حال سینمای هنر و تجربه خوب نیست/ مخاطبان از دست رفته اند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، ساعت 18 دوشنبه، تالار سوره حوزه هنری غو پر نمی زند. صندلی‌های سالن خالی است و تنها مجری نقد فیلم‌های هنر و تجربه آمده بود تا در کنار کارگردان بنشیند و جلسه را در دست گیرد. یک جوان با قامتی بلند و موهای درهم و عینکی دایره‌ای می‌ایستد روبروی گیشه .«خانم نقد فیلم دریا و ماهی پرنده تمام شد.» دختر سرش را می اندازد توی کامپیوتر.«چند نفری آمدند فیلم را دیدند و رفتند برای نقد نماندند؛ اما کارگردان در راه است؛ می‌آید.» کارگردان از راه می‌رسد بدون هیچ مخاطبی. نگاهی به ساعتش می‌اندازد.«به من گفته بودید این ساعت پس مخاطبان کجا هستند؟» این است ماجرای مخاطبان هنر و تجربه که از تعدادشان روز به روز کاسته می شود.

گاهی دو نفر هستند. گاهی یک نفر و گاهی هیچ کس و کارگردان یا تهیه کننده‌ای که از راه دور آمده است باید برود دست خالی بی هیچ برنامه‌ای. از این فرصت استفاده کردم تا در یک گفت و گوی کوتاه با کارگردان فیلم «دریا و ماهی پرنده» این موضوع را به چالش بکشم.
مهرداد غفارزاده با بیان اینکه موضوع فیلم «دریا و ماهی پرنده» یک موضوع اجتماعی است، می گوید: این فیلم درباره یک نوجوان ناشنوا و کر و لال است که ظاهرا بی گناه وارد کانون اصلاح و تربیت شده است و چون نمی تواند از خودش دفاع کند و حرف بزند، با تصاویری که بر روی در و دیوار زندان می کشد سعی می کند بی گناهیش را اثبات کند.
این کارگردان در ادامه از عملکرد متولیان سینما و تجربه گلایه می کند و ابراز می دارد: انتقاد تندی به سینمای هنر و تجربه دارم؛ چراکه تولید کنندگان فیلم ها که از راه دور و نزدیک برای نقد فیلم ها و نشست ها دعوت می شوند و وقتی با صندلی های خالی روبرو می شوند دلخور و زده می شوند.
به گفته او، گاهی این نشست ها یا برگزار نمی شود و یا بسیار ضعیف است؛ چون مردم یا مخاطبان هنر و تجربه، زیاد حال گفت و گو ندارند.
غفار زاد ادامه می دهد: مردم یا مخاطبان خاص می خواهند فیلمی را ببینند و اگر خوششان نیامد از آن صرفه نظر می کنند و اصلا حوصله ندارند با کارگردان، سازنده و عوامل به نقد و بحث بپردازند و متاسفانه این موضوع در اصفهان فاجعه بار است.
*کم لطفی اصفهانی ها
او می افزاید: کرمان هم همین اتفاق افتاد؛ اما سه چهار نفری بودند و یک ساعت و نیم درباره فیلم گفت و گو کردیم؛ این در حالی است که تصور من از اصفهان این بود که مخاطبان خاص و ویژه‌ای دارد؛ اما زهی خیال باطل.
این کارگردان تاکید می کند: باید مخاطبان هنر و تجربه پس از تماشای فیلم با کارگردان نشست برگزار کنند و به گفت و گو بنشینند؛ اما متاسفانه عملا احساس می کنم که مخاطبان از دست رفته اند.
به گفته غفارزاده، متولیان هنر و تجربه عملا باید در مخاطبان، اکران فیلم ها و نشست ها تجدید نظر کنند؛ چراکه هر فیلمی که مخاطب ندارد اکران نشود چون برای متولیان هنر و تجربه و افردای که از تهران یا شهرهای دیگر برای برگزاری نشست ها می آیند؛ هزینه بر است.
به گفته وی، گاهی عوامل وقت بسیاری برای این کار قرار می دهد؛ اما وقتی می بینند اوضاع از چه قرار است و مخاطبی نیست متضرر می شوند.

*فقط ارائه بیلان کاری
این کارگردان بیان می کند: گویی متولیان هنر و تجربه فقط می خواهند یک بیلان کاری ارائه دهند یا بگویند ما کاری انجام دادیم، یک نشست برگزار کردیم و از صد فیلمی که اکران کردیم؛ صد نشست هم داشتیم و به اعتقاد این موضوع کارنامه خوبی برای متولیان رقم نمی زند.
او با بیان اینکه ما در تبلیغات برای سینمای هنر و تجربه ضعیف عمل کرده ایم، می گوید: سینمای هنر و تجربه کم کم مخاطبان خود را از دست می دهد چراکه باید برای اکران و نقد فیلم ها تبلیغ شود.
غفار زاداه با بیان اینمه متولیان باید برای انتخاب فیلم ها سختگیرانه تر عمل کنند، خاطر نشان می کند: گویی هر فیلمی که از اکران اصلی وامانده و جایی برای عرضه ندارد در هنر و تجربه وارد می شود در صورتی که فیلم های این مجموعه باید جدی تر و خاص تر و ویژه تر باشد.
او با اعتقاد بر اینکه، گروه هنر و تجربه جا افتاده و مخاطبان عام هم آن را می شناسند، بیان می کند: متاسفانه در عمل کسی نه کسی برای آن دلسوزی می کند و نه آن را تقویت می کند، فقط به چند کانال فضای مجازی اکتفا کرده اند و می گویند مخاطب لایک می کند؛ لایک کردن که کاری ندارد یک لحظه است؛ چراکه باید به افراد علاقمند تغذیه فکری و هنری بدهید، جذبشان کنید و با آنها ارتباط برقرار کنید تا این سینما جانی تازه بگیرد.

* حال سینما خوب نیست

به گفته غفارزاده، حال سینما خوب نیست و همه این را می گویند؛ حال مخاطبان سینما و تجربه اصلا خوب نیست و به مراتب بدتر می شود و در سینمای بدنه هم افرادی که خالتوری و آیینه بغل هستند فروش می کنند و مخاطب عام خودش را دارد.
او می گوید: مقداری سمت و سو ها گم شده و مخاطبان مخدوش شده اند؛ ما نمی دانیم چه فیلمی را برای چه کسی بسازیم، مخاطبان و فیلمسازان از دست رفته اند و فیلمسازان تکلیفشان با مخاطبشان روشن نیست؛ چراکه برخی هر نوع فیلمی هم بسازند باز فروش ندارد همه چیز پیش بینی نشده است و این موضوع حال سینما را خراب کرده است.

مهرداد غفارزاده متولد 1345 تهران است که فعالیتش را از اوایل انقلاب با تئاتر شروع کرده و با رادیو، مطبوعات و تلویزیون ادامه داده است. بارها به اصفهان آمده است.
فیلم «گیرنده» اولین و«دریا و ماهی پرنده» دومین فیلم اوست. «دریا و ماهی پرنده» پنج کاندید جایزه سیمرغ شده و او سه جایزه را دریافت کردم و این دومین فیلم است که تمام جشنواره های بزرگ دنیا چرخیده و پنج جایزه بزرگ بین المللی گرفته است. غفار زاده هم اکنون در حال تولید فیلم سوم هستم.

انتهای پیام/