سنــی دئــیلر از منظر گارفینکل

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از آناج سیزدهم شهریور را روز مردم شناسی نام گذاری کرده اند. مردم شناسی را میتوان بخشی از علوم اجتماعی نامید و در این میان اگر نامی از گارفینکل به میان نیاید حق مطلب این رشته علمی ادا نخواهد شد.

از طرفی ، این روزها در استان های ترک نشین کشور، کلیپ هایی در فضای مجازی منتشر میشود با عنوان (سنی دئییللر منی دئییللر).

در این کلیپ ها، مردم عادی مثلا چند نانوا که مشغول کار هستند یکدفعه در مقابل دوربین با آهنگ سنی دئییللر منی دئییللر معروف که توسط یک هنرمند اورمیه ای خوانده شده است، شروع به حرکات موزون میکنند.

بنظرم تقارن بسیار مبارکی است تا بهانه ای باشد برای توصیف این پدیده از منظر مردم شناسی (Ethno methodology) گارفینکل چند سطری نوشته شود.

گارفینکل، معتقد بود جامعه چیزی نیست جز دستاوردهای عملی و پیوسته افراد که میتوان محور اساسی این بحث را گفتگو قرار داد.

در واقع در نگاه مردم شناسان، زندگی های روزمره چیزی جز بازاندیشی منطق های گفتگوی انسانها نیست و احتمالا این کلیپ های سنی دئییللر منی دئییللر از همین مجرا میتواند به کار مردم شناسان گره خورد.

آنها می گویند هر آدمی برای خود «هنرمندی اجتماعی» است زیرا به یاری روش‌های ارتباطی و مهارت‌های فردی‌، «آثار ارتباطیِ» خاص خود را می‌آفریند.

از این روی آنچه از این ویدئوها می فهمیم نوعی اظهار تمایل توده های مردمی برای خلق یک زبان گفتگو است. آنها ظرفیت های گفتگوئی خود را در پهنای باند اینترنت خلق کرده اند تا در قالب طنز و بعضاً در قالب رقص و آواز، مطلوب ها و نقدهای خود را منتقل کنند. البته اخیرا دیدیم که این کلیپ ها به سمت مطالبات اجتماعی و نقد از موضوعاتی چون گرانی و … نیز در حال توسعه است.

به هرحال این ویدئوها چیزی جز یک روش گفتگو نیست اما به قول گارفینکل نه از روی قواعدی که جامعه تلاش میکند به آنها تحمیل نماید بلکه طبق قواعد مشترکی که از درون افراد جوشیده و بصورت غیر رسمی بین آنها توافق ایجاد کرده و فعالین این کنش اجتماعی را به هم پیوند زده است .

آنها بدون سازماندهی رسمی، تاکنون موفق شده اند یک پیام مشخص اجتماعی را منتقل کنند، آنها بدون اینکه تعریف واضحی از خود داشته باشند و یا بخواهند ارائه دهند، تلاش می کنند ، لااقل زبان مورد استفاده خود را توسعه دهند.

 غلامرضا منصوری

انتهای پیام/