خداحافظی با پدربزرگ کرمانشاهی «خانه سبز»/۴ دهه نقش‌آفرینی‌ باعزت در سینما و تلویزیون

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرصادنیوز شاید اکثر ما مرحوم «داریوش اسدزاده» را با نقش پدر بزرگ خانه سبز به یاد آوریم و یا پدربزرگ مهربان خانه سمندون -غول زشت دوست‌داشتنی- که در کنار دیگر هنرمندان نوستالژی‌های خاطره‌انگیزی را برایمان ساخت که هیچگاه از ذهنمان بیرون نمی‌رود.

این هنرمند ارزشمند در سال ۱۳۰۲ در کرمانشاه متولد شد و بازیگری را برای نخستین‌بار در سن ۲۰ سالگی تجربه کرد و در طول عمر بازیگری‌اش با بیش از ۸۰ فیلم مقابل دوربین کارگردانان ایرانی رفت.

او «دو نیمه سیب» را با کیانوش عیاری، «روز شیطان» را با بهروز افخمی، «بوی کافور عطر یاس» را با فرمان‌آرا، «یتیم‌خانه ایران» را با ابوالقاسم طالبی و «۵۰ کیلو آلبالو» را با مانی حقیقی بازی کرد که از مهمترین آثار ثبت شده در کارنامه هنری‌اش به شمار می‌رود.

این هنرمند ارجمند کرمانشاهی در سال ۱۳۹۱ نشان درجه یک فرهنگ و هنر را از رئیس‌جمهور وقت دریافت کرد.

نقش‌آفرینی با عزت داریوش اسدزاده در فیلم‌ها

عبدالله باکیده کارگردان ایرانی در گفتگو با خبرنگار مرصاد اظهار داشت: داریوش اسدزاده از پیشکسوتان بازیگری در ایران است و زمانی که بنده 16 ساله بودم وی مشغول بازیگری بوده است.

وی افزود: مرحوم اسدزاده نقشهای مختلفی از جمله کمدی و جدی را ایفا کردند و حتی در کسوت کارگردانی تئاتر نیز هنرآفرین بودند.

باکیده مرحوم اسدزاده را انسانی والا خواند و گفت: وی از بازیگرانی بود که در کشور ماند و برای بازیگری زحمت زیادی کشید.

وی با تاکید بر اینکه مرحوم اسدزاده نقشهای ماندگاری را ایفا کرد، ادامه داد: سخن گفتن از کسی که دیگر در بین ما نیست شاید چندان مناسب نباشد زیرا همگان با فوت یک نفر به یاد او می افتند در حالی که باید در زمان زندگانی همه هنرمندان از جمله بازیگران، کارگردانان، نقاشان و... که پا به سن گذاشته اند و گذر زمان برای آنها سخت شده به آنها فکر کرد.

این کارگردان ایرانی با بیان اینکه مسئولان باید بیشتر به فکر دغدغه های هنرمندان باشند، خاطرنشان کرد: هنرمندان آبروی فرهنگی ما هستند.

باکیده با تاکید بر اینکه مرحوم اسدزاده با افتخار و عزت نقش آفرینی می کرد، افزود: با تسلیت به خانواده ایشان و جامعه هنر امیدواریم روح مرحوم اسدزاده قرین شادی و رحمت الهی باشد.

وی خاطرنشان کرد: جای افرادی چون مرحوم اسدزاده در جامعه هنر پر شدنی نیست. برای بازماندگان طلب صبر می‌کنیم و امیدواریم که یادش را همیشه گرامی بداریم.

انتهای پیام/