آخرین صحبت های شهید زمان کرمی قبل از شهادت + عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل ازخبرافلاک سال هزار سیصد و چهل و سه در روستای سیردر از توابع شهرستان ازنا کودکی به دنیا آمد که نام او را «زمان» نهادند .حساسیت و علاقه ی پدر و مادرش در اقامه نماز و اجرای مراسم دینی به خصوص مراسم عزای حسینی باعث شد که از همان دوران طفولیت در دامان مادر در این مجالس حضور داشته باشد . عجین شدن روح و شکل گیری شخصیت زمان در فضای عاشورایی از او سرداری ساخت که در دوران دفاع مقدس حضورش در عملیات های گردان ایثار لشکر 57 ابوالفضل(ع) بسیار تاثیر گذار بود. زمان تحت نظارت پدر و مادری متدین که میان اهالی محل دارای حسن شهرت زیادی بودند رشد نمود. بعد از  مهاجرت پدر و مادرش از روستا به شهرستان ازنا ، دوره ی ابتدایی و راهنمایی را در این شهر طی نمود. روحیه ی عدالت خواهی و نوع دوستی زمان به گونه ای بود که در دوران دبستان در برابر کوچکترین اجحاف در حق همکلاسی هایش به شدت اعتراض می کرد که بارها به خاطر این اعتراض ها توسط معلم ها توبیخ می شد.

بعد از اتمام دوره های دبستان و راهنمایی در ازنا دو سال در یکی از هنرستان های دورود مشغول به تحصیل شد با شروع جنگ تحمیلی هنوز شانزده سالش تمام نشده بود که غیرت و تربیت حسینی او را به جبهه ها کشاند چرا که شخصیت و روح بزرگ او در کلاس درس نمی گنجید.

بعد از دو مرحله حضور موثر در جبهه ها و ثبت سلحشوری هایش در حافظه دفاع مقدس ، در سال هزار و سیصد و شصت به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در تعاون سپاه مشغول به خدمت رسانی به خانواده های ایثارگران شد.

تا پاسی از شب مشغول انجام امور خانواده شهدا بود اما تکان های درونی دلش تاب ایستادن در شهر و در کنار خانواده را از او گرفته بود، طوری که در سال 1363که هنوز یک سال از ازدواجش نگذشته بود به خیل دلاور مردان لشکر 57 ابوالفضل (ع) پیوست تا با رشادتش جای برادر شهیدش احمد رضا کرمی را که در بیست و هفتم مهرماه 1362در عملیات والفجر 4 در منطقه بانه به شهادت رسیده بود پر کند . بعد از پیوستن به لشکر 57 حضرت ابوالفضل (ع) در گردان ایثار مشغول به خدمت شد و با رشادت ها و هوش سرشاری که از خود نشان داد به عنوان معاون گردان ایثار لشکر منصوب شد.

تخصص ، شجاعت، استعداد و مدیریت شهید کرمی در پاکسازی و ایجاد موانع جنگی از جمله انواع مین ها ، تله ها ... و هدایت نیروها در شرایط سخت به حدی بود که در هر عملیات که نام او را به عنوان طراح نقشه و هدایتگر بچه های گردان ایثار قر ار می گرفت ، نیروهای تخریب خوشحال می شدند.

دلاوری های زمان و تیم تخریب در انهدام پل خاکی مابین جزایر بوارین و شلحه که یکی از گره های عملیات کربلای 5 بود و هم چنین پاکسازی و عبور شجاعانه از معبر کربلای 4 هنوز از ذهن و حافظه رزمندگان لشکر 57 ابوالفضل(ع) پاک نشده .

در طول دفاع مقدس در بیشتر عملیات های لشکر 57 ابوالفضل (ع) از خوزستان تا کردستان و در اکثر مناطق عملیاتی کربلای 5، 4، بیت المقدس و الفجر 9 حضور موثر داشت.

سرانجام بعد از شش سال حضور مستمر در جبهه ها در مورخ 15/5/1367 در عملیات مرصاد که چکمه پوشان منافق تحت حمایت مستقیم عراقی ها وارد خاک معطر ایران اسلامی شده بودند ، به همراه مرتضی رنجبر فرمانده محورو شهید داریوش مرادی مسوول اطلاعات عملیات جهت شناسایی منطقه سر پل ذهاب عازم شدند که در جاده ای با منافقین درگیر شدند و با شلیک مستقیم تیر بار به درجه ی رفیع فنای فی الله رسید.

 متن زیر آخرین صحبت های شهید قبل از شهادتش می باشد:

ما در ظاهر با کفر جنگ می کنیم اما بین کفر و اسلام سازش وجود ندارد و تا محو ظلم و ستم ، مبارزه و جنگ وجود دارد، بعد از این جنگ شاید ندای کشورهای مسلمان دیگر را با ندای مردم ایران ادغام کنیم . ((به نقل از برادر شهید.))

انتهای پیام/