به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، هفته گذشته در میان هیاهوی فوتبال پرحاشیه و کم هنر ما اتفاقات دیگری هم در سایر رشته های ورزشی افتاد که یکی از آنها در نوع خود بسیار غم انگیز بود. رضا مهماندوست مربی صاحب سبک و با کلاس ایرانی به دلیل بی توجهی مسئولان ورزش به نیازهای زندگی این مربی و نبود امکان کار و فعالیت مثبت و سازنده در کشورمان به پیشنهادی که از سوی مسئولان فدراسیون تکواندوی کشور تایوان دریافت کرده بود پاسخ مثبت داد و جلای وطن کرد.
مهماندوست مربی فهیمی بود که تیم ملی تکواندوی ایران را با تلاش و دانش و تجربه خود در سطح جهان برکشیده بود و از دست دادن این مربی بدون تردید لطمه بزرگی به پیکره تکواندوی ایران است. تایوانی ها مربی ارزشمند ما را که قهرمانی جهان و آسیا را برای تکواندوی ایران به ارمغان آورده بود به بهایی حدودا ۱۰ هزار دلار در ماه از کفمان ربودند و این در حالی است که در ورزش بی در و دروازه ما برای برخی فوتبالیستهای معمولی مبالغی چند برابری هزینه می شود و در مقابل این هزینه های سرسام آور بازدهی قابل قبولی هم نه در بعد قهرمانی و افتخار آفرینی و نه در بعد فرهنگی به دست نمی آید.
این یادداشت به هیچ عنوان قصد مقایسه شرایط فوتبال و تکواندو را ندارد که چنین مقایسه ای مع الفارق و ناموجه است اما آیا می توان اتفاقاتی که در فوتبال ما می افتد را دید و از کنار بی توجهی هایی که به رشته هایی نظیر تکواندو می شود با بی تفاوتی گذشت؟
وقتی سرمربی تیم ملی تکواندوی ایران به تیم ملی تایوان می پیوندد معنی آن این است که نقاط ضعف و قوت ملی پوشان ما کاملا برای حریفان تایوانی روشن می شود و تردید نکنید که از این نقطه هم در مسابقات آسیایی و هم در مسابقات قهرمانی جهان خسارت خواهیم دید و چه بسا مدالهایی که می تواند گردن آویز هوگوپوشان ایرانی شود نصیب رقبای تایوانی خواهد گردید.
داشتن و نداشتن مهماندوست تفاوتهای فراوانی برای ما خواهد داشت و به بهای گزافی برایمان تمام خواهد شد. کافی است همین طور در خواب غفلت بمانیم و وقتی مسابقات آسیایی و جهانی آغاز شد با حسرت به پیشرفتهای تکواندوی تایوان نگاه کنیم.
,
,
,
,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه