به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از مرآت، در حال گذر از خیابان بودم که ناگهان زنی با کیسه بزرگ بر دوش توجه ام را به خود جلب کرد برای چند دقیقه با چشمانم او را تعقیب کردم به سمت سطل زباله ای که در سمت دیگر خیابان بود، رفت.
به چهره اش نگاهی انداختم در او اثری از اعتیاد یا مواردی شبیه به آن ندیدم به سمتش رفتم در حال جستجوی زباله در سطل بود از پشت سر سلامش کردم قامتش را از سطل بیرون کشید و جواب سلامم را داد خانم ز.ج که به گفته خودش 39 سال داشت و صاحب دو فرزند پسر که به دلیل عدم تمکن مالی قادر به نگهداری آنها نزد خودش نبود و از سر اجبار فرزندانش در پرورشگاهی در شاهرود نگهداری می شوند.
,
,
برای تهیه مصاحبه سراغ خانه اش را گرفتیم، اتاقی کوچک مجبور بود برای همان اتاق هم به خواهر ها و برادرش ماهیانه 45 هزار تومان پرداخت کند ...
تنها وسایلی که در آن قرار داشت روفرشی و لحاف بود و بس...
,
,
از او علت این کارش را جویا شدم در پاسخ گفت: از همسرم بعد از ده سال زندگی مشترک به دلیل اختلاف شدید در عقاید و ندادن نفقه به صورت غیابی جدا شده ام و او نیز فرزندانم را رها کرد و رفت، برای گذران زندگی راهی جزء جمع کردن زباله ندارم، قبل از اینکه به این کار مشغول شوم در برخی رستوران ها به عنوان خدمه مشغول کار بودم که برخی از آنها حق و حقوق من را ندادند و من نیز آن کار را رها کردم و به دلیل کم سوادی ام کار دیگری برای امرار معاش پیدا نکردم و چند ماهی است که به این کار مشغول شدم.
این خانم زباله جمع کن، با اشاره به اینکه دیروز مامورین شهرداری زباله هایی که جمع کرده را از وی گرفتند می گفت: ساعت کاری و محل مشخصی برای کار کردن ندارم و گاه در ساعات پایانی شب برای اینکه مامورین شهرداری به من گیر ندهند از قمست های بالای شهر شروع به جمع کردن زباله ها می کنم.
به گفته خودش او تنها خانمی است که این کار را انجام می دهد و در آمدی که از این راه به دست می آورد پول خستگی دوشش نیست و آن قدری پول در می آورد که از گشنگی نمی میرد.
,
,
,
خانم ز.ج می گفت اکنون در منزل پدری ام اتاقی با پرداخت ماهیانه 45 هزار تومان در اختیارم قرار گرفته شده و به دلیل مخالفت خواهر و برادر هایم نمی توانم از طریق کمیته امداد تحت تکفل پدر قرار گیرم تا از این طریق حقوقی دریافت کنم، بهزیستی نیز به دلیل اینکه هزینه های نگهداری فرزندانم را که در پرورشگاه شاهرود نگهداری می شوند، می دهد دیگر کمکی به من نمی کند...
به ذهنم رسید در دنیایی که بسیاری از افراد به دنبال افراد فقیری برای کمک کردن می گردند این خواهر ها و برادر را چه شده که حاضر نیستند به خواهر خود کمک کنند و برای اتاقی در خانه پدری هم اجاره دریافت می کنند.
از وی پرسیدم آیا به سراغ مسئولین نیز رفته است، گفت: به هر مسئولی مراجعه کردم کمک چندانی به من نکرده اند و موسسات خیریه نیز به دلیل اینکه برخی افراد گفته بودند من با جمع کردن آشغال در آمد بالایی دارم، از کمک کردن به من سر باز زدند.
از مسئولین تقاضا دارم که با فراهم کردن شغلی زمینه را برای کسب حقوقی هر چند اندک برای فراهم کنند.
کلیه هم استانی های عزیز که خواستار کمک به این خانم می باشند می توانند با شماره های 02333345531و 02333322964 تماس حاصل فرمایند.
,
,
,
,
انتهای پیام/ص
]
ارسال دیدگاه