محرومیت و سرطان جوان بیجاری را نا امید نکرد/ مسئولان، جوانان را قبول ندارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از  کُردتودی،  آنچه که جوان روستای نوبهار بیجار را متمایز می کند داشتن روحیه خودباوری و دست پنجه نرم کردن با بیماری هولناک سرطان برای مرده نشدن روح بیمارش و ایجاد یک سرگرمی که توجه به آن می تواند موجب تقویت وضعیت اقتصادی و تکیه بر داشته های خودمان باشد.

جوانی که کمبودهای روستا در عین داشتن بیماری هولناک سرطان وی را از پای در نیاورد و با داشتن ذوق و علاقه ای که از همان کودکی به اسباب بازی داشت وی را وارد مقوله ساخت ماکت اسباب بازی های نمود که اگر بتواند در آینده ای نه چندان دور با ایجاد کارگاه تولیدی قدمی در راه تولید داخلی برمیدارد.

برای آشنایی بیشتر با این جوان خلاق گفتگو نشسته ایم، از شما دعوت می شود خواننده گفتکوی ما با این جوان مبتکر باشید.

این جوان خلاق اهل شهرستان بیجار در گفتگو با خبرنگار ما اینچنین خود را معرفی می کند:کاوه رمضانی هستم متولد سال 1365 اهل روستای نوبهار از توابع شهرستان بیجار دارای مدرک دیپلم رشته الکترونیک و در حال حاضر بعنوان راننده در شرکت جهاد نصر مشغول به کار هستم.

آقای رمضانی چطور شد به ساخت ماکت اسباب بازی روی آوردید؟

راستش را بخواهید از همان دوران کودکی به ماشین های اسباب بازی علاقه فراوانی داشتم، در سال ۸۶ در خدمت سربازی دچار سرطان تومور بدخیم ناحیه صورت شدم و همین بیماری موجب شد با 11 ماه خدمت معاف شوم و به دنبال درمان رفتم که به همین دلیل 9 جلسه شیمی درمانی ۳۳ جلسه رادیو تراپی و۲۷ بار جراحی شدم که به لطف خداوند الان بهبودی خودم را به دست آورده ام .

بعد ازاین مشکل من بخاطر اینکه خودم را سرگرم کنم شروع به درست کردن ماکت دستگاه های راهسازی وکشاورزی کردم، با این تفاوت این ماکت ها کاملا با نمونه واقعی هیچ گونه فرقی ندارد.

از همان دوران کودکی همیشه به تعمیر وسایل خانه، چه الکترونیکی چه مکانیکی علاقه داشتم  وبه دنبال آن سعی داشتم چیزهای نوین درست کنم، خوشبختانه با هرچی که رو به رومیشدم احساس میکردم  میتوانم کاری بکنم و به همین خاطر همیشه پیچ گوشیم آماده بود.

چون از همان ابتدای کودکی علاقه خاصی به اسباب بازی داشتم هر وقت به یک اسباب بازی فروشی میرفتم دلم میخواست سازنده یکی از آن اسباب بازی ها من بودم و هر وقت پدر و مادرم یک اسباب بازی برام میخریدن خودم ابتکار به خرج میدادم و با طرحی که در سر داشتم حتما تغییرش می دادم و همین موجب شد به ساختن ماکت اسباب بازی ها روی بیاورم.

در زمینه ساخت ماکت اسباب بازی ها چه اقداماتی انجام داده اید؟

در حال حاضر در زمینه ماکت سازی دستگاه های راه سازی مشغول به فعالیت هستم ، هر وقت یه مدل ماکت از هرچیزی میبینیم فقط نگاهمان به ظاهر ماکت است و دیگر چیزی از آن نمیبینیم، اما من به این ماکت ها توانایی حرکت دادم و سعی کردم آن چیزی که ماکت باید به مخاطبش برساند را عملی کنم، با این کار میتوانم بچه ها را خوشحال کنم که اسباب بازی ها واقعی وارد بازی شوند نه اینکه داخل کمد خاک بخورند یا دور ریخته شوند.

همان طور که می دانید بچه ها علاقه شدیدی به اسباب بازی دارند و در حال حاضر بیشتر اسباب بازی های که در بازار است به نحوی خشونت را در درون بچه بیدار می کند مانند تفتگ، شمشیر ، ماشین پلیس یا خیلی اسباب بازی های جدید ، ما باید به فکر فرهنگ سازی در ساخت اسباب بازی برای بچه هایمان باشیم و سعی کنیم آنها را با وسایلی آشنا کنیم که در زندگی برایشان کاربرد داشته باشد.

الان در هر خانه ای بگردی محال است چند تا ماشین پلیس برای آقا پسرها و چند عروسک باربی برای دختر خانم ها که دنیای خودشان را با ساخته اند وجود نداشته باشد .

امیدوارم با این طرح و اسباب بازی ها یک تغییر در رفتار وشخصیت فرزندانمان که بتوانند در آینده هرکدام به گونه ای مثمر ثمر  باشند که خودشان درست طراحی کنند ، بسازنند وکارکنند ایجاد نماید.

آیا برای ثبت اختراعتان کاری انجام داده اید؟

در حال حاظر با کمک پارک علم و فناوری ، جهاد دانشگاهی و حوزه مقاومت شهید بیاتیان بیجار که از من حمایت خوبی داشتند مشغول به ثبت شرکت هستم که بتوانم گارگاه تولید انبوه ساخت اسباب بازی ها را راه اندازی کنم.

با راه اندازی این کارگاه تولیدی برای چند نفر اشتغالزایی ایجاد می شود؟

بعد از پذیرش طرح در پارک علم و فناوری دانشگاه پیام نور بیجار که با حمایت آقای جمشیدپور در حال انجام است برای ثبت شرکت و گرفتن تسهیلات اقدام کنم.
برای راه اندازی کارگاه تولید اسباب بازی چون قیمت دستگاه های تزریق پلاستیک و قالب ها به روز هستند بالغ بر 700 میلیون تومان سرمایه لازم است که می توان برای 40 نفر اشتغال فراهم کرد.

برخورد مسئولان برای ثبت شرکتتان چگونه است؟

از مسئولین خیلی گله دارم چون هیچ کمکی نمی کنند،  بارها به من گفتند بیکاری، حوصله دارید،کی میاد اسباب بازی بخرد ، ولی حالا واقعا درخواست میکنم حداقل نه من،  بلکه کسی که در هر زمینه ای فعالیت میکند به حرفش گوش بدید تا شاید یه راه چاره هم برای خود و برای دیگران باشد  و امیدوارم من هم بتونم با عملی کردن ایده ام  قدمی برای اشتغالزایی جوانان روستایم فراهم نمایم.

امیدواریم مسئولان ما با توجه به این شعر زیبای سعدی، قدمی برای جوانان این دیار محروم بردارند.

ای که دستت می رسد کاری بکن       پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
چون زیر دستیت بخشید آسمان         زیر دستان را همیشه نیک دار

انتهای پیام/