حمایت شویم، محصولات‌مان را صادرات می‌کنیم/ توان تامین نیاز بازار کشور را داریم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر اترک از بجنورد این روزها که پای زحمت برخی از جوانان ما، کمی لنگ می‌زند و گاهی عافیت طلبی جایگزین همت بلند است و  ازطرفی هم عصای پیگیری مسئولین نیز به زمین بی اعتنایی ساییده شده است، هستند کسانی که دست به زانوی امید و تلاش خود گذاشته‌اند. 

کارآفرینی، واژه‌ایست که ازبارها داعیه‌ی آن را شنیده‌ایم اما حقیقت این امر را باید در فعل کسانی جویا باشیم که مصداق بارز این جمله اند:  «بجای ماهی به کسی دادن، ماهیگیری کردن را اموزش دهید».

خبرنگار بجنا به سراغ یکی از همین کارآفرینان رفته که روزگاری برای رزمندگان پولیور و شال و کلاه می بافت و حالا با همت خود علاوه بر اینکه شغلی را برای خود ایجاد کرده و منبع درآمدی شده است به شاگردانش هم ماهی گرفتن آموخته است. 

مهربانو کرم زاده، متولد1345 دارای  چهار فرزند، از دوران نوجوانی به کارهای مختلف هنری علاقه داشته برای یادگیری هنر حتی رنج دوری از خانواده را تحمل می کرده است ، او برای یادگرفتن قالی‌بافی در دوران نوجوانی از خانواده دور شده ومدتی را در شهر راز گذرانده تا این هنر را بیاموزد.

این بانو حالا سالهاست که به یک استاد قالی بافی تبدیل شده و با داشتن مدرک قالی بافی، شاگردان زیادی را دراین حوزه، آموزش داده که هم اکنون خودشان کارگاه دارند.

کرم زاده گفت: مدتی برای تحصیل دخترم در دانشگاه به تبریز رفتیم که آنجا با دوختن لحاف و تشک صنعتی آشنا شدم و به این هنر علاقه مند شدم و آن را یادگرفتم، وقتی به بجنورد برگشتیم بلافاصله این کار را شروع کردم، در ابتدای کارسرمایه چندانی نداشتم و این کار را فقط به مرحمت ۵میلیون تومان وامی که دولت وقت به من داد راه‌اندازی کردم. 

وی ادامه داد: اول کار، برگه تبلیغاتی درست کرده و خودم بعد نماز صبح میبردم به دیوارها می‌زدم وهمین باعث شد آنقدر سرم شلوغ شود که نیاز به تبلیغات نباشد معتقدم یکی از راه‌های مهم موفقیت، تبلیغات درست است. 

وی اضافه کرد: همزمان با تولید، به شاگردهم آموزش می‌دادم که الان خودشان کارگاه زده‌اند. 

این بانوی کارآفرین خراسان شمالی گفت: قبلا رونق اقتصادی خوب بود و تا بیست نفر خیاط هم داشتم اما با بد شدن وضعیت اقتصادی مردم کم کم رونق بازار ما هم  کم شد و خیاط‌های ما به چهارنفر رسید. 

خانم کرمزاده ادامه داد: هم اکنون در صندل آباد، کارگاهی داریم که خانم‌های سرپرست خانوار، درآن فعالیت می‌کنند واگر حمایتی صورت بگیرد کار خیلی گسترده خواهدشد. 

وی تاکید می کند:  توان این را دارم که این کارگاه را به تولید انبوه وصادرات به کشورهای دیگر برسانم اما سرمایه‌ی درگردش لازم را ندارم؛ به استانداری نامه زدم وتقاضای دیدار با استاندار را داشتم اما پاسخی دریافت نشد. چندباری هم جویا شدم اما بی نتیجه، ماند. 

وی تصریح کرد: با داشتن یک میلیاردتومان سرمایه‌ی درگردش می‌توانم نیاز تمام کشور را پوشش دهم. اما دریغا که مسولین کمک نمی‌کنند ویاحداقل تریبونی به ما نمی‌دهند که تبلیغ کنیم و تولید داخل را وسعت ببخشیم. 

این بانوی کارآفرین خاطر نشان می کند: کار زیادهست اما جوانهای ما علاقه ندارند ومی‌‌خواهند یک شبه پول دار شوند ویا همه کارمند باشند اما کار باتلاش به دست می‌آید وجوانان باید یاد بگیرند که روی پای خود بایستند و راحت طلب نباشند

انتهای پیام/