داشتن سرپناه تنها آرزوی حنانه و یگانه خردسال/ زندگی در چاله سهم خانواده زابلی از حقوق شهروندی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از اوشیدا، بسیاری از مردم سیستان به دلیل فقر از سیستان کوچ کرده تا در شهرهای دیگر به کارگری مشغول شوند چرا که در سیستان دیگر حتی کارگری هم به سختی یافت می‌شود.

علی معصومی یکی از شهروندان زابلی است که به دلیل فقر به همراه همسر و دو فرزندش در چاله ای که نام آن را خانه گذاشته اند زندگی می کند.

داشتن سرپناه تنها آرزوی فرزندانم

علی معصومی با بیان اینکه با اینکه تنها ۳۶ سال دارم اما بار زندگی و فقر چهره ام را بسیار بزرگتر نشان می دهد، به خبرنگار اوشیدا گفت: کارگر میدان تره‌بار بودم اما به دلیل دستمزد پایین و بیماری دیگر توان کار کردن ندارم.

وی افزود: در یک خانه روستایی با اجاره ماهیانه ۳۰ هزار تومان زندگی می کردم اما برای اینکه بتوانم در زمینی که خارج از روستا دارم خانه ای برای فرزندانم بسازم تنها دارایی خود که یک وانت بود را فروختم اما از شانس بد من خریدار تنها یک کلاهبردار بود.

علی ادامه داد: با از دست دادن تنها سرمایه ام تمام امیدها و آرزوهایم نقش برآب شد و پس از مدتی صاحبخانه هم خانه ای را که در آن زندگی می کردم فروخت و سرگردان کوچه و خیابان با همسر و دو دخترم شد.

این شهروند تصریح کرد: پس از آوارگی به دلیل اینکه از سرما جان فرزندانم در خطر بود در یک زمین چاله ای حفر کردم و دو طرف آن را با پشته ای از خاک بالا آورده و سقف آن را پوشاندم تا زمستان را از سرما رهایی یابیم.

وی خاطرنشان کرد: روزها در زباله ها اقدام به جمع آوری ضایعات آهن می کنم تا با فروش آن ها نانی برای فرزندانم تهیه کنم.

علی اضافه کرد: تنها آرزوی من و فرزندانم داشتن یک خانه است تا شب ها دیگر در یک خانه مشابه به گور به طور نشسته نخوابند.

کمیته امداد فرزندانم را تحت پوشش قرار نمی دهد

علی اظهار کرد: حنانه و یگانه دو فرزند خردسالم در حالی که یکی سوم و دیگری اول دبستان است امسال از رفتن به دبستان باز ماندند چرا که پولی برای فرستادن آن ها به مدرسه ندارم.

وی تاکید کرد: کمیته امداد از تحت پوشش قرار دادن همسرم خودداری می کند و تنها راه تحت پوشش قرار دادن را فوت همسر و یا طلاق عنوان می کند در حالی که فرزندانم به شدت نیازمند حمایت هستند.

این شهروند اذعان کرد: فرزندانم استعداد زیادی دارند اما از رفتن به مدرسه باز مانده اند بنابراین هر از گاهی به در مدرسه می روند اما دوستانشان آن ها را مسخره می کنند.

پدر و مادر خانواده به کمپ ترک اعتیاد انتقال داده شدند

فرماندار ویژه زابل عنوان کرد: تمامی اعضای خانواده ای که در چاله زندگی می کردند برای درمان و برخورداری از زندگانی شرافتمندانه منتقل شدند.

هوشنگ‌ناظری به خبرنگار اوشیدا گفت: از محل حضور این خانواده بازدید کرده و در نهایت مشخص شد تمامی اعضای این خانواده مبتلا به بیماری اعتیاد از نوع صنعتی بوده و فرزندان نیز به تکدی گری مشغول هستند و علیرغم اینکه گرم خانه ای در نزدیکی آنها وجود داشته از مراجعه به آن امتناع می ورزیدند.

وی بیان کرد: پدر خانواده مدتی قبل در کمپ ترک اعتیاد نیاتک جهت درمان منتقل که پس از پایان دوره درمان مجددا مبتلا به بیماری خانه مان سوز اعتیاد می شود.

معاونت استاندار و فرماندار ویژه زابل ادامه داد: متاسفانه آسیب های اجتماعی و بیماری اعتیاد آن هم از نوع صنعتی باعث می شود، که بنیان و کانون خانواده از هم پاشیده و وابستگی و استعمال این مواد، بشر را از خصایص انسانی دور و بیگانه می سازد.

ناظری اذعان کرد: وقتی شاهد این‌گونه صحنه های دلخراش و ناپسند به وفور در جامعه هستیم روح و روان آدمی را جریحه دار و مکدر می دارد بنابراین برای مبارزه با مواد مخدر، پیشگیری و درمان آن نیاز مبرم به عزم عمومی و همکاری تمامی قوا، نهادها، دستگاه ها و مردم نوع دوست می باشد.

وی اضافه کرد: دو دختر ۱۱ و هفت ساله به شلتر آرامش ( گرم خانه ) جهت استحمام، سرو غذا و آماده سازی جهت انتقال به بهزیستی استان برای درمان اعتیاد و پس از آن ادامه تحصیل منتقل شدند.

ناظری تصریح کرد: پدر خانواده جهت درمان به کمپ ترک اعتیاد نیاتک و مادر نیز جهت درمان به کمپ ترک اعتیاد بانوان در زاهدان انتقال یافتند.

وی عنوان کرد: پس از پایان دوران نقاهت والدین و اطمینان از سلامت و بهبودی آنان و عدم بازگشت به سمت و سوی بیماری اعتیاد، در وهله اول مشکل اسکان و اشتغال پدر خانواده مرتفع و سپس فرزندان نیز به کانون گرم خانواده بازگشته و روزگار را به سلامتی و شادکامی سپری کنند.

گفتنی است؛ امیدواریم مسئولان شهرستان زابل به ویژه کمیته امداد امام خمینی در هفته احسان و نیکوکاری سرپناهی برای این خانواده احداث کند تا این خانواده پس از بهبود بتوانند در یک خانه روزهای خود را سپری کنند.

انتهای پیام