شهید محمد بروجردی از ولادت تا شهادت+عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیرافلاک شهرستان بروجرد در دوران دفاع مقدس بیش از 1500 شهید تقدیم انقلاب اسلامی ایران نموده، شهدایی که در راستای حفظ و حراست از انقلاب لحظه ای آرام نداشتند و سینه خود را سپر کردند اما اجازه ندادند دشمن به اهداف خود برسد.

شهید "محمد بروجردی" بزرگ مردی از دیار بروجرد بود که در سال 1333 در روستای "دره گرگ" بروجرد در 17 کیلومتری بروجرد به سمت اشترینان متولد شد و 6 سال اول زندگی خود را در این روستا گذراند.

محمد 6 ساله بود که پدرش را از دست داد و به همراه مادر و خانواده عازم تهران شدند و وارد مدرسه شد تا به کسب علم و دانش بپردازد اما در کنار درس خواندن، با کار کردن نیز کمک حال مادر در گذران زندگی و خرج و مخارج بود.

شهید بروجردی از همان ابتدا فردی فعال، پویا، با اخلاق و مسئولیت پذیر بود، در حالی که یک نوجوان 14 ساله بود وارد مبارزه علیه رژیم طاغوت شد و در این راستا اقداماتی بسیار مهم را انجام داد.

در 12 بهمن سال 57 با ورود امام خمینی(ره) به ایران اسلامی، مسئولیت تشکیل و سرپرستی حفاظت از امام راحل(ره) به شهید بروجردی محول شد.

اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و با آغاز جنگ تحمیلی شهید محمد بروجردی در حالی که 26 سال داشت، مانند سایر رزمندگان آرام نداشت و خود را برای دفاع از میهن و هموطنان آماده کرد و راهی نبرد با دشمن شد.

با آغاز غائله کردستان، شهید محمد بروجردی، خدمت به مردم محروم این استان را در برنامه خود قرار داد و به بهترین شکل خدمت رسانی و دفاع را در این منطقه انجام داد و با توجه به این که موقعیت کردستان در خطر بود، شهید بروجردی به همراه چند نفر دیگر از هم رزمانش به کردستان رفتند و با تلاش های فراوان امنیت در کردستان برقرار شد و به شهید بروجردی  لقب "مسیح کردستان " دادند.

مقام معظم رهبری در بخشی از سخنانشان در مورد سردار شهید محمد بروجردی فرموده اند: آن چیزی که من از شهید بروجردی احساس کردم و یک احترام عمیقی از او در دل من به وجود آورد، این بود که دیدم این برادر، با کمال متانت و با کمال نجابت، به چیزی که فکر می کند مسؤولیت و وظیفه است. من تصور می کنم روحیه آرامش و نداشتن حالت ستیزه جویی با دوستان و گذشت و حلم در قبال کسانی که تعارض های کاری با او داشتند، نشانه آن روح عرفانی شهید بود.

شهید محمد بروجردی در تاریخ اول خرداد 1362 در حالی که با عده‌ای از همرزمانش در مسیر جاده مهاباد، نقده حرکت می‌کردند بر اثر انفجار مین به آرزوی دیرینه‌اش که شهادت بود، رسید.

روحش شاد و یادش گرامی باد

انتهای پیام/