حذف اصطلاحات دموکراسی از بیانیه‎های ادارات آمریکا به منظور بطلان حقوق بشر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک؛ "کارن گرینبِرگ" مورخ، پرفسور و نویسنده آمریکایی طی یادداشتی در وبلاگ آمریکایی لوبلاگ نوشت، در دنیای چه کسانی کثافت، بیماری و ظلم عاطفی مداوم قابل قبول است؟ آیا حبس وحشیانه کودکان در آمریکا نقض اصول بنیادین نیست؟ واشنگتن از زمان آغاز جنگ جهانی دوم چه مساعدت ها و حمایت هایی که نشانه سیاست بین المللی است را رد می کند؟ مقامات آمریکایی از چه زمانی به جای جمع کردن بهترین استعدادها، انرژی ها و منابع خود برای مقابله با چنین مشکلاتی، کلافه شده و شکست را اعلام می کنند؟

پاسخ تمام اینها دونالد ترامپ است. یک لحظه هم فکر نکنید که این مشکل تنها یک مسئله حاصل از پیامدهای غیر عمدی است.

اعلامیه حقوق غیر انسانی آمریکا

اخیرا "مایک پمپئو" وزیر امور خارجه آمریکا برخی بینش ها در مورد طرز فکر دولت درباره پذیرش دیرینه کشور در جهت ایده حقوق بشر را ارائه داد. وی اندکی پس از 4 ام جولای (روز استقلال آمریکا) از تشکیل کمیسیون جدید حقوق بشر غیر قابل انتقال در وزارت امور خارجه خبر داد.

پمپئو ادعا کرد که هدف کمیسیون، تجدیدنظر در گسترش حمایت ها از حقوق بشر به عنوان بخشی از سیاست خارجه آمریکا است. وی تأکید کرد که ایده حقوق بشر از کنترل خارج شده است.

پمپئو گفت: "دفاع از حقوق بشر اهداف خود را از دست داده و به جای قطب نمای اخلاقی به یک صنعت تبدیل شده است. گفتگو درباره حقوق بشر، بدون تلاش جدی در راستای تشخیص معنای حقوق و اینکه از کجا آمده به یک عنصر ثابت مباحثه سیاسی داخلی ما تبدیل شده است."

وی توضیح داد که کشور به جای گسترش حقوق بیشتر، می توانست به خوبی به عقاید بنیانگذاران بازگردد و تنها به جستجوی آنچه که در نوشتارهای کلاسیک آنها وجود دارد، بپردازد. بنا به اظهارات کارشناسان، هدف اصلیِ پمپئو به حالت قبل برگرداندن حقوق سقط جنین است.

در حقیقت، تعداد قابل توجهی از اعضای کمیسیون به خاطر مواضع ضد سقط جنین معروف شده بودند که البته از زمانی که وزارت امور خارجه آمریکا از تمام مساعدت های بهداشتی از سازمان های بین المللی که مشاوره و مراقبت های سقط جنین را ارائه می دهند، خارج شد کسی را شگفت زده نکرده است.

این امر، محدودیت های اندکی که در مورد مراقبت های سقط جنین در دولت های قبلی جمهوری خواه وجود داشت را گسترش داد. به نظر می رسد که موضع جهانی ضد حقوق سقط جنین بر بیشتر شدن اصرار پمپئو دامن می زند. هدف او به وضوح، انکار یک جانبه ی سیر تکاملی حقوق بشر است که از زمان جنگ جهانی دوم به طور برجسته ای در کشور مشخص شده و از بنیانگذاری تاکنون، بخش ضروری لفاظی دموکراتیک آمریکا بوده است.

پمپئو برای آغاز این فرآیند به سرعت از متن "اعلامیه استقلال" برای ترویج دستورالعملی که صراحتا خواستار حذف حقوق ها است سوء استفاده کرد و اظهار داشت:‌ "امید من این است که کمیسیون حقوق بشر غیر قابل انتقال، درک ما از حقوق بشر را به روشی که ما را از آزادی های ضروری آگاه ساخته و از آن محافظت کند پایه گذاری کرده و تأکید کند که این ایده ها نه تنها برای آمریکایی هاٰ بلکه برای تمام بشریت است."

او در پایان اظهارات خود نشان داد که خواستار آزادی محرومیت، محروم کردن و دردسر درست کردن برای دیگران است. در کنار واقعیت های مرزی، تصمیم دولت ترامپ مبنی بر حذف حقوق بشر از هویت ملت وجود داشت.

پمپئو با اشاره به نکته ای ظریف در مورد اهداف خود افزود که حقوق بشر و دموکراسی کاملا مخالف یکدیگر هستند و به تندی بیان کرد که گفتگوهای سست در مورد حقوق بشر، ما را از اصول دموکراسی لیبرال غافل می کند.

تلاش پمپئو برای طرح مجدد تصمیم بنیانگذاران در زمینه ظلمِ امروز ممکن است تمام عیارترین طرز گفتار در تاریخ دولت های آمریکا که تاکنون انجام شده، باشد. بدرفتاری با کودکان در مرز، داستانی که 1 سال به طول انجامیده و همچنان ادامه دارد نشان می دهد که اعلامیه حقوق غیر انسانی پمپئو از مدت ها قبل در دستورکار بوده است. با این حال او در مورد اینکه "اردوگاه های مرزی متعلق به مکان و زمان دیگری است و به پیش از اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد در سال 1948 برمی گردد (سند دیگری که وی طی آن خواستار تغییر تبعیت آمریکا شد)" حق داشت.

وضع کنونی واشنگتن

این اولین باری است که دولت ترامپ بدگمانی خود نسبت به دموکراسی را فاش می کند. تعریف مجدد هدف از لیبرال دموکراسی از همان ابتدا بخشی از مأموریت واشنگتن بوده است.

این دولت در 18 ماه آغاز ریاست جمهوری ترامپ، زبان دموکراسی را از بیانیه های بسیاری ادارات خود حذف کرد. به عنوان مثال؛ اصطلاح "ملت مهاجران" از سیستم اداره خدمات مهاجرت و شهروندی آمریکا حذف شد. هنوز بعد از 2 سال و نیم تغییر مسیر مجدد، بخش اجرایی دولت دور از حمایت متعادل قانون، حق رأی برابر و احترام به ایده ی استقبال از مهاجران است. زمانی که حرف از حذف زبان حقوق بشر از هویت کشور می شود، کمیسیون پمپئو می تواند گستاخانه ترین مفهوم باشد.

در مسیری که به سوی اقدامات غیر انسانی پیش می رود باید بحران کودکان مهاجر را درک کرد. این بحران باید به عنوان نسخه ای گرافیکی از اصرار این دولت برای تغییر معنای "حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی" (جمله ی موجود در اعلامیه استقلال آمریکا) در عصر مدرن در نظر گرفته شود.

برای پمپئو، تکامل تدریجی کشور به سوی حقوق بیشتر برای افراد بیشتر، چیزی جز نشانه شرم نیست. او چقدر ما را به عقب می راند؟ به قبل از جنگ داخلی؟

جای تعجب نیست که با اطلاع از اخبار هر روزه ی مرز، احساس کنیم که وارد افسانه ی ملالت آور عصر غول ها و جادوگرها که نیروهای شیطانی و بیمار مسئولیت به عهده خواهند داشت و چشم انداز نجات کودکان بی پناه برگشت ناپذیر به نظر می آید، شده ایم. حمله به آسیب پذیرترین افراد در میان ما از جمله؛ نوزادان، نوپاها، خردسالان و نوجوانان جایی برای تردید در این موضوع نمی گذارد.

دولت ترامپ مصمم است که تعهد آمریکا به حقوق بشر را باطل کند و هویت کشور را به روشی که باید همه ما را نگران کند، تغییر دهد.

انتهای پیام/