به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پوست به‌عنوان یکی از اجزای نخستین خط دفاع غیراختصاصی بدن، مانع از نفوذ میکروب‌ها به داخل بدن می‌شود.
لایه بیرونی (اپیدرم) که خارجی‌ترین سلولهای آن مرده‌اند به تدریج ریخته و میکروب‌های چسبیده به آن از این طریق از بدن دور می‌شود؛ علاوه بر این، چربی پوست و عرق، سطح پوست را اسیدی و از رشد میکروب‌ها جلوگیری می‌کنند.
آنزیم "لیزوزیم" موجود در اشک، عرق، مایع مخاطی و بزاق موجب تخریب دیوارهٔ سلولی باکتری‌ها می‌شود.
اما چند چیز در عملکرد تعریق پوست تأثیرگذار است و اگر موانعی برای این سیستم به وجود بیاید آسیب به سیستم ایمنی بدن وارد می‌شود؛ یکی از مواردی که به غدد تعریق بدن آسیب جدی وارد می‌کند «تتو» یا خالکوبی است.
با آسیب به "غدد تعریقی" بدن علاوه بر کاهش سطح ایمنی پوست، سیستم خنک کردن بدن و پوست هم مختل می‌شود.
کالج آلمای میشیگان در آمریکا تحقیقاتی روی تأثیر تتو بر غدد تعریقی انجام داده است که نشان می‌دهد این کار به‌صورت کلی کارکرد غدد عرق را مختل می‌کند.
یکی از آزمایشات برای ارزیابی عملکرد سیستم تعریق استفاده از جریان الکتریسیته پوستی است تا این غدد را تحریک به عرق کردن کند؛ محققان کالج آلما با انجام این آزمایش بر روی افرادی که دارای تتو بودند در مقایسه با افرادی که فاقد آن بودند به نتایج تازه‌ای دست پیدا کردند.
در این تحقیقات مشخص شد قدرت تعریق غدد افراد دارای تتو نصف افراد فاقد تتو است! هرچه گستره تتو در بدن بیشتر باشد توان غدد تعریق کمتر و کمتر می‌شود همچنین پوست افراد دارای تتو مملو از نمک است.
این واکنش بدن به مرور سیستم ایمنی را ضعیف‌تر کرده و در نهایت بدن این افراد در برابر بیماریها آسیب‌پذیرتر می‌شود.
انتهای پیام/ا
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
منبع: تسنیم
]
ارسال دیدگاه