به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سیدعلی اکبر حیدری دارنده مدال برنز المپیک در ابتدای صحبت هایش اظهار داشت: اصالتا تفرشی هستم اما در محله شاپور تهران (وحدت اسلامی) زندگی می کردیم، بعدا آمدیم به امیریه. آن زمان شاپور هم مهد قهرمانان بزرگی چون عباس زندی، غلام زندی، محمدابراهیم سیف پور و... بود. اینها وقتی در مسابقه ای مدال می گرفتند همه محل چراغانی می شد و این انگیزه ای برای من شد که در باشگاه فردوسی ثبت نام کنم. کارم را زیر نظر محمود ملاقاسمی که از قهرمانان المپیک بود شروع کردم و یک سال زیر نظرش بودم که گفت حالا دیگر باید باشگاهت را عوض کنی که بدنت شلاق بخورد و گفت برو باشگاه پولاد. آنجا تمام قهرمانان خوب و حتی شادروان تختی تمرین می کردند. من هم آنجا ثبت نام کردم و زیر نظر حاج عبدالحسین فعلی کارم را ادامه دادم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
وی به اشتباهاتی که در گذشته در مورد کاهش وزن غیراصولی کشتی گیران اتفاق می افتاد، ادامه داد: متاسفانه آن موقع مثل الان نبود و ما به جای سونای امروزی، در خزینه حمام وزن کم می کردیم. من لااقل 8 کیلو کم می کردم و بعد کشتی می گرفتم و این خیلی مبارزه کردن را برایم سخت می کرد.
,
این قهرمان سابق کشتی المپیک در مورد اینکه چرا با وجود شایستگی به مدال برنز المپیک اکتفا کرد، گفت: شاید برخی ایراد بگیرند که چرا دارم از مربی ام ایراد می گیرم، اما متاسفانه مربیان تیم ملی در زمان ما توضیحی در مورد شرایط مسابقه نمی دادند. من در المپیک 1964 توکیو واقعا نمی دانستم این مسابقات چقدر اهمیت دارد، به ما فقط می گفتند برو با فلانی کشتی بگیر اما مربیانِ امروز ما که خودشان از قهرمانان بزرگ و تحصیل کرده هستند از بدو ورود کشتی گیر به او هر آن چیزی که لازم است را گوشزد می کنند. ولی ما آن زمان فقط منتظر بودیم که اسم مان را بخوانند و برای کشتی گرفتن روی تشک برویم. کشتی 12 دقیقه بود. هم اولین کشتی ام بود و هم اولین صحنه بزرگی که پیش روی خودم می دیدم. در همان مبارزه اول با نیازمحمد پاکستانی مساوی کردم، او کشتی گیر بسیار خوبی بود که در تهران با خجسته و خدابنده کشتی گرفته بود ولی من از او خوبتر بودم و باید او را می بردم اما مساوی شدیم.
,
وی با اشاره به شکستش مقابل یوشیدای ژاپنی درحالیکه تا ثانیه های آخر از او پیش بود، ادامه داد: وقتی به حریف ژاپنی رسیدم، مربیان حتی نگفتند این را ببری، طلا می گیری چون همه را برده بودم. کشتی 5-3 به نفع من بود و از من زیر گرفت. خواستم کشتی را اداره کنم چون فقط 15 ثانیه مانده بود مسابقه تمام شود، داور به مربیان اشاره کرده بود که شما در خطر افتادید، اما من این را نمی دیدم و فکر می کردم دارم مسابقه را اداره می کنم. اگر مربی به من گفته بود برگرد و خاک شو، فقط یک نمره از دست می دادم و مسابقه 4-5 به نفع من می شد ولی وقتی داور می خواست دست کشتی گیر برنده را بالا ببرد، درحالیکه خودم هم تا نصفه دستم را بالا برده بودم، دیدم دست کشتی گیر ژاپنی را بالا برد و او 6-5 برنده شده است و طلا را به این شکل از دست دادم.
,
وی که میهمان برنامه دایره طلایی بود، غلامرضا محمدی و حسن رحیمی را کشتی گیر مورد علاقه اش در این سال ها عنوان کرد و گفت: اگر باز هم قرار به انتخاب بود، کشتی را انتخاب می کردم اما اشتباهاتی را که در کشتی مرتکب شدم را دیگر تکرار نمی کردم.
,
علی اکبر حیدری برگزاری لیگ برتر در این شرایط کرونا را مثبت ارزیابی کرد و ادامه داد: برگزاری این لیگ حسن های زیادی داشت و باید ازردبیر تشکر کرد که توانست مجوز برگزاری لیگ را آن هم در شرایطی که به خاطر کرونا نه اردو داشتیم و نه کشتی گیران توانسته بودند تمرین خوبی انجام دهند، بگیرد.
,
دارنده مدال های طلای جام های معتبری چون تفلیس تاکید کرد که تنها در دوره ریاست محمدرضا طالقانی و محمدرضا یزدانی خرم از او به عنوان مدرس استفاده شده و با ذکر خاطره ای از جهان پهلوان تختی، خاطرنشان کرد: باعث افتخار من بود که در معیت تختی در اردوهایی زیادی بودیم یادم هست در المپیک توکیو، اگر تختی احمد آییک را می برد، هم تیم ما اول می شد و هم خودش مدال می گرفت. ظهر که آمدیم برای صرف غذا، سرپرست هر تیمی که می آمد به عباس زندی تبریک می گفت چون همه کشتی گیران ما با نفراتی مسابقه داشتند که راحت آنها را شکست می دادند، اما باخت تختی روحیه تیم را خراب کرد چون او همیشه از نظر روحی به بچه ها انگیزه می داد و شکست تختی آنقدر سنگین بود که تیم ما را از اولی به پنجم رساند.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه