یلدا فرصتی برای استحکام بنیان خانواده هاست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ صفیه مونسان در گفت وگو با خبرنگار ندای سرخه گفت: متولد سال  1334 در سرخه هستم و یلداهای زیادی را از سال تولدش تا کنون به چشم دیده است.

وی بیان کرد: همه چیز با آن سال هایی که ما کودک بودیم فرق کرده است و رنگ همه چیز تغییر کرده از صفا و صمیمیت ها تا رفت و آمدهای خانوادگی و فامیلی که در گذشته بسیار زیاد و به هر بهانه ای اعضای خانواده و فامیل دور هم جمع می شدند و خوش بودند با اینکه امکانات کم بود و همه چیز به سختی به دست می آمد.

این بانو بیان کرد: شب یلدا یکی از آن شبها و بهانه هایی بود که کل فامیل را دور هم در خانه بزرگترها مادربزرگ و پدربزرگ جمع می کرد و ما که سنمان کمتر بود برای این دورهمی ها لحظه شماری می کردیم.

مونسان گفت: یادم هست که با توجه به اینکه کشاورزی و دامداری شغل رایج مردم سرخه بود و باغات فراوان و روستاها نیز پررونق تر از امروز بودند؛ بالطبع بیشتر خوراکی ها و مواد غذایی و میوه و سبزی جات نیز که در اکثر خانه ها مصرف می شد؛ حاصل دسترنج مردم بود.

وی افزود: در شب یلدا نیز بر طبق سنت و رسم و رسوم که باید در سفره آن انار،  هندوانه، خربزه، انگور، چغندر، گزر، لبو، شاه دانه، کدو و ... می بود؛ همه اینها تولید و محصول دست مردم بود.

این بانو گفت: مادران ما می گفتند که برای شب یلدا از ماه ها قبل انگور را از فصل تابستان در کیسه می کردند و یا انار را زیر خاک در باغشان چال می کردند و دیگر میوه ها که در فصل زمستان و پاییز نبود را از ماه ها قبل هر یکرا به نحوی نگهداری می کردند تا در شب چله این طولانی ترین شب سال استفاده کنند.

وی تصریح کرد: همه فامیل دور یک کرسی جمع می شدند؛ یادم هست که برق نبود و خانه ها با فانوس و گردسوز و لمپا روشن می شدند.

مونسان با بیان اینکه سنت ها و آیین های اصیل نباید کمرنگ شوند، اظهار کرد: متأسفانه با وجود اینکه امکانات زیاد شده اما صمیمت ها و رفت و آمدها امروزه کمتر شده است و اگر هم رفت و آمدی هست وقتی دور هم جمع می شوند همه گوشی به دست نشسته اند و همین باعث شده از حال و روز هم کمتر با خبر باشند.

این بانوی سرخه ای افزود: قبلا که افراد فامیل دور هم جمع می شدند هم می گفتند و می خندیدند و هم با حرف و صحبت گره از کار و مشکلات هم باز می کردند.

انتهای پیام/