشکده فیزیک حتی یک اتاق بسیج هم نداشت در حالی که خود رئیس دانشگده فردی بسیجی بود. در نهایت ما در یک اقدام انقلابی یک کانکس روبروی دانشکده فیزیک برای انجام فعالیت هایمان آوردیم.

وی به فعالیت های این هسته علمی اشاره کرده و اظهار داشت: یکسری فعالیت ها در این هسته باعث عضو گیری از دیگر دانشکده ها شده و این کار باعث شد تا نهایتا فضا آرام شده و جو بازگردد.

نوید ادامه داد: اولین نشریه نیز با معرفی فعالیت های علمی بسیج نیز در این زمان به چاپ رسیده است. دوسال بعد بسیج به عنوان نقطه ای که پیشتاز در فعالیت های علمی است شناخته شد. دو جایزه خوارزمی دریافت شده و بیست و پنج اختراع نیز به ثبت رسید که از فعالیت های آن زمان بود. ترم دوم سال ۱۳۷۸ بود که این طرح مصوب شد و به تمام بسیج های دانشجویی ابلاغ شد که چنین فعالیتی را آغاز کنند.

وی به افتتاح پژوهشکده (بسیجیان) اشاره کرده و تصریح کرد: سال ۱۳۸۳ پژوهشکده دانشکده علوم به عنوان اولین پایلوت این قضیه شروع به فعالیت کرد. الان نیز همچنان آن محل به عنوان محل تحققق و پژوهش اساتید و دانشجویان می‌باشد. دانشگاههای دیگر نیز پژوهشکده هایی شبیه این پژوهشکده به وجود آوردند.

وی اظهار داشت: بسیجیان همیشه درسخوان بودند و خود را ملزم می دانستند که در مسائل پژوهشی پیشتاز باشند.

رقص مختلط در تالار مرکزی دانشگاه

نوید به نقش تالار وحدت در دانشگاه تبریز اشاره کرده و گفت: تالار وحدت یا همان تالار مرکزی آن زمان یکی از تاثیر گذار ترین تالار ها بود. آن زمان در این تالار و امثال این تالار کارهای ضد فرهنگی مانند رقص های مختلط انجام شد و این کار باعث شد که خون دانشجویان به جوشش آمده و دو روز جلوی ریاست دانشگاه تجمع کنند و نهایتا طی این جریانات رئیس دانشگاه عوض شد.

انتهای پیام/