شب نشینی هایی که رنگ و بوی کمرنگی به خود می گیرند / سادگی هیچ وقت از مد نمی افتد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، در سالهای نه چندان دور ، وقتی قرار بود با دیگران هم نشینی داشته باشیم همه چیز در کمال سادگی بود، شب نشینی های قدیمی با خوراکی های ساده اما صمیمی، بچه ها دور تا دور حیاط مشغول بازی کردن بودند، بزرگترها هم حرف از کار و خوشی هایی می زدند که در طول روز برایشان اتفاق می افتاد و همه ی اینها همچون خاطره ای برای همیشه در ذهنشان ماندگار می شد، اما این روزها گویا گذشت زمان خیلی چیزها را تغییر داده است حتی شب نشینی ها هم به چند ماه و شاید هم چند سال یک بار آن هم با تجملاتی زیاد تبدیل شده است، به گذشته ها که فکر کنیم جز آه و حسرت چیزی نمی ماند و فقط یادش بخیر بر زبان جاری می شود.

آن روز ها دورهمی ها، بی هیچ حرف و حدیثی بود. دلخوری در آن معنایی نداشت، همه دور هم جمع می شدند تا ساعتی را کنار هم و با خوشی سپری کنند و یاد و خاطره آن را در دل بچه ها بگذارند تا امروز حسرت آن روزهای زیبا و تکرار نشدنی در گوشه قاب خاطرات هر یک از ما تداعی شود و افسوس بخوریم که چرا امروز دیگر شب نشینی هایی با آن رنگ و لعاب وجود ندارد.

در شب نشینی های خیلی قدیم ( ۳۰ سال پیش ) پذیرایی ها ساده بود و در کمتر خانه ای میوه وجود داشت .مجمه پر بود از شب چره هایی از مغز گردو، کشمش و نخود ، سنجد، قیصی ، گندم و برنج برشته ، و آنچه که لذت خوردن این ها را چند برابر می کرد آن بود که همه آنها حاصل دسترنج و روئیده شده از خاک پاک روستا بود و از همه مهمتر از روزی حلال بود . آن روزها مثل امروزه تلویزیون چندان فراگیر نبود که در همه خانه ها وجود داشته باشد . این شب نشینی ها به همین جا ختم نمی شود و چه گره ها و مشکلات در بطن همین دور هم جمع شدن ها باز می شد . مادران برای پسران جوان خود از میان دختران روستا یک به یک سبک و سنگین می کردند و از همین شب نشینی ها چه زندگی ها که سرو سامان نمی گرفت .

آیا پدران ما نتواسته اند خود را با عصر تکنولوژی وفق دهند یا ما هویت خودمان را در این عصر وانفسای تکنولوژی گم کرده ایم . ما در یک خانواده در کنار یکدیگر زندگی می کنیم اما عضو شبکه های اجتماعی می شویم و از این طریق با یکدیگر ارتباط برقرار می کنیم و رنگ و بویی از زندگی سنتی در زندگی روزانه مان حس نمی شود و یا اگر شب نشینی هایی هم برگزار می کنیم نشانه هایی جز تجملات در آن دیده نمی شود .

مهر و صفا بسیار کم شده است

فاطمه میره کی بانوی 67 ساله کردستانی در گفتگو با خبرنگار ما از کم رنگ شدن ارتباط های فامیلی در این دوره ابراز تاسف می کند، می گوید: شب هایی که فامیل دور هم جمع می شدند، انواع آجیل هایی را که برای زمستانمان ذخیره کرده بودیم در سینی بزرگی قرار می دادیم تا از میهمانان پذیرایی کنیم.

وی ادامه می دهد: در آن زمان هر یک از افراد فامیل نوبت داشتند تا شب نشینی ها در خانه آن ها برگزار شود و هنوز مردم از نعمت برق بهره مند نبودند، هر یک از خانواده ها برای رفت و آمدهای شبانه و دوره های فامیلی فانوسی به دست می گرفتند  اما امروزه مهر و صفا در میان مردم بسیار کمرنگ شده است و شب نشینی های گرانبها به تاراج رفته است .

با کمی تأمل می توانیم به این نکته پی ببریم که زندگی سخت نیست ما سختش میکنیم و می توانیم همانند پدرانمان به دور از هرگونه تجملات و با سادگی در کنار یکدیگر زندگی کنیم .

انتهای پیام/