بند 7 طرح تفصیلی جنوب غرب مشهد غیرقانونی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سعید شعرباف، کارشناس مدیریت شهری در گفت‌و‌گو در با صبح توس، اظهار کرد: در بند 7 اصلاحیه طرح تفصیلی پیشنهادی حوزه جنوب غرب که قرار است هفته آینده در شورای شهر مشهد رأی‌گیری شود، آمده است، «پس از بحث و تبادل نظر گسترده پیرامون مزایا و معایب کمربندی جنوبی، با توجه به پیش‌بینی بزرگراه جنوبی(کمربند جنوبی) در ساختار ترافیکی شهر مشهد در طرح جامع مصوب، پیشنهاد مشاور محترم مبنی بر حفظ بزرگراه جنوبی مورد تائید قرار گرفت. لازم به توضیح است با عنایت به اقدامات اخیر شهرداری در راستای خلق فضای اجتماعی در پهنه‌های جنوبی شهر(کوه پارک)، انجام ارزیابی اثرات اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی ناشی از نقش ترافیکی محور در این بخش از شهر مورد تأکید قرار می‌گیرد».

وی ادامه داد: این بند بدین معنی است که کمربند جنوبی را تائید و تثبیت می‌شود و پس از آن مشاور ابعاد زیست‌محیطی آن را بررسی کند، که در واقع این مشاور نیز تنها به دنبال کاهش آثار زیست‌محیطی این طرح است.

بند 7 طرح تفصیلی حوزه جنوب غرب غیرقانونی است

شعرباف با بیان اینکه بند 7 طرح تفصیلی جنوب غرب مشهد غیرقانونی است، گفت: مصوبه شورای حفظ حقوق بیت‌المال رسماً اعلام کرده است تا زمانی که درباره کمربند جنوبی مطالعات جامع و زیست‌محیطی انجام نشود، احداث هرگونه مستحدثاتی از جمله کمربندی و هرگونه وضع قانون ممنوع است، بنابراین هم‌اکنون یک قانون معارض داریم.

کارشناس مدیریت شهری تصریح کرد: مطالعات جامع تنها مطالعات زیست‌محیطی نیست بلکه مطالعات اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی را در بر می‌گیرد لذا تا زمانی که این مطالعات انجام نشود، چیزی که در بند 7 نوشته شده است، غیرقانونی، غیرمنطقی و حتی غیر عقلایی است.

«کوه پارک» در طرح تفصیلی نادیده گرفته شده است

وی با اشاره به اینکه برای احداث کوه پارک، به گفته شهرداری مشهد 150 میلیارد تومان هزینه می‌شود، تصریح کرد: این هزینه کرد هیچ تأثیری در طرح تفصیلی نداشته است به عبارتی در بند 7 و طرحی که در شورای شهر در حال بررسی است، انگار نه انگار که در این منطقه چیزی به عنوان کوه پارک داریم، این بدان معنی است که شهردار بعدی می‌تواند تمام این 150 میلیارد تومان هزینه برای احداث کوه پارک را نادیده بگیرد و از میان آن کمربندی جنوبی را احداث کند.

شعرباف خاطر نشان کرد: در موضوع کمربندی جنوبی دو نظر وجود دارد، یک اینکه این پروژه با هر قیمتی ادامه پیدا کند، دوم باز طراحی این مجموعه از وضع موجود آن است؛ ازاین‌رو چرا اعضای شورای شهر اصرار دارند که در یک طرح تفصیلی ساده، سریع از آن جمع‌بندی کنند.

پروژه کمربندی جنوبی هیچ‌گونه مطالعه اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی و شهرسازی ندارد

کارشناس مدیریت شهری ادامه داد: شورای شهر با آوردن بند 7 در واقع دارد با مردم مشهد، شهرداری و بسیاری از کارشناسان لجبازی می‌کند و اصرار دارد تا کمربندی جنوبی را به هر قیمتی احداث کند؛ متأسفانه پروژه کمربندی جنوبی، به‌جز یک فایل مطالعه ترافیکی که حتی آقای شهردار را نیز قانع نکرده است، دارد اجرا می‌شود، در واقع هیچ‌گونه مطالعه اجتماعی، اقتصادی و شهرسازی روی این پروژه نداریم و آن‌قدر مستندات کم است که خود شهردار نیز به اجرای آن راضی نشده است.

کمربند جنوبی به لحاظ اقتصادی و اجتماعی یک سم مهلک است

وی بیان کرد: مشاور طرح تفصیلی جنوب مشهد در جلسه عمومی اذعان داشت که گرچه اجرای طرح کمربندی جنوبی فواید ترافیکی دارد اما به لحاظ اقتصادی و اجتماعی این طرح یک سم مهلک است؛ اما در بند 7 شما می‌بینید که تنها قسمت اولیه نظر کارشناس آمده است.

شعرباف در خصوص دلایل اصرار اعضای شورای شهر به اجرای پروژه کمربندی جنوبی مشهد، گفت: اگر بخواهیم نگاه خوش‌بینانه‌ای به این موضوع داشته باشیم، اعضای شورای شهر نقش ترافیکی این پروژه را بیش از آن‌که واقعاً هست را مهم می‌دانند؛ یعنی بین تمام اولویت‌های ترافیکی شهر مشهد، احداث این کمربندی را مهم‌تر می‌دانند.

کمربند جنوبی هدفی جز کشاندن بافت مسکونی به این مناطق ندارد

کارشناس مدیریت شهری یادآور شد: وقتی که اسناد را بررسی می‌کنیم، درمی‌یابیم که اساساً پروژه کمربند جنوبی با هدف ترافیکی طراحی نشده است و زمانی که فایل‌های طراحی این پروژه را نگاه می‌کنیم، می‌فهمیم که این پروژه هدفی جز کشاندن بافت مسکونی به این مناطق ندارد؛ به عبارت دیگر پیش از اینکه ما در مشهد بلوار فکوری و نماز داشته باشیم، عملیات اجرایی کمربند جنوبی آغاز شده بود.

وی تصریح کرد: این پروژه زمانی آغاز به کار کرده است که قرار بوده بسیاری از توسعه‌های مسکونی به زمین‌های دولتی حاشیه این پروژه واگذار شود بنابراین استدلال ترافیکی در این پروژه استدلال ناقصی است ازاین‌رو اگر بخواهیم دلیل اصرار اعضای شورای شهر را بر ادامه اجرای این پروژه بررسی کنیم، شاید قول‌ها و توافق‌هایی باشد که به نهادهای دولتی زمین‌دار در آن منطقه داده شده تا مسیرهای دسترسی آن‌ها تأمین شود.

انتهای پیام/