دروازه ترانزیتی چابهار بهترین گزینه مبادلات تجاری/ توسعه بندر اقیانوسی عامل محرومیت زدایی سیستان وبلوچستان است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، مهمترین طرح ریلی کشور نیازمند چهار هزار میلیارد تومان اعتبار است تا پس از هشت سال چشم انتظاری به بهره برداری برسد.
پروژه راه آهن چابهار- زاهدان می‌تواند در صورت به سرانجام رسیدن پل ارتباطی میان کشورهای آسیای میانه با دریای آزاد از طریق ایران، تحولی شگرف برای توسعه ترانزیت و همچنین رشد و شکوفایی اقتصادی محرومترین استان کشور باشد.
این خط ریلی از چابهار آغاز و با عبور از ایرانشهر، خاش، زاهدان، نهبندان، بیرجند، قاین و گناباد از طریق ایستگاه کالشور در حوزه شهرستان تربت حیدریه به راه آهن بافق - مشهد متصل می شود و با بهره برداری از این طرح، سیستان و بلوچستان از چند مسیر به راه آهن سراسری جمهوری اسلامی و چندین کشور همسایه ایران متصل خواهد شد.
در همین راستا غلامرضا مجیدی فرماندار چابهار در گفت و گو با خبرنگار ما اظهار کرد: ساخت طرح بزرگ عمرانی راه آهن چابهار- زاهدان به طول 610 کیلومتر در هشت قطعه از سال 92 آغاز شده است و عملیات اجرایی و زیرسازی آن هنوز ادامه دارد.
وی با بیان اینکه براساس پیش بینی ها بیش از چهار هزار میلیارد تومان برای این طرح هزینه می شود، افزود: با تکمیل راه آهن چابهار - زاهدان طی سه سال آینده ترانزیت کالا از بندرچابهار به شهرهای داخلی کشور رونق می یابد همچنین انتقال کالا از بندر مذکور به افغانستان به عنوان مسیر ترانزیتی-تجاری تسهیل خواهد شد.
مجیدی با اشاره به اینکه چابهار تنها بندر اقیانوسی کشور است، ادامه داد: چابهار یکی از بهترین نقاط ایران و جهان برای صادرات و واردات کالاست و نقش مهمی در توسعه محور شرق دارد به طوری که با وجود بندر و منطقه آزاد، ظرفیت های تجاری توسعه می یابد.
فرماندار چابهار تشریح کرد: طرح راه آهن چابهار- زاهدان با بیش از 30 درصد پیشرفت فیزیکی در بحث اشتغالزایی بیش از دو هزار نفر از افراد بومی و محرومیت زدایی نیز نقش بسزایی داشته است.
وی با اشاره به تاثیر راه آهن بر پتروشیمی بندر چابهار خاطرنشان کرد: خط ریلی چابهار - زاهدان در انتقال محصولات پتروشیمی، حمل کالا به افغانستان و آسیای میانه و کالاهای اساسی نقش بسزایی دارد و می توان حجم بالای کالا را در زمان کم و هزینه اندک جابجا کرد.
​مجیدی تاکید کرد: تکمیل پروژهای بزرگی همچون راه آهن، لوله کشی گاز، پتروشیمی و فولاد می تواند اشتغالزایی قابل ملاحظه ای را برای بومیان منطقه ایجاد کند علاوه بر این تاثیر شکرفی در اقتصاد جنوب شرق کشور خواهد داشت.
 
انتهای پیام/