به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، آن روز 17 شهریور سال 1357 بود که مردم در میدان ژاله جمع شده و علیه شاه شعار می دادند؛ و در پی آن سربازان شاه تظاهر کنندگان بی گناه را شهید کردند؛ آن میدان که پرپر شدن گل های ایران را می دید، از آن روز به بعد "میدان شهدا" نامیده شد..
, شبکه اطلاع رسانی دانا, پایگاه خبری تحلیلی کریمه,,
این اسم یادآور شجاعت تمام مردم ایران است؛ در هر شهری احتمالاً میدان شهدا وجود دارد؛ جاهایی که مردم به دست سربازان شاه شهید می شدند را به نام شهیدان نام گذاری می کردند.
,تنها چند روز پس از واقعه آتش سوزی سینما رکس آبادان در 28 مرداد 1357، دولت جمشید آموزگار، مجبور به استعفا گردید و در روز 4 شهریور، محمدرضا پهلوی از جعفر شریف امامی که فرزند روحانی و رئیس مجلس سنا بود، دستور داد تا دولتی با شعار آشتی ملی تشکیل دهد.
,اندکی بعد و در روز سیزدهم شهریور، راهپیمایی بزرگ عید فطر در تپه‌های قیطریه تهران، تبدیل به تظاهرات بر ضدّ حکومت شاهنشاهی شد؛ به دنبال این تظاهرات، نا آرامی‌های دیگری نیز تا روز شانزدهم شهریور به وقوع پیوست.
,
, همچنین عده‌ای از مردم در راهپیمایی بزرگ 16 شهریور فریاد می زدند: فردا صبح در میدان ژاله؛ سپهبد مقدم برای جلوگیری از تکرار راهپیمایی از شاه درخواست برقراری حکومت نظامی کرد و سرانجام با موافقت شاه، تصویب شورای امنیت و هیأت دولت، حکومت نظامی به تصویب رسید و با فرمان شاه ارتشبد اویسی فرماندار نظامی تهران شد.
,ساعت نزدیک 30: 7 صبح بود که جمعیت در میدان ژاله و خیابان‌های منتهی به آن مستقر شدند؛ یکی از فرماندهان نظامی با بلندگو به مردم اخطار کرد که حکومت نظامی است، چرا تجمع کرده‌اید؟ یکی از روحانیون مردم را به نشستن دعوت کرد؛ جمعیت روی زمین نشست، ولی ظواهر امر نشان می داد که نیروهای فرمانداری نظامی قصد متفرق کردن مردم را ندارند؛ راه عبور را از چهار طرف بر روی مردم بستند.
,ناگهان صدای رگبار از خیابان‌های منتهی به میدان بلند شد و همین که جمعیت از چهار طرف به سوی میدان هجوم آوردند، نیروهای مستقر در میدان نیز از چند سو مردم را به رگبار مسلسل بستند؛ در مدت چند ثانیه صدها نفر در خاک و خون غلطیدند. مردم بی محابا مجروحان و شهدا را بر روی دست به سوی بیمارستان ها حمل می کردند.
,
, اطاقها، راهروها و حیات بیمارستان‌ها مملو از مجروح و جنازه بود؛ مردم اطراف بیمارستان‌ها خانه های خود را برای پذیرش مجروحان مهیا می کردند. هر کس هر چه از لوازم پزشکی، پنبه، پانسمان و ملافه داشت به بیمارستان می‌آورد. نفرت مردم به اوج خود رسیده بود؛ خبر قتل‌عام مردم در میدان ژاله در تهران پیچید و سرتاسر تهران به جنب و جوش درآمد.
,گفتنی است که فرمانداری نظامی تهران آمار 87 کشته و 250 مجروح را تأیید نمود؛ اما مخالفان حکومت، اعلان داشتند که در این روز بیش از 4000 نفر کشته شده اند و تعداد کسانی که تنها در میدان ژاله جان باخته اند 500 نفر است.
,سالها بعد عماد الدین باقی طی تحقیقی با توجه به دسترسی اش به آمار بنیاد شهید انقلاب اسلامی و منابع دیگر تعداد کشته شدگان 17 شهریور را 88 نفر ذکر می‌کند که 64 نفر آنها در میدان ژاله کشته شدند.
,هم زمان با بحرانی شدن اوضاع و واقعه 17 شهریور، روسای جمهور مصر، اسرائیل و آمریکا روز 19 شهریور با شاه گفت و گو کردند. شاه در گفت و گو با کارتر واقعه 17 شهریور را یک طرح شیطانی از سوی کسانی دانست که از برنامه ایجاد فضای باز سازی کشور بهره مند شده و از آزادی های اعطا شده علیه وی سوءاستفاده کردند.
,به هر حال، حقیقت این است که تا وقوع حادثه 17 شهریور هیچ یک از سران کاخ سفید در ریاست جمهوری، وزارت خارجه و سازمان سیا، بحران ایران را جدی و نگران کننده نمی دانستند.
,به دنبال کشتار 17شهریور اراده رژیم در رویارویی با ملت سخت به تردید و تزلزل افتاد؛ چرا که شیوه های موسوم اعم از سرکوب و سازش در عمل شکست خورده بود، اجرای طرح حکومت نظامی که بر اساس نظریه مشاوران امنیتی و ساواک، بهترین سیاست ممکن جهت برقراری امنیت تلقی می شد، نتیجه عکس بخشید.
,و لذا شاه برای یافتن یک راه حل فوری و ضربتی برای پایان دادن به اوضاع آشفته و انقلابی کشور با صاحب نظران امور ایران و کارشناسان داخلی، رایزنی نمود که حاصل این گفت و گوها شاه را به این نتیجه رساند که ریشه همه نارضایتی ها در توسعه فساد و سوء استفاده های کلان مادی نهفته است.
,
, حوادث 17شهریور و ادامه حکومت نظامی، انسجام ارتش را متزلزل و اراده آن را با تردید مواجه ساخت؛ استقرار طولانی مدت ارتش در میدان ها و مراکز مهم شهر که می بایست همانند نیروهای انتظامی با انقلابیون مقابله کند، از کارآمدی ارتش و توان آن کاست.
,چرا که ارتش اساسا به منظور حفظ امنیت مرزها و پاسداری از کشور در برابر تهدیدات خارجی به وجود آمده بود؛ اما اکنون ارتش می بایست تحت فرمان فرمانداری های نظامی شورای امنیت استان عمل کند که خواه ناخواه با هیات دولت و سایر مراکز قدرت در نحوه و اجرای فرامین حکومت نظامی اختلاف نظر می یافت.
,این واقعیت با توجه به ساختار ارتش شاهنشاهی که شکاف عمیقی میان کادر فرماندهی با نیروهای مسلح از نقطه نظر گرایش های سیاسی و تمایلات ملی و مذهبی وجود داشت موضع ارتش را به عنوان سرکوبگر مخالفان سخت تضعیف می کرد.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه