چابهار؛ سرزمین شگفتی ها/ از قبرستان اجنه تا روستای چندهزار ساله تیس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، در آخرین روزهای تعطیلات نوروزی دغدغه حضور در مکانی شگفت انگیز برای مسافران مناطق مختلف کشور بیش از همیشه جدی می شود، برای مسافرانی که در این ایام به سیستان و بلوچستان سفر کرده و از طبیعت بکر و آثار تاریخی این دیار پر رمز و راز بهره مند شده اند در این روزها می توانند با سفر به تنها بندر اقیانوسی کشور و بازدید از قبرستان جن برای خود و خانوادهایشان خاطره ای مرموز خلق کنند.

چابهار به عنوان تنها بندر اقیانوسی کشور با بهره گیری از آب و هوای خاص و منطقه آزاد تجاری در کنار آثار بی نظیر تاریخی خود توانسته است به عنوان هدف اول گردشگران نوروزی در این ایام بیشترین مسافران بهاری سیستان و بلوچستان را به خود جذب کند.



 تیس روستایی تاریخی با قدمتی چند هزار ساله
یکی از مناطق خاص تاریخی چابهار، روستای تیس در 5 کیلومتری شمال غربی این شهر است، روستایی باستانی و زیبای تیس در منطقه کوهپایه‌ای واقع شده و در کنار بهره مندی از نعمت آب و هوای عالی، دارای سابقه طولانی تاریخی است، پیشینه باستانی این بندر به دوران هخامنشیان بازمی‌گردد و آثار تاریخی بسیاری در این روستا وجود دارد، بنا بر متون باستانی و تاریخی این روستای زیبا در زمان هخامنشیان به عنوان یکی از بنادر مهم ایران در دریای مکران شناخته می‌شده است.

روستای باستانی تیس نیز در دوران شکوه خود به عنوان تنها بندر اقیانوسی کشور نقش زیادی در انتقال کالا داشته به گونه ای که در آن دوران کالاها از آسیای شرقی و هند به بندر تیس وارد شده و به مناطق مختلف خاورمیانه، آسیای میانه و قفقاز فرستاده می‌شد، تیس در سده‌های اولیه اسلامی نیز بندری مهم بوده است.

بر اساس براورد های کارشناسان باستانشناسی و متون تاریخی، قدمت روستای تیس به ۲۵۰۰ سال قبل می‌رسد و نام آن در کتاب‌هاى مربوط به فتوحات اسکندر مقدونى به‌عنوان تیز مشهور بوده که به مرور زمان به تیس تبدیل شده است؛ در آثار مورخین و جغرافی‌دانان دوره اسلامى از آن به‌عنوان بندر تزیا یا تسی یاد شده و این روستا مرکز تجارت شکر ایالات مکران و گندم سیستان بوده است و همچنان نیز به عنوان یکی از مهمترین مناطق این استان شناخته می شود.
 


قبرستان جن‌ها مکانب برای دوست داران ماورالطبیعه
یکی از عجایب چابهار و روستای تیس، قبرستانی خاموش و مرموز با قدمتی بیش از ۲۵۰۰ ساله است که مردم بومی این منطقه به آن «جن سنط» یا گورستان جن می‌گویند، این گورستان با سنگ‌قبرهای عظیم‌الجثه مکانی جالب برای ماجراجویانی است که به دنیای ماورالطبیعه علاقه دارند و می خواهند لحظه هایی خاص و پر از نکات مرموز را تجربه کنند.

با نگاه اول به این منطقه چیزی که بیش از همه توجه هر گردشگری را به خود جلب می کند وجود قبرهای سنگی عظیمی است که در دل کوه ها حفر شده است، سنگ قبرهای بزرگ و عجیب در این گورستان محلی‌ها را به این باور رسانده که این گورها محل دفن آدمیزاد نیست، در این گورستان قبرها کنار هم روی سطحی صخره‌ای حفر شده‌اند.

این شیوه‌ی حفاری پرسش‌های زیادی را به وجود آورده است، به راستی چه کسانی این گورها را حفر کرده‌اند؟ اصلا چرا پیشینیان این منطقه سطح سنگی را برای حفر انتخاب کرده‌اند؟ با توجه به سختی سنگ و نبود لوازم حفاری با چه وسیله‌ای حفر شده است؟ قبرهای این منطقه با لوازم پیشرفته امروزی نیز به سختی قابل حفاری است و همین موضوع باعث شده تا بیش از پیش همگان به این موضوع توجه کنند که این مکان یا متعلق به فرازمینی هاست و یا جنیان این قبرستان را برای اموات خود انتخاب کرده اند.
 


ترس مردم منطقه از قبرستان اجنه
براساس باور مردم بومی این منطقه، این گورها متعلق به جن‌هاست، به گفته اهالی جنیان در گذشته ای دور مردگان خود را در حصار این سنگ‌ها دفن کرده‌اند،هنوز هم شب که می‌رسد جن‌ها بر سر گور از دست‌رفتگان خود حاضر و به مویه و مرثیه‌سرایی مشغول می‌شوند و صدای آنها در تاریکی شب به گوش می رسد و هر کس که شبانگاه گذرش بر این گورستان بیفتد، مورد نفرین جن‌ها قرار می‌گیرد و با عذابی سخت بعد از چند روز می‌میرد، این باور موجب شده تا این مکان برای اهالی با رمز و راز فراوانی روبه رو باشد.

این گورستان بر تپه‌ای کم ارتفاع مشرف بر روستای تیس و در پای کوه پیل‌بند قرار گرفته است  در کنار این گورستان که به قبرستان شماره یک تیس مشهور است، قبرستان امروزی مردم روستا قرار دارد. اما گورهای این گورستان بر سطح خاکی نرم حفر می‌شوند، مردم روستا اگرچه درگذشتگان خود را در این گورستان به خاک می‌سپارند، اما مراقبند که شب گذرشان به گورستان جن‌ها نیفتد. عده‌ای معتقدند که شاید حفرکنندگان، به دلیل حفظ مردگان و در گذشتگان از گزند جانوران و خورندگان زیر زمینی، رنج کندن سنگ را بر خود هموار می‌کردند و گورها را این‌ چنین می‌ساختند تا به مردگان‌شان احترام بگذارند.
 


مسجد جامع تیس بنایی شگفت انگیز با معماری هندی
 بنای اولیه مسجد جامع تیس یا مسجد طوبی به صدر اسلام باز می‌گردد و قدمت آن  ۱۲۵۰ سال است و به روایتی دومین مسجد بعد از اسلام در ایران است.

 مسجد جامع تیس از لحاظ معماری و  تزیینات داخلی مانند مساجد کشورهای پاکستان و هند است، از عناصر کالبدی و گونه‌ای معماری مساجد ایرانی اسلامی مناره نام دارد و این مسجد مانند اکثر مساجد اهل تسنن دارای یک مناره است به همین دلیل این مسجد قدیمی به مسجد تک مناره نیز شهرت دارد.

مناره و گنبدهای این مسجد با رنگ‌های سبز و قرمز رنگ‌آمیزی شده‌اند و درب‌های آن با شیشه‌کاری‌های منظم و نامنظم رنگارنگ جلوه می‌کنند و نمایی چشم‌نواز به مسجد داده‌اند.

به دلیل بالا رفتن جمعیت روستای تاریخی تیس، مردم این روستا در حال توسعه این مسجد در قسمت شرقی هستند.
 


قلعه بلوچ گت
این قلعه برروى کوهى بلند قرار دارد از قلعه تنها دیوار قلعه و یک برج دیده‏ بانى باقى مانده است در این محل آثار دو مقبره هرمى شکل که از سنگ و ساروج ساخته شده ‏اند و از نوع مقابر اسلامى مى ‏باشند دیده مى ‏شود.

آثارى از حصار و باروى قلعه در دور محوطه اصلى و اطراف دژ فوقانى نیز باقى است، چندین چاه به منظور تأمین آب موردنیاز در صخره حفر شده‏ اند.
در روى قلعه آب انبارهایى از سنگ، ساروج و گچ در درون صخره تعبیه شده است که با وسایل و ابزارى آب موردنیاز را از پاى قلعه کشیده و به داخل آب انبارهاى بالایى رسانیده ‏اند .

این آب انبارها در مواقع ضرورى آب موردنیاز نیروهاى داخل قلعه را تأمین مى ‏کرده ‏اند. این قلعه داراى یک موقعیت ممتازى بوده که آب رسانى، دیدکافى به دریا و دوربودن آن از دسترس مهاجمان از خصوصیات آن بوده ‏اند.
 
 
انتهای پیام/